Πρώτοι στον ευρωενωσιακό διαγωνισμό διαφθοράς

Σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης, λέει, το φαινόμενο της διαφθοράς δεν είναι τόσο διαδεδομένο όσο στην Ελλάδα. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε η έρευνα κάποιας οργάνωσης με το όνομα «διεθνής διαφάνεια», και βέβαια δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε αυτά τα πρωτεία. Πιθανό χάρη σε αυτά να παραλάβουμε του χρόνου και το νόμπελ «διαφάνειας» (αν υπήρχε τέτοιο νόμπελ) κατά το παράδειγμα της φετινής βράβευσης της Ευρωπαίκής Ένωσης με το… νόμπελ ειρήνης. Διότι, αν όχι τίποτα άλλο, για να βγει κανείς πρώτος στη διαφθορά, πρέπει να ‘χει και πολύ «διαφάνεια» ώστε κι η διαφθορά του να μην κρύβεται.

Με αφορμή όμως το πόρισμα της παραπάνω έρευνας, αξίζει να θυμηθούμε τι έγινε όταν πριν λίγα χρόνια οι «σοσιαλιστές»  ευρω-κομισάριοι είχαν κατηγορήσει τους «δεξιούς» συναδέλφους τους (ή το αντίστροφο, οι λεπτομέρειες μου διαφεύγουν) της Κομισιόν για μίζες και σκάνδαλα. Τότε λοιπόν οι θιγόμενοι είχαν ανταπαντήσει στους καταγγέλοντες: τουμπεκί γιατί θα βγάλουμε και τα δικά σας στη φόρα. Συνδυάστηκαν κι όλες οι ανταγωνιστικές πολιτικές βλέψεις που εξέφραζαν τα συγκροτήματα των ευρωπαϊκών μμε, και προκειμένου κατόπιν να μη βγει στη φόρα τίποτα (διαφάνεια να φαν κι οι κότες) και να κουκουλωθεί το όλο ζήτημα, παραιτήθηκε τότε (17-3-1999) λόγω διαφθοράς σύσσωμη η κομισιόν, σα να λέμε, ολόκληρη η «κυβέρνηση της ΕΕ».

assets_LARGE_t_942_131405__type12128

Το ψάρι λοιπόν βρωμάει απ’ το κεφάλι, κι είναι φυσικό αυτό: αν περιφερειακά γίνεται το έλα να δεις ανάμεσα σε καπιταλιστικούς ομίλους και παρατρεχάμενους του πολιτικού συστήματος, τι να πει κανείς για το κέντρο του συστήματος στις Βρυξέλλες, όπου συγεντρώνονται και οι πολιτικές αρμοδιότητες και η οικονομική ισχύς των καπιταλιστικών μονοπωλίων.

Για του λόγου το αληθές, τα παρακάτω συνοπτικά για το θέμα από μια αναδρομή του ριζοσπάστη δυο χρόνια μετά το συμβάν:

1999: Τα σκάνδαλα οδηγούν σε παραίτηση την Κομισιόν

Στις 17 Μάρτη 1999 η Ευρωπαϊκή Ενωση συγκλονίζεται από την ομαδική παραίτηση των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος για ατασθαλίες, διοικητική ανεπάρκεια και σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται δέκα απ’ τους δεκαεννιά επιτρόπους. Τα περισσότερα πυρά της επιτροπής που διεξήγαγε τις έρευνες δέχτηκαν η Γαλλίδα επίτροπος Εντίθ Κρεσόν (πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας) και ο Ισπανός επίτροπος Μανουέλ Μαρίν.

Η ανακοίνωση της ομαδικής παραίτησης των 19 μελών της Κομισιόν από τον πρόεδρο Ζακ Σαντέρ, συνοδεύτηκε από αιχμές για πολιτικές σκοπιμότητες και συγκρούσεις για το μοίρασμα της εξουσίας ανάμεσα στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ωστόσο, η όλη υπόθεση αποκαλύπτει μια Ευρωπαϊκή Ενωση των σκανδάλων και της διαπλοκής των συμφερόντων των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων με τα κοινοτικά όργανα και τα κορυφαία στελέχη του κοινοτικού μηχανισμού.

Πολλοί αναλυτές απέδωσαν την εξέλιξη αυτή σε ένα ευρύτερο σχέδιο ριζικής ανακατάταξης των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ενωσης ενόψει των μεγάλων αλλαγών που έχουν να κάνουν τόσο με την Οικονομική και Νομισματική Ενωση, όσο και με τη διεύρυνση, τη θεσμική μεταρρύθμιση και τη δημιουργία του «ευρωπαϊκού στρατού». Η συγκρότηση της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπό τον Ρομάνο Πρόντι απέδειξε ότι το «Διευθυντήριο» της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχει ανάγκη μιας Κομισιόν με μεγαλύτερες αρμοδιότητες και ισχυρότερους δεσμούς με τις ιθύνουσες δυνάμεις της οικονομίας.

Σύμφωνα με αποκαλυπτικά δημοσιεύματα του ευρωπαϊκού Τύπου: «Η πλειοψηφία των διορισμένων επιτρόπων έρχεται από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στα κρίσιμα οικονομικά χαρτοφυλάκια, και μετά τη λήξη της θητείας στις Βρυξέλλες επιστρέφει σε θέσεις με παχυλούς μισθούς. Από την προηγούμενη Κομισιόν υπό την προεδρία του Λουξεμβούργιου Ζακ Σαντέρ, έξι σημαντικοί επίτροποι δουλεύουν ήδη σε μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, τέσσερις έχουν ανανεώσει τη θητεία τους στη νέα Κομισιόν του Ιταλού προέδρου Ρ. Πρόντι, ο πολύς Ολλανδός Χανς βαν ντε Μπρουκ ανέλαβε πρόεδρος του γνωστού ιδρύματος Καρνέζι, έξι ακολουθούν σημαντική πολιτική καριέρα και τρεις αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη Δικαιοσύνη».

Λεπτομέρειες περιλαμβάνουν και τα ρεπορτάζ εδώεδώ κι εδώ. Ενώ σε άλλο ρεπορτάζ (12 Μάρτη 2000), μαθαίνουμε ενδιαφέροντα πράγματα για τις στενές σχέσεις της κομισιόν και των κομισαρίων της με το πολυεθνικό κεφάλαιο, όπως το ότι «…Η πλειοψηφία των διορισμένων επιτρόπων έρχεται από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στα κρίσιμα οικονομικά χαρτοφυλάκια, και μετά τη λήξη της θητείας στις Βρυξέλλες επιστρέφει σε θέσεις με παχυλούς μισθούς. Από την προηγούμενη Κομισιόν [σημ. μπλογκ: αυτής που παραιτήθηκε] υπό την προεδρία του Λουξεμβούργειου Ζακ Σαντέρ, έξι σημαντικοί επίτροποι δουλεύουν ήδη σε μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, τέσσερις έχουν ανανεώσει τη θητεία τους στη νέα Κομισιόν του Ιταλού προέδρου Ρ. Πρόντι, ο πολύς Ολλανδός Χανς βαν ντε Μπρουκ ανέλαβε πρόεδρος του γνωστού ιδρύματος Καρνέζι, έξι ακολουθούν σημαντική πολιτική καριέρα και τρεις αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη δικαιοσύνη.

Και όμως, σύμφωνα με ρητή δέσμευση των Συνθηκών, οι επίτροποι «μετά τη λήξη της θητείας τους τηρούν τις υποχρεώσεις που απορρέουν εκ της θέσεώς τους και κυρίως τα καθήκοντα εντιμότητας και διακριτικότητας ως προς την αποδοχή ορισμένων θέσεων ή ορισμένων πλεονεκτημάτων» (άρθρο 157). Μάλιστα, «σε περίπτωση παράβασης των υποχρεώσεων αυτών, το δικαστήριο δύναται (…) να αποφασίσει την έκπτωσή του από το δικαίωμα συνταξιοδότησης ή από άλλες αντ’ αυτού παροχές»…

…Τα τελευταία όμως χρόνια, το φαινόμενο έχει πάρει μαζικές διαστάσεις, με αποκορύφωμα την περσινή περίπτωση του αντιπροέδρου της Κομισιόν και επί δεκαετία Γερμανού επιτρόπου Μάρτιν Μπάνγκεμαν, αρμοδίου για θέματα βιομηχανίας και τηλεπικοινωνιών, που ανακοίνωσε την πρόσληψή του από τον ιδιωτικοποιημένο οργανισμό ισπανικών τηλεπικοινωνιών «Τελεφόνικα» πριν από την κανονική λήξη της θητείας του στην Κομισιόν.

Στην τωρινή Κομισιόν, που διορίστηκε μέχρι το 2005, το «ψάρι βρωμάει από το κεφάλι», αφού ο ίδιος ο πρόεδρός της, Ιταλός Ρομάντο Πρόντι, αμερικανοσπουδασμένος (Στάνφορντ, Χάβαρντ), καθολικός τραπεζίτης και πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, κατηγορείται ήδη για «παράνομες συναλλαγές» και «εξαπάτηση του ιταλικού κράτους» από την ιταλική δικαιοσύνη για πώληση ιταλικής εταιρίας στη «Νεστλέ», την περίοδο που ήταν πρόεδρος του κρατικού Ιδρύματος Βιομηχανικής Ανασυγκρότησης (IRI). Ενώ το βασικό χαρτοφυλάκιο της «εσωτερικής αγοράς» έχει αναλάβει ο Ολλανδός Φριτς Μπολκενστάιν, επίσης αμερικανοσπουδαγμένος (Ορεγκον), υπάλληλος της βρετανο-ολλανδικής πολυεθνικής «Shell», της μεγαλύτερης στον κόσμο, από το 1960 μέχρι το 1976, πρώην υπουργός Εξωτερικών, Εμπορίου και Αμυνας της Ολλανδίας. Υπενθυμίζεται ότι για όλους τους επιτρόπους της Κομισιόν δεν ισχύει το άλλοθι της …επιβίωσης, και γιατί, τυπικά, μετά τη λήξη της θητείας τους λαμβάνουν παχυλές μηνιαίες αποζημιώσεις από τις Βρυξέλλες, από τον προϋπολογισμό των Ευρωπαίων φορολογουμένων.

Η πιο κραυγαλέα περίπτωση της απερχόμενης Κομισιόν είναι, βέβαια, ο Μ. Μπάνγκεμαν, άνθρωπος του μεγάλου γερμανικού κεφαλαίου στην Κομισιόν και πρωτεργάτης, επί μια δεκαετία, της «αναδιάρθρωσης» της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, γνωστής και ως «πλατφόρμα Μπάνγκεμαν». Το σκάνδαλο αφορά, τόσο τις δοσοληψίες μεταξύ «εποπτεύοντος» επιτρόπου, με χαρτοφυλάκιο «βιομηχανίας, πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών», και μεγάλου κεφαλαίου της «αρμοδιότητάς του» (ισπανική «Τελεφόνικα»), όσο και τον τρόπο παραίτησης, αφού στις Βρυξέλλες έγινε γνωστό όταν ανακοινώθηκε στη Μαδρίτη η υπογραφή του συμβολαίου, ενώ ακόμη ο Μπάνγκεμαν ήταν «τυπικά» επίτροπος. 

(Σημ. μπλογκ:  Το πιο «αστείο» είναι το ότι το παραπάνω σκάνδαλο Μπάνγκεμαν «ξέσπασε» (με κρότο τσιχλόφουσκας) ούτε καν 4 μήνες μετά την παραίτηση, τον Μάρτιο του 1999, σύσσωμης της διεφθαρμένης ευρωενωσιακής κομισιόν!)

Ο άλλος αντιπρόεδρος της Κομισιόν, επί Ζ. Σαντέρ, ο επί χρόνια Βρετανός επίτροπος σερ Λέον Μπρίταν είναι τώρα πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της βρετανο-ολλανδικής πολυεθνικής «Unilever» και αντιπρόεδρος της ελβετικής τράπεζας Waburg Dillon Read. Ο Λ. Μπρίταν ήταν ο άνθρωπος που επόπτευε για χρόνια της εξωτερικές οικονομικές δοσοληψίες της ΕΕ.

Ο υπεύθυνος για τα οικονομικά Γάλος επίτροπος Ιβ ντε Σιλγκί είναι πλέον μέλος του διοικητικού συμβουλίου μιας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές γαλλικές εταιρίες, της «Lyonnaise des Eaux», της ιδιωτικής «εταιρίας υδάτων» με πολλαπλές δραστηριότητες και σκάνδαλα στο ενεργητικό της.

Ο Βέλγος επίτροπος Κάρελ βαν Μιρτ, για χρόνια ο πάτρωνας του «ανταγωνισμού» της ΕΕ, αρμόδιος για τις «συγχωνεύσεις» της συσσώρευσης του κεφαλαίου είναι στέλεχος της «Φίλιπς» και της αεροπορικής εταιρίας «Swissair», ενώ διευθύνει και ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Ολλανδία.

Ο πρώην Ισπανός επίτροπος Μ. Ορτέγκα είναι πρόεδρος της μεγαλύτερης ισπανικής κατασκευαστικής εταιρίας FCC, ενώ ο συνάδελφός του Πορτογάλος επίτροπος Ζ. Πινέιρο είναι διευθύνων σύμβουλος της πετρελαϊκής GALP.

Ο γνωστός 64χρονος Ολλανδός Χανς βαν ντε Μπρουκ, για χρόνια επίτροπος Εξωτερικών Σχέσεων, υπεύθυνος για το Κυπριακό και τα Ελληνοτουρκικά, ο οποίος ξεκίνησε από τον ιδιωτικό τομέα, διατέλεσε ΥΠΕΞ της Ολλανδίας (1982-1993) και επίτροπος της Κομισιόν (1993-1999), εκτελεί χρέη προέδρου του αμερικανικού Ιδρύματος Καρνέζι, με έντονη ανάμειξη και στα Βαλκάνια, ενώ τρέφει και ισχυρές πολιτικές φιλοδοξίες, τόσο στην Ολλανδία, όσο και διεθνώς.

Άραγε όλοι αυτοί τώρα ζηλεύουν τους δικούς μας για την «πρωτιά» τους στη διαφθορά, ή τους κάνουν καζούρα για την ανικανότητά τους στην αδιαφάνεια, να μένει και κανένα «μυστικό» μεταξύ μας ρε παιδάκι μου!..

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s