ιστορικά προσδόκιμα

Η χούντα  (67-74) χρειάστηκε μόνο επτά (7) χρόνια για να μετατραπεί σε πολιτικό και κοινωνικό πτώμα.

Η «μεταπολίτευση» έχει γνωρίσει πολλές προφητείες για το «τέλος του κύκλου» της. Αν πάντως υποθέσουμε ότι ο «κύκλος» της τέλειωσε φέτος ή μες στη διετία 2010-2012, πράγμα που από μια ορισμένη άποψη ισχύει (στην πραγματικότητα από την αμέσως επόμενη άποψη), έχουμε: 1974-2012 δηλαδή 38 χρόνια.

Ο κύκλος του «ευρωμονόδρομου» (κι όλων των «εθνικών» οραμάτων που επενδύθηκαν πάνω του)  τελείωσε το 2010. Αντί για την ευημερία (που υπόσχονταν ΟΛΟΙ οι υποστηρικτές του) απέφερε καπιταλιστική κρίση, «μνημόνια», απελπισία για το λαό. Αντί για την διασφάλιση της αστικής δημοκρατίας (που διακήρυσσαν ΟΛΟΙ οι υποστηρικτές του), αποφέρει ήδη την ένταση του αστικού αυταρχισμού εναντίον των λαϊκών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Αντί για την διασφάλιση των «εθνικών δικαιωμάτων» (που προπαγάνδιζαν ΟΛΟΙ οι υποστηρικτές του ), τώρα οι ίδιοι αυτοί υποστηρικτές κάνουν λόγο για «νέα κατοχή», «εθνική κυριαρχία» που παραβιάζουν η ΕΕ και η ΕΚΤ μαζί με το ΔΝΤ, και καλούν σε «εθνικοαπελευθερωτικά μέτωπα» για να «σωθούμε» από εκεί που και οι ίδιοι μας έχωσαν και που θέλουν να μας κρατήσουν χωμένους: παγιδευμένους σ’ έναν ακόμα κύκλο ευρωενωσιακού «μονοδρόμου», μακρόχρονο, επώδυνο και καταστροφικό.  Πάντως εχουμε και λέμε, 1980 ένταξη στην ΕΟΚ – 2010 μνημόνιο: ευρωμονόδρομος 30 ετών νεκρός.

Η καπιταλιστική ανάπτυξη, η αποχαλινωμένη και «απελευθερωμένη» από τα «βαρίδια» και τους φραγμούς που συνιστούσε γι’ αυτήν η ύπαρξη του διεθνούς σοσιαλιστικού οικονομικού συστήματος έζησε από το 1990 ως το 2008 και πολύ βάζω. Το 2000 (στα 10 περίπου χρόνια της) αρρώστησε βαριά και της έκαναν μετάγγιση μερικά «τρισ» μέσω της δια του χρηματιστηρίου μετατροπής λαϊκών αποταμιεύσεων σε κεφάλαιο. Τότε συνήλθε κάπως αλλά πάνω στα επόμενα 8 χρόνια της πέθανε για τα καλά. Τώρα γυρνάει σαν το ζόμπι και ψάχνει συνταξιούχους, μισθωτούς, ανάπηρους και πολύτεκνους να τους πιει «δισ» κι άλλα «δισ», μικροεπαγγελματίες που με τη θέση τους στην αγορά περιορίζουν την επέκταση του κεφαλαίου, αλλά και πάλι δε λέει να χορτάσει… Έχουμε λοιπόν και γι’ αυτην: 1990 – 2008 = 18 χρονών νεκρή.

Τέλος, ο «υπαρκτός» σοσιαλισμός: Από το 1917 έως το 1990 περίπου, η ύπαρξη της ΕΣΣΔ διάρκεσε 73 χρόνια, έχοντας απέναντι της την πιο λυσσαλέα αντίδραση με όλες τις μορφές που μπορούσε να επιστρατεύσει εναντίον της ο ιμπεριαλισμός, έχοντας επίσης στο εσωτερικό της αναπτυσσόμενες σ’ όλη αυτή τη διάρκεια αντιφάσεις οφειλόμενες στους ιστορικά καθορισμένους όρους εκκίνησής της ως Μεγάλης επαναστατικής αφετηρίας με κοσμοϊστορική σημασία για την ανθρωπότητα. Εκτός από τα 73 χρόνια της ΕΣΣΔ, μετράμε επίσης τα πάνω από 40 χρόνια ύπαρξης, χοντρικά από το 1950 ως το 1990,  του μεταπολεμικού σοσιαλιστικού συστήματος στην Ευρώπη, που επίσης κάθε μέρα της ύπαρξής του αντιμετώπιζε τον ιμπεριαλιστικό «ψυχρο» πολιτικό και οικονομικό πόλεμο εναντιον του. Ο σοσιαλισμός λοιπόν, η πρώτη ανώριμη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας, μακροβιότερος από κάθε άλλη κοινωνικο-οικονομική και πολιτική εκδοχή της σύγχρονης ιστορίας: 73 χρόνια ΕΣΣΔ, 40 χρόνια σοσιαλιστικό σύστημα στην Ευρώπη. Και 20 περίπου χρόνια μετά την ανατροπή του, οι κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις του, οι θεμελιωμένες στην κοινωνική κατοχή των ωριμασμένων γι’ αυτήν μέσων παραγωγής, αποτελούν ορόσημο στο δρόμο των λαών προς το μέλλον τους.

Advertisements

One Comment on “ιστορικά προσδόκιμα”


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s