επικίνδυνες «χρυσαυγίτικες» προκλήσεις

Αντιγράφω την χθεσινή είδηση από τον 902gr:

«Το δηλητήριο του διχασμού χριστιανών και μουσουλμάνων έχυσαν τα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής που ταξίδεψαν από διάφορες περιοχές της χώρας, για να παραβρεθούν στα εγκαίνια των γραφείων τους σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Αλεξανδρούπολη, που έγιναν το Σαββατοκύριακο.

Στην Κομοτηνή, με επικεφαλής 8 βουλευτές της Χρυσής Αυγής, πραγματοποίησαν πορεία στις γειτονιές της μουσουλμανικής μειονότητας φωνάζοντας εμπρηστικά και υβριστικά συνθήματα. Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής αποκαλούσαν «μούλους» και «Μογγόλους» τους μουσουλμάνους εργάτες, επιστήμονες και μικρούς ΕΒΕ και φώναζαν «Έξω οι Τούρκοι από τη Θράκη».

Στη διάρκεια της παραμονής τους στην Κομοτηνή, υπό το βλέμμα της αστυνομίας, επιτέθηκαν σε διαδηλωτές που αντιδρούσαν στην παρουσία τους, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί μία φοιτήτρια και να οδηγηθεί στο νοσοκομείο. Λίγο αργότερα κόμπαζαν οι βουλευτές τους ότι «τους δόθηκε η δυνατότητα να προπονηθούν».

Επιπλέον, προπηλάκισαν τη δημοσιογράφο Όλγα Τσιούλφα. Σύμφωνα με καταγγελία της ίδιας, ο βουλευτής Αρτέμης Ματθαιόπουλος απαίτησε να του δείξει τη δημοσιογραφική της ταυτότητα και να σβήσει τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει. Όταν αυτή αρνήθηκε, βρέθηκε περικυκλωμένη από μια ομάδα χρυσαυγιτών που φορούσαν κράνη, κουκούλες και κράταγαν γκλομπ.»

Με αφορμή την είδηση αυτή, θυμήθηκα παλιότερο σχόλιο γραμμένο για πανομοιότυπες επικίνδυνες «χρυσαυγίτικες» προκλήσεις εκείνης της χρονιάς (2-9-2008):

«Όπως είναι φανερό, η δραστηριότητα της γνωστής αυτής νεοναζιστικής οργάνωσης και όσων κινούνται γύρω από αυτήν, ξεπερνά στην παραπάνω περίπτωση το συνηθισμένο της επίπεδο που σχετίζεται με τη σωματική ακεραιότητα μεταναστών κλπ, και αγγίζει την περιοχή μιας προβοκάτσιας με ευρύτερες πιθανές συνέπειες. 

Συντονισμένοι με τους ομοϊδεάτες τους της άλλης μεριάς των συνόρων, κουβαλάνε νερό στον κοινό τους μύλο του εθνικού σωβινισμού, του «αλυτρωτισμού» και του ρατσισμού κι αλείφουν το βούτυρό τους στο ψωμί που (και στους από δω και στους από κει) τους δίνουν και τρώνε τα ίδια (ΝΑΤΟϊκά) κέντρα σχεδιασμού, τα οποία κινούν και τα νήματα των υπηρεσιών και παραϋπηρεσιών που καθοδηγούν τη δράση τους.

Η δράση τους, έτσι κι αλλιώς αποκρουστική, είναι επικίνδυνα προκλητική, ιδίως σε μια περίοδο όπου από την πλευρά του ιμπεριαλισμού εξυφαίνονται κάθε λογής σχέδια σε βάρος των λαών, η πραγματοποίηση πολλών από τα οποία βασίζεται σε δήθεν αυθόρμητες αφορμές ως το έναυσμα γεγονότων που ξεκινάνε και εξελίσσονται δήθεν «από μόνα τους». 
Πρέπει λοιπόν να μπει τέρμα σε αυτή τους τη δράση, και στην κρατική ασυλία που απολαμβάνει η ιστορικά καταδικασμένη, εγκληματική και πολλαπλά και αποδεδειγμένα καταστροφική ιδεολογία και πρακτική τους. Και αυτό δεν έχει καθόλου να κάνει με το αν η δράση τους αυτή θα καλύπτεται κάτω από το ένδυμα της «νομιμότητας» ή της «παρανομίας», αλλά με το αν θα εκμηδενιστούν τα όποια πραγματικά περιθώρια για την πραγματοποίησή της.
Χαρακτηριστική ως προς το σημείο αυτό είναι η στάση των κρατικών αρχών, που δια των «λιγοστών αστυνομικών δυνάμεων» επέτρεψαν τις επικίνδυνες προκλήσεις των «χρυσαυγιτών» και επενέβησαν μόνο όταν τα επεισόδια άρχισαν να παίρνουν έκταση, δηλαδή προφανώς όταν ο συρφετός των νεοναζί θα άρχιζε να τα βρίσκει σκούρα από ολόκληρο τον πληθυσμό των χωριών που πήγε με την αποστολή να προκαλέσει και να προσβάλει. 

Φυσικά είναι δύσκολο να περιμένει κανείς οποιαδήποτε πραγματικά θετική και στοιχειωδώς υπεύθυνη στάση από την άρχουσα τάξη αυτής εδώ της χώρας, από το μηχανισμό της εξουσίας της δηλαδή το κράτος, και το πολιτικό υπαλληλικό προσωπικό της δηλαδή την κυβέρνηση. Για αυτό το σύστημα, συστατικό στοιχείο του οποίου αποτελούν και οι νεοναζιστικές οργανώσεις τύπου «χρυσή αυγή», μπρος στο υπαρξιακό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει πατώντας με το ένα πόδι στη βάρκα της δήθεν εθνικής στάσης και με το άλλο πόδι στη βάρκα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, ίσως τελικά ο «αυτοματισμός» σαν συνέπεια τέτοιων επικίνδυνων προκλήσεων να είναι τελικά «μια κάποια λύσις». Οπότε δεν έχει παρά να ασχοληθεί με τη μισθολογική καθήλωση και τη φορολογική αφαίμαξη των εργαζόμενων στρωμάτων και εφόσον τα καταφέρνει όλα πάνε καλά…

Το ζήτημα λοιπόν είναι πώς η λαϊκή συνειδητοποίηση, εγρήγορση και κινητοποίηση θα ματαιώνει τέτοιους σχεδιασμούς και θα αναγκάζει κάθε παρόμοια πρόκληση να πέφτει στο κενό (είτε έχει ως πεδίο υλοποίησης τη Φλώρινα, είτε τη Θράκη, είτε τη Βόρεια Ήπειρο, είτε … το κέντρο της Αθήνας)…»

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s