«νέο ΕΑΜ»;

11akropoli1_5

Αφορμές έχουν δοθεί πολλές, αλλά η αφορμή στην οποία οφείλεται η ανάρτηση βρίσκεται εδώ.

Ας μην παίξουμε με τις λέξεις: «νέο ΕΑΜ»  λοιπόν! Μόνο που πρέπει να δούμε τι είναι αυτό το «αναγκαίο νέο ΕΑΜ», σε ποιες πραγματικές συνθήκες πρέπει να αντιπαρατεθεί σήμερα και από ποιάς προοπτικής τη σκοπιά πρέπει να το κάνει αυτό. Αφού το ΕΑΜ ήταν μέτωπο εθνικοαπελευθερωτικό, θα πρέπει πρώτα ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα: σε τι συνίσταται σήμερα η εθνική μας υποδούλωση; Σε τι συνίσταται σήμερα η εθνική υποτέλεια; Ποιοι είναι οι σημερινοί όροι που ματαιώνουν τις προοπτικές της οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης του έθνους και το καταδικάζουν στην αποσύνθεση και το μαρασμό;   

Εντάσσεται λοιπόν ή όχι σε αυτούς τους όρους, αποτελώντας μάλιστα το επίκεντρό τους, το γεγονός ότι καμιά 300αριά επιχειρηματικοί καπιταλιστικοί όμιλοι, ανεξάρτητα από το αν και το πόσο ανήκουν σε Έλληνες ή σε ξένους, απομυζούν τον εθνικό μόχθο και καρπώνονται αρκετά πάνω από το μισό του παραγόμενου εθνικού πλούτου;

Αποτελεί ή δεν αποτελεί αυτή η πραγματικότητα το βασικότερο θεμέλιο της εθνικής υποτέλειας, όταν ολόκληρο το έθνος ζει κάτω από τον καταναγκασμό της καθημερινής αγγαρείας για τον πλουτισμό μιας ελάχιστης μερίδας του και των οποιωνδήποτε ξένων συνεταίρων της;

Είναι ή δεν είναι η ίδια πραγματικότητα αυτή που ματαιώνει κάθε προοπτική ανάπτυξης του έθνους για τον εαυτό του, κάθε προοπτική ανάπτυξης με σκοπό την ικανοποίηση των εθνικών κοινωνικών αναγκών, κάθε προοπτική ανάπτυξης με σκοπό την ικανοποίηση των αναγκών του εργαζόμενου λαού, με σκοπό την υλική και πολιτιστική του ευημερία, την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων του λαού και της νεολαίας και την αξιοποίησή τους για τις ανάγκες της ζωής τους; Είναι ή δεν είναι η ίδια πραγματικότητα αυτή που υποτάσσει τη ζωή του λαού, την ίδια την ύπαρξη του έθνους, το παρόν του και το μέλλον του, στη μονοπωλιακή ιδιοποίηση όλο και μεγαλύτερου κέρδους, στην απόσπαση, στην απαλλοτρίωση από τα μονοπώλια, όλο και μεγαλύτερου μέρους της κοινωνικής εργασίας; Που, σε αντίθεση με το σχεδιασμό που θα αποσκοπούσε στην ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών,  υποτάσσει στο στόχο της μονοπωλιακής καπιταλιστικής κερδοφορίας κάθε κατεύθυνση της εθνικής παραγωγικής δραστηριότητας;

Συνιστά ή δεν συνιστά για το έθνος αυτή η πραγματικότητα το βασικότερο θεμέλιο της υποδούλωσής του, πάνω στο οποίο θεμέλιο ορθώνεται το οικοδόμημα της πολιτικής – κρατικής του καθυπόταξης, από τον «αυτοδιοικητικό» καλλικράτη και τους μηχανισμούς του κεντρικού κράτους ως την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ;    

Αποδεικνύει η ίδια πραγματικότητα, ναι ή όχι, ότι το έθνος είναι πρώτα απ’ όλα  εγκλωβισμένο στα αποτελέσματα των ίδιων των θεμελιακών εσωτερικών οικονομικών σχέσεών του, ότι η εθνική ζωή και ανάπτυξη είναι υποταγμένη σε κάθε της παράμετρο -ποσοτική και ποιοτική- στα συμφέροντα της μονοπωλιακής καπιταλιστικής ιδιοκτησίας;

Επειδή η απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα είναι ναι (με τη σειρά: εντάσσεται, αποτελεί, είναι, συνιστά, αποδεικνύει), και επειδή όσο κι αν παρακάμπτει κανείς και τα ερωτήματα και την απάντησή τους, αυτή εξακολουθεί να είναι ναι, έχουμε τώρα στα χέρια μας το θεμέλιο της εθνικής μας υποτέλειας, της εθνικής μας υποδούλωσης που δεν είναι παρά η υποτέλεια κι η υποδούλωση του έθνους από μια «χούφτα» επιχειρηματικούς μονοπωλιακούς καπιταλιστικούς ομίλους και ένα σμήνος από επιχειρηματικούς δορυφόρους τους, που δεν είναι παρά η υποτέλεια και υποδούλωση  του έθνους στην οικονομική και πολιτική εξουσία αυτών των ομίλων και του διεθνούς συστήματος όπου αυτοί εντάσσονται.

Κι αφού ξέρουμε το θεμέλιο, αφού ξέρουμε σε τι συνίσταται σήμερα η εθνική υποδούλωση και υποτέλεια, μπορούμε να βρούμε και  τι πρέπει  να έχει στο πρόγραμμά του αυτό το «νέο ΕΑΜ». Ας κάνουμε μια προσπάθεια: 

*

Το νέο ΕΑΜ λοιπόν, με το που νικάει, καταργεί πανηγυρικά τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις και το εξωτερικό χρέος και κλείνει την πόρτα στην «τρόικα».

 Αποδεσμεύει τη χώρα από κάθε ευρωενωσιακό καταναγκασμό, και πρώτα από όλα από τον ιδρυτικό καταναγκασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνίσταται στην ελευθερία της αγοράς, της κίνησης του κεφαλαίου και του μονοπωλιακού καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Στη θέση αυτής της ελευθερίας, που το περιεχόμενό της πηγάζει απευθείας από το «απαραβίαστο» της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, τοποθετεί την ελευθερία του έθνους να διευθύνει τις παραγωγικές του δυνάμεις με αποκλειστικό γνώμονα την ικανοποίηση των κοινωνικών λαϊκών αναγκών, ελευθερία που πηγάζει από το δικαίωμα της κοινωνίας στην διεύθυνση του πλούτου που ίδια παράγει και που θεμελιώνεται στην άμεση και χωρίς περιστροφές κοινωνική κατοχή κάθε παραγωγικής δύναμης τόσο αναπτυγμένης ώστε πια μόνο κοινωνικά να μπορεί να διευθυνθεί.  

Το νέο ΕΑΜ πραγματοποιεί αυτή τη ριζική εθνικοαπελευθερωτική μεταβολή ανακηρύσσοντας πρώτα απ’ όλα την κοινωνία αποκλειστική κάτοχο μερικών εκατοντάδων μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων, πράγμα που στο σημερινό και το αμέσως επόμενο επίπεδο της κοινωνικής ανάπτυξης δεν μπορεί παρά να γίνει με τη μορφή της κρατικής ιδιοκτησίας τους. Με την ίδια μορφή περιέρχονται στην κοινωνική κατοχή και διεύθυνση ολόκληροι παραγωγικοί τομείς ζωτικοί για την εξυπηρέτηση των εθνικών κοινωνικών αναγκών, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, οι επικοινωνίες, οι κατασκευές, η εξορυκτική βιομηχανία, η ναυπηγική, η μεταλλουργία, η χημική βιομηχανία, η φαρμακοβιομηχανία, η ηλεκτρονική κά. Το νέο ΕΑΜ ανακηρύσσει σε ιδιοκτησία του έθνους τον αέρα, τη θάλασσα, τη γη. Σχεδιάζει οικονομικά την ικανοποίηση των εθνικών λαϊκών διατροφικών αναγκών και των εθνικών παραγωγικών αναγκών  σε πρώτες ύλες και οργανώνει γι’ αυτήν συνεταιριστικά την αγροτική παραγωγή. Καταργεί την επιχειρηματική δραστηριότητα σε υγεία και παιδεία, ανακηρύσσει την υγεία και την παιδεία σε αγαθά αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Συγκεντρώνει όλες τις τραπεζικές υποθέσεις αποκλειστικά στην κεντρική τράπεζα, που εκδίδει το εθνικό νόμισμα της χώρας.

(«Μα! αυτά είναι παραβίαση της ατομικής ιδιοκτησίας!», μπορεί να διαμαρτυρηθούν ορισμένοι εραστές του “νέου ΕΑΜ”.  Όμως ποτέ το έθνος, προκειμένου να υπηρετήσει τις εκάστοτε ανάγκες της ύπαρξής του, δεν έθεσε απέναντί του σαν όριο  την ατομική ιδιοκτησία. Αντίθετα την παραβίασε χωρίς έλεος όταν η ίδια η ατομική ιδιοκτησία αποτελούσε φραγμό στις ανάγκες της ύπαρξης και της ανάπτυξής του: Είτε επρόκειτο για την ατομική ιδιοκτησία που εξασφάλιζε τον οθωμανικό ζυγό, είτε για την ατομική ιδιοκτησία των τσιφλικάδων στα χρόνια του Κιλελέρ, είτε πρόκειται για την μονοπωλιακή καπιταλιστική ατομική ιδιοκτησία  που  σήμερα αποτελεί τον μέγιστο φραγμό για την ύπαρξη του έθνους και την υπηρέτηση των αναγκών της ανάπτυξής του. Άλλωστε, από τότε που η «τροϊκανή κατοχή» καθιέρωσε για τον εαυτό της το δικαίωμα να απαλλοτριώνει την ατομική ιδιοκτησία που με τη μορφή κρατικών ομολόγων στην Ελλάδα και τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο είχαν στα χέρια τους οργανισμοί και ιδιώτες, η ατομική ιδιοκτησία έπαψε να είναι πια «ιερή» και «απαραβίαστη». Παραβιάστηκε και «βεβηλώθηκε» και το έπαθε μάλιστα αυτό από τους ίδιους της τους αρχιερείς…)

Το νέο ΕΑΜ βγάζει τη χώρα από το ΝΑΤΟ και από κάθε ιμπεριαλιστική ένωση και οργανισμό. Αντί για την υποταγή του έθνους στις δομές και τους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστικών οργανώσεων, το νέο ΕΑΜ χαράσσει και υπηρετεί πολιτική υπηρέτησης των εθνικών αμυντικών αναγκών και διασφάλισης των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.  

(«Μα με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ θα τα βάλουμε;», θα αναφωνήσουν τρομαγμένοι ίσως οι περιφερόμενοι κήρυκες του κατ’ αυτούς «νέου ΕΑΜ»…

Μα έτσι είναι «τα ΕΑΜ», αγαπητοί μου! Το «παλιό ΕΑΜ» δεν ήταν υπόθεση δυο αναρτήσεων στο διαδίκτυο, δεν ήταν θέμα συζήτησης μεταξύ τυριού και αχλαδιού… Το «παλιό ΕΑΜ», αντίθετα, πολέμησε στα βουνά και τους κάμπους και «τα έβαλε» με τη ναζι-φασιστική στρατιωτική μηχανή, ήρθε αντιμέτωπο και με τον αγγλικό ιμπεριαλισμό,   πληρώνοντας γι’ αυτή του την πάλη βαρύ φόρο ζωής και αίματος. Τα ξεχνάτε αυτά κάθε τόσο που αναφέρεστε μονότονα, ξανά και ξανά,  στην «ανάγκη ενός νέου ΕΑΜ»;)

75

Το νέο ΕΑΜ, υπηρετώντας το δικαίωμα και την ανάγκη του λαού να κυβερνά τη ζωή του ο ίδιος κι όχι οι πολιτικοί υπάλληλοι του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, υπηρετώντας το στόχο της εθνικής αυτοκυβέρνησης κι όχι της κυβέρνησης του έθνους από την ελάχιστη μερίδα του  που το κρατά υποτελές στα συμφέροντά της και υπόδουλο στην κυριαρχία της,  προωθεί την καθιέρωση νέου πολιτικού συστήματος διαρθρωμένου κλιμακωτά από τις αμεσοδημοκρατικές στη βάση του μορφές της εξουσίας του εργαζόμενου λαού,  έως την κεντρική διεύθυνση των κοινωνικών υποθέσεων.

*

Αυτά κάνει το νέο ΕΑΜ για αρχή. Φυσικά μένουν ακόμα πολλά να γίνουν, και να βρεθεί και το πώς θα γίνουν, για να γίνει ολόπλευρα το έθνος αυτεξούσιο και μαζί του αυτεξούσιος ο άνθρωπος, για να συγκροτήσουν τα έθνη μια παγκόσμια ενότητα, όπου –όπως και στο εσωτερικό τους- θα μπορούν στις μεταξύ τους σχέσεις να έχουν ως υπέρτατους νόμους «τους απλούς νόμους της ηθικής και της δικαιοσύνης, που θα έπρεπε να διέπουν τις αμοιβαίες σχέσεις των χωριστών ατόμων» (Μαρξ, από την Ιδρυτική Διακήρυξη της Διεθνούς Ένωσης των Εργατών). Όμως τίποτα λιγότερο δεν μπορεί να αποτελεί την αρχή, τίποτα λιγότερο δεν μπορεί να έχει στο πρόγραμμά του το «νέο ΕΑΜ».  

Το «νέο ΕΑΜ», με όλη την ιστορική πείρα του 20ου αιώνα στις αποσκευές του, δεν μπορεί να μην αντλεί την ποίησή του από το μέλλον (Μαρξ, η 18η Μπρυμαίρ),  από το μέλλον αυτό όπου κατευθύνεται η «πραγματική κίνηση που καταργεί τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων» και που «οι όροι της προκύπτουν από τις προϋποθέσεις που υπάρχουν τώρα» (Μαρξ, γερμανική ιδεολογία).

Advertisements

One Comment on “«νέο ΕΑΜ»;”

  1. Ο/Η marasagis λέει:

    μια διόρθωση στα παραπάνω υπάρχει εδώ:
    https://die3odos.wordpress.com/2013/04/25/τα-10-άμεσα-μέτρα-του-κομμουνιστικού-μαν/

    «…όταν έγραφα τη φράση αυτή το νόημα που είχα στο μυαλό μου, και στο οποίο συνίσταται το ζήτημα, είναι το νόημα του “μέτρου 5″ από τα παραπάνω που απαριθμούνται στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο σαν δυνατά να μπουν σε εφαρμογή άμεσα στις πιο προχωρημένες χώρες τον καιρό που γράφτηκε, και το οποίο δε νομίζω ότι έχει “παλιώσει” από τότε – μάλλον η σημασία του έχει βαθύνει και το περιεχόμενο του έχει διευρυνθεί σε τομείς πέρα κι από την απλή “πίστη”: Συγκέντρωση της πίστης στα χέρια του κράτους, μέσω μιας εθνικής τράπεζας, που τα κεφάλαιά της θα ανήκουν στο κράτος και που θα έχει το αποκλειστικό μονοπώλιο. Έτσι σωστότερη διατύπωση είναι όχι “…Συγκεντρώνει όλες τις τραπεζικές υποθέσεις αποκλειστικά στην κεντρική”, αλλά “στην κρατική τράπεζα, που εκδίδει το εθνικό νόμισμα της χώρας”…»


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s