Ένα παζλ της επικαιρότητας

Από όσα έχει πει ο Τσίπρας κατά καιρούς ένα πράγμα ήταν σωστό, αλλά κι αυτό το είπε λάθος. Ο λόγος για το «δόγμα του σοκ», της Ναόμι εν πάση περιπτώσει, το οποίο «σοκ», είτε σαν δόγμα είτε σαν πραγματικότητα, συνίσταται εκτός των άλλων και στον απανωτό βομβαρδισμό από ειδήσεις φαινομενικά ή αληθινα άσχετες μεταξύ τους, πληθώρα ειδήσεων που με τον τρόπο της μετάδοσής τους συντελούν στην αποδιάρθρωση της αντίληψης των ανθρώπων για το τι ακριβώς γίνεται γύρω τους. Διάφορα γεγονότα, σοβαρά κι ασήμαντα μαζί, δηλώσεις επί δηλώσεων της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης, των αρχηγών των τριων κομμάτων της κυβέρνησης, των εκπροσώπων της τρόικας, των οργάνων της ΕΕ, των γερμανών υπουργών, των τραπεζιτών, των οίκων αξιολόγησης, του φράχτεν φρούχτεν, τι νόμος ψηφίστηκε σήμερα, ποιος αύριο, πόσα δισ. μαζεύτηκαν, πόσα λείπουν, πόσα δισ. χρειάζονται για του χρόνου,  ποιοι σχεδιασμοί «διαρρεύσανε», ποιοι επιβεβαιώθηκαν, πού μαίνονται οι συγκρούσεις, ποιος δισεκατομυριούχος ντύθηκε αεροσυνοδός, το πέναλντι του αστέρα τρίπολης, η νέα κολεξιόν μαγιώ κλπ. 

Πέρα από όλα αυτά, το τελευταίο διάστημα έχω την αίσθηση, ίσως και λόγω που αρχίζουν οι ζέστες ίσως και όχι, ότι εξαιτίας της ίδιας της πραγματικότητας και, ταυτόχρονα, εξαιτίας της ειδησεογραφικής της χειραγώγησης (από την οποία εξαιρούνται ο Ριζοσπάστης και 902), η μια είδηση καταπίνει την άλλη σχεδόν πριν προλάβει η κάθε μια να αφήσει το ολοκληρωμένο ίχνος της στην αντίληψη του δέκτη, χωρίς να γίνεται δυνατή η εμπέδωση της μεταξύ τους συνάφειας. Κατά τρόπο αποδιαρθρωτικό θα έλεγα και πάλι, δε βρίσκω καταλληλότερη λέξη.

Γι’ αυτό και παρακάτω επιχειρώ να συνθέσω το παζλ απ’ όσα μου φαίνονται σημαντικότερα τις τελευταίες μέρες, παραλείποντας τον κοινό παρονομαστή τους: τα της καπιταλιστικής κρίσης, της αντιλαϊκής λαίλαπας κλπ, που αποτελούν ας πούμε το περίγραμμα του παζλ, το περίγραμμα που πρέπει να συμπληρωθεί. 

***

Στο φόντο της οξυμένης ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας κατά της ΛΔ Κορέας λοιπόν, η πρόταση της ΛΔ Κορέας για διάλογο σχετικά με τον πυρηνικό αφοπλισμό με συμμετοχή των «6» (ΛΔ Κορέας, Νότια Κορέα, Κίνα, Ιαπωνία, Ρωσία, ΗΠΑ) απορρίφθηκε πριν λίγες μέρες από τη Νότια Κορέα με τη φράση «οι πράξεις είναι πιο σημαντικές από τις λέξεις», την οποία χρησιμοποίησε ο εκπρόσωπος του νοτιοκορετατικού υπουργείου εξωτερικών.

*

Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τη γενική αλήθεια της παραπάνω φράσης, όμως επίσης δεν μπορεί κανείς και να μην εντοπίσει μια καθοριστική διαφορά στην προσέγγιση του ζητήματος από τα δύο κράτη: Η μεν Βόρεια Κορέα, άσχετα από κάθε άποψη που μπορεί να διατυπωθεί σε σχέση με το «καθεστώς» της, είναι σε θέση να διαπραγματευθεί το ζήτημα κυρίαρχα: αν δεν θεωρεί επαρκείς τις διεθνείς εγγυήσεις είναι σε θέση να αποφασίζει ότι διατηρεί πυρηνικό οπλοστάσιο, αν αντίθετα τις θωρεί επαρκείς είναι σε θέση να αποφασίσει και να συμφωνήσει τον πυρηνικό της αφοπλισμό. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο για τη Νότια Κορέα; ποιος αμφιβάλλει ότι πριν την παραμικρή κίνησή της σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα  είναι υποχρεωμένη να «ρωτήσει» τις ΗΠΑ για το πώς να το διαχειριστεί, και ότι αυτό το χαρακτηριστικό αποτελεί κεντρικό συστατικό του δικού της «καθεστώτος» και καθοριστικό παράγοντα των διεθνών σχέσεων και προβλημάτων στην περιοχή;

*

Στο ίδιο φόντο, κι ενώ χάρη στα μμε «μας» είμαστε πλήρως «ενημερωμένοι» για το βορειοκορεατικό πρόγραμμα πυρηνικής τεχνολογίας, μοιάζει σαν να αφορά άλλον πλανήτη η είδηση (πού ποιος την πήρε είδηση;) ότι η Επιτροπή Πυρηνικής Ασφάλειας (NSSC) της Νότιας Κορέας σταμάτησε τη λειτουργία 2 πυρηνικών αντιδραστήρων και ανέβαλε την έναρξη της λειτουργίας δύο άλλων, μετά από έρευνα που αποκάλυψε τη χορήγηση πλαστών πιστοποιητικών καταλληλότητας σε ανταλλακτικά που χρησιμοποιούνται στους αντιδραστήρες. Έτσι πλέον 10 από τους 23 πυρηνικούς αντιδραστήρες της Νότιας Κορέας είναι εκτός λειτουργίας, με τις αρχές να δηλώνουν ότι περιμένουν «διακοπές ρεύματος χωρίς προηγούμενο» μέσα στους αμέσως επόμενους μήνες, καθώς η πυρηνική ενέργεια καλύπτει πάνω από το 35% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρισμό και η αντικατάσταση των καλωδίων απαιτεί περίπου 4 μήνες.

*

Μόνο, λοιπόν, χάρη στα ελαττωματικά καλώδια των νοτιοκορεατικών αντιδραστήρων μπορέσαμε να πάρουμε είδηση το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια που διαρκεί ο θόρυβος γύρω από το βορειοκορεατικό πυρηνικό πρόγραμμα και το δικαίωμα της Βόρειας Κορέας να έχει πυρηνική τεχνολογία, στη γειτονική της Νότια Κορέα λειτουργούν ήδη 23 πυρηνικοί αντιδραστήρες που καλύπτουν πάνω από το 35% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρισμό. Κατά τα άλλα γελάμε κακομαθημένα με τα ενεργειακά προβλήματα στη Βόρεια Κορέα, που όμως σύμφωνα με τους «διοικητές» αυτού του κόσμου μάλλον δεν έχει δικαίωμα στην κάλυψη των δικών της αναγκών σε ηλεκτρισμό.

*

Και ταύτόχρονα, πίσω από όλα αυτά, πίσω από όλους τους κρατικούς ανταγωνισμούς για τους οποίους υπεύθυνη δεν είναι άλλη  από την ιμπεριαλιστική κυριαρχία, αναγκαστικά περνά σε δεύτερη μοίρα κάθε συζήτηση γύρω από τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και επιπτώσεις της πυρηνικής τεχνολογίας γενικά (και όχι επιλεκτικά του α ή β κράτους) στο σημερινό επίπεδο της επιστήμης, γύρω από τον όγκο των πυρηνικών αποβλήτων που «παράγει» – για τα οποία βέβαια ο ιμπεριαλισμός έχει βρει τρόπους αξιοποίησης: βόμβες και θωρακίσεις από απεμπλουτισμένο ουράνιο. Τύφλα να ‘χουν τα απόβλητα μπροστά σε τέτοια «ανακύκλωσή» τους.

*

Σε ενεργειακά προβλήματα έχει όμως οδηγηθεί, εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής επέμβασης, και η Συρία. Η πετρελαϊκή της παραγωγή, που προορίζεται κυρίως για την κάλυψη των εγχώριων αναγκών (προφανώς αυτό από μόνο του αποτελεί απόδειξη «αντιδημοκρατικότητας» για τους ιμπεριαλιστές: η πετρελαϊκή παραγωγή της Συρίας θα έπρεπε να προορίζεται για την κάλυψη όχι των εγχώριων αλλά των δικών τους αναγκών) έχει μειωθεί κατά 95%, εξαιτίας «της τρομοκρατίας των ενόπλων οργανώσεων καθώς και του άδικου εμπάργκο που επιβλήθηκε (από τις δυτικές χώρες στη Συρία)» όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Πετρελαίου και Μεταλλευμάτων Σουλεϊμάν Αμπάς.

*

Και στο μεταξύ, πριν 3 μέρες, την ώρα ακριβώς  που οι υπουργοί Εξωτερικών ΗΠΑ Τζον Κέρι και Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ συναντιόντουσαν στο Παρίσι και υποστήριζαν ότι αμφότερες οι χώρες «είναι προσηλωμένες» στο ανακοινωθέν της Γενεύης του 2012 που ήταν «υπέρ του σχηματισμού μιας προσωρινής, μεταβατικής συριακής κυβέρνησης κατόπιν αμοιβαίας συνεννόησης ανάμεσα στο Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ και την αντιπολίτευση», οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες κατέληγαν να μην ανανεώσουν το «εμπάργκο όπλων έναντι της Συρίας», ανοίγοντας έτσι και επίσημα το δρόμο για τον παραπέρα εφοδιασμό με όπλα των λεγόμενων αντικαθεστωτικών της Συρίας από τα κράτη – μέλη της ΕΕ.

«Είμαστε απογοητευμένοι» δήλωσε μετά από αυτή την εξέλιξη ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριάμπκοφ, ενώ είναι άγνωστο αν έκανε ανάλογη δήλωση ο αμερικανός ΥΠΕΞ ή έστω κάποιος υφιστάμενός του σχετικά με τη διαφαινόμενη ευρωενωσιακή εγκατάλειψη του υποτιθέμενου «όπλου της κριτικής» για χάρη της «κριτικής των όπλων» εναντίον του λαού της Συρίας.

*

«Όπως σε όλες τις μάχες πριν από αυτήν, θα είμαστε ο λαός της, οι άνδρες της και εκείνοι που θα της φέρουν τη νίκη», δήλωσε από την πλευρά του ο επικεφαλής της Χεζμπολάχ του Λιβάνου Χασάν Νασράλα, σημειώνοντας ότι «η Συρία δεν είναι πια ένα μέρος όπου υπάρχει μια λαϊκή επανάσταση εναντίον ενός πολιτικού καθεστώτος, μάλλον έχει γίνει ένα μέρος για να επιβληθεί ένα πολιτικό σχέδιο υπό την ηγεσία της Αμερικής και της Δύσης και τα εργαλεία της στην περιοχή».

Ενώ σχολιάζοντας την πρόθεση της ΕΕ να εγγράψει το στρατιωτικό σκέλος της οργάνωσής του στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων, είπε ότι είναι άνευ σημασίας: «Είναι πολύς καιρός που είμαστε στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων. Δεν είναι τίποτα παραπάνω από μελάνι πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί και αυτό δεν αλλάζει τίποτε».

*

Την απόφαση του Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ και της ελληνικής τρικομματικής κυβέρνησης που συνεχίζει την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης σε βάρος του συριακού λαού, καταγγέλει η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη. Η δε ελληνική τρικομματική την ίδια ώρα ενισχύει την επικίνδυνη για τους λαούς ελληνοϊσραηλινή συνεργασία, με την οριστικοποίηση μάλιστα, στη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλου στο Ισραήλ, και κοινού υπουργικού συμβουλίου Ελλάδας – Ισραήλ με τη συμμετοχή και των πρωθυπουργών των δυο χωρών το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα (πιθανά τον Ιούνιο) στο Τελ Αβίβ.

*

Κατάρ, Ισραήλ κλπ κλπ, πραγματικά στην «καρδιά των εξελίξεων» η ελληνική εξωτερική πολιτική… Αναμενόμενη η επίκληση «εθνικών λόγων» απέναντι στη διατύπωση κάθε αντίρρησης. Προφανείς οι «εθνικοί λογοι» ιδίως όταν, πέρα από πετρέλαια, φυσικό αέριο, ΑΟΖ κλπ, «παίζει» και το ενδιαφέρον ισραηλινών μονοπωλιακών ομίλων για την εξαγορά, λόγου χάρη, των κρατικών εταιρειών «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα» και ΕΛΒΟ. Αμ το άλλο! Που λιμάνια της χώρας, και μάλιστα σε παραμεθόριες περιοχές, σαν το Κατάκολο λόγου χάρη, περνάνε απ’ ό,τι φαίνεται «στα χέρια του ομίλου Λάτση, με βάση όσα είχε δηλώσει πρόσφατα η διοίκηση, πιθανώς σε συνεργασία με τον τουρκικό όμιλο Dogus»…  Θα πάθουνε τίποτα από την πολλή εθνικοφροσύνη, όσο κι αν σε κάθε περίπτωση δεν νομιμοποιείται οποιοδήποτε ξεπούλημα έτσι κι αλλιώς. 

*

Διαφορετικά κομμάτια του παζλ της επικαιρότητας αποτελούνται από «τρομοκρατικές» επιδείξεις του είδους: «Γάλλος στρατιώτης μαχαιρώθηκε στο λαιμό ενώ περιπολούσε στο Παρίσι». Ο στρατιώτης περιπολούσε ένστολος, μαζί με άλλους δύο άνδρες, στο πλαίσιο του γαλλικού σχεδίου επαγρύπνησης κατά της τρομοκρατίας Vigipirate (άλλη είδηση αυτή: στρατοκρατικοί μηχανισμοί στο Παρίσι με πρόσχημα την «τρομοκρατία»;), όταν κάποιος τον πλησίασε από πίσω γύρω στις 18:00 (τοπική ώρα) και τον μαχαίρωσε στο λαιμό με ένα μαχαίρι ή ένα σουγιά.

Είχε ήδη προηγηθεί η δολοφονία, με μάλλον παρόμοιο τρόπο, βρετανού στρατιώτη στο Λονδίνο. Εκεί τον φερόμενο ως δράστη Μάικλ Αντεμπολάτζο, ο οποίος φέρεται να ανέλαβε την ευθύνη για την δολοφονία , φέρονται να είχαν προσπαθήσει νωρίτερα να τον στρατολογήσουν οι βρετανικές υπηρεσίες εσωτερικών πληροφοριών ΜΙ5, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο φίλος του Αμπού Νουσάιμπαχ το βράδυ της Παρασκευής, μιλώντας στο BBC.

Στις ΗΠΑ πάντως ο ένας από τους φερόμενους σαν δράστες των βομβιστικών επιθέσεων της Βοστώνης σκοτώθηκε από αστυνομικά πυρά στη διάρκεια της επιχείρησης σύλληψής του. Ο δεύτερος από τους φερόμενους σαν δράστες τραυματίστηκε στο λαιμό από σφαίρες. Ενώ ένας ακόμα φερόμενος ως ύποπτος για την ίδια υπόθεση πυροβολήθηκε από πράκτορα του FBI και έπεσε νεκρός. Σύμφωνα με το NBC, ο ύποπτος ανακρινόταν και ήταν αρχικά συνεργάσιμος, όμως πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε αφού «επιτέθηκε στον πράκτορα». Σύμφωνα με νεώτερο δημοσίευμα της «Washington Post» ο νεκρός και φερόμενος ως ύποπτος «δεν ήταν τελικά οπλισμένος».

*

Αναπόφευκτοι οι συνειρμοί με τα όσα επακολούθησαν τη δολοφονία του Τζον Κένεντι: Τότε ο φερόμενος ως δράστης είχε πέσει νεκρός από τις σφαίρες ενός «άσχετου», ο «άσχετος» είχε πέσει νεκρός από σφαίρες αστυνομικών, κι υπόθεση διπλοκλείδωσε. Διενέργεια ΕΔΕ σα να λέμε.

*

Επιστρέφοντας στα «δικά μας», φαίνεται ότι έχει πέσει πολύς κόσμος πάνω στο ζήτημα της διαχείρισης του νεοναζιστικού «φαινομένου» στη χώρα μας.

Εκτός από το «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» της τρικομματικής, που υπαναχώρησε για να μη θιγούν οι σχέσεις Σαμαρά – Μιχαλολιάκου και γκρεμιστούν οι γέφυρες Άδωνι – Βορίδη, προέκυψε η δικομματική «αντιρατσιστική» πρόταση νόμου που όμως δεν πρόκειται να διακυβεύσει την κυβερνητική συνοχή, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ θα φτιάξει δική του πρόταση αφού καθώς φαίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς το Σαμαρά και μόνο με Βενιζέλο και Κουβέλη αντιρατσιστικά μέτωπα δεν κάνει.

*

Η καημένη η Δημουλά θα το σκέφτεται, τώρα που θα απαγορευτεί, δυο και τρεις φορές το να πει ότι φοβάται να καθίσει μαζί με ξένο στο ίδιο παγκάκι της πλατείας Κυψέλης και πλέον η πειθώ απέναντι σε ανθρώπους σαν κι αυτήν, φοβισμένους από όψεις της ζωής κι από την πλύση εγκεφάλου των μμε, θα αντικατασταθεί από την δια νόμου «πολιτική ορθότητα»   της κυβερνώσας και μη κυβερνώσας «σοσιαλδημοκρατίας».

Σε κομβικό σημείο της «αντιρατσιστικής» αντιπαράθεσης αναδεικνύεται και το ζήτημα ποιων γενοκτονιών η αμφισβήτηση θα ποινικοποιηθεί, και γενικά στο μέλλον καλό θα είναι να προσέχει κανείς ποιες γενοκτονίες αμφισβητεί ταξιδεύοντας από χώρα σε χώρα. Για την τρέχουσα αντιλαϊκή γενοκτονία που υλοποιεί η κυβέρνηση του κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ ούτε λόγος. Γι’ αυτήν θα ποινικοποιηθεί όχι η αμφισβήτηση αλλά η μη-αμφισβήτησή της. 

*

Η Δημουλά θα έχει τώρα δυο λόγους να φοβάται τον νόμο, καθώς στα χρόνια της ιμπεριαλιστικής επιδρομής κατά του Ιράκ, και παρ’ όλες τις «αποδείξεις» του τότε αμερικανού ΥΠΕΞ για «τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ» είχε πει ότι θα κατανοούσε ακόμα και τους νέους που θα πηγαίναν από εδώ  εκεί θέλοντας να πολεμήσουν τους εισβολείς. Πώς αμφισβητείς, κυρά μου, τις «αποδείξεις» που δέχτηκε κοτζάμ Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ;

*

Εκτός όμως από τα εγχώρια «αντιρατσιστικά» νομοσχέδια και προτάσεις νόμου, που σε συνθήκες  Δουβλίνου ΙΙ, «ξένιου Δία», στρατοπέδων συγκέντρωσης, μη-νομιμοποίησης των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, κρατικής «ανοχής» και «παρακρατικής» συμμετοχής στο οργανωμένο έγκλημα, κρατικής και «παρακρατικής» επώασης των νεοναζιστικών μηχανισμών, «επικοινωνιακής» υστερίας  των μμε γύρω από την «εγκληματικότητα», κοινωνικής εξαθλίωσης, φτώχιας κι ανεργίας, οικονομικής καθήλωσης του λαού και εκτέλεσης κάθε ελπίδας του για το αύριο, λεηλασίας όλων των πόρων του κοινωνικού πλούτου, κλιμακούμενης έντασης του κρατικού αντιλαϊκού αυταρχισμού και της καταστολής  κλπ., άλλο δεν κάνουν παρά να κουβαλάνε νερό στο μύλο του ρατσισμού και του ναζι-φασισμού με σκοπό να ανταγωνιστούν την αντιφασιστική στάση και πάλη του λαϊκού κινήματος και να της προσθέσουν επιπλέον ιδεολογικά και άλλα εμπόδια…

…Εκτός από όλα αυτά προέκυψε και μια πλευρά «διαχείρισης» του ζητήματος από την πλευρά των βρετανικών μμε, που δείχνουν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένα για το όλο θέμα…

Έτσι, ενώ ζώντας εδώ δεν το ξέραμε, «μάθαμε» για τους «μαύρους πάνθηρές» μας από το βρετανικό channel-4.

*

Πέρα από οτιδήποτε, δεν θα μπορούσε παρά να χαρακτηριστεί φυσικό το να προβληματίζονται και να οργανώνονται οι μεταναστευτικές κοινότητες σχετικά με την αντιμετώπιση των εγκληματικών τρομοκρατικών, δολοφονικών ρατσιστικών επιθέσεων που δέχονται από τους φασιστικούς μηχανισμούς.

*

Μόνο που, δυστυχώς, το ενδιαφέρον των βρετανικών μμε για το ζήτημα επισκιάζεται από την αίσθηση ότι αυτά, όλα, από το πιο αντιδραστικό έως το πιο «προοδευτικό», δεν παύουν το καθένα με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο να απηχούν τα κύρια συστατικά και τις βασικές επιδιώξεις μιας πολιτικής που πριν από   κάθε τι άλλο είναι πρώτα απ’ όλα «βρετανική», και η οποία είναι από τον καιρό της αποικιοκρατίας μαθημένη να αντιμετωπίζει τις αντιθέσεις εντός των υπόλοιπων χωρών σαν αντιθέσεις μεταξύ «άγριων» φυλών, τις οποίες επιδιώκει να χειραγωγήσει προκειμένω, πάνω σε αυτές, να επιβληθεί. Αν δεν κάνω λάθος, άλλωστε, στους υψηλούς ορόφους (ή στα  υπόγεια;) της «κυρίας Κατεχάκη» εξακολουθούν από την καιρό της «17Ν» και της ολυμπιάδας να εδρεύουν επίσημοι εκπρόσωποι αυτής της πολιτικής, οι οποίοι είναι σε θέση να πληροφορούνται και να «δημιουργούν» γεγονότα κάνοντας απλά τη βόλτα τους από γραφείο σε γραφείο.  

*

Μάλλον λοιπόν δεν είναι τυχαίο που το …καλό βρετανικό κανάλι προβάλλει σαν είδηση ριγμένη στον μύλο που όλα τα αλέθει, και ουσιαστικά «ανακοινώνει», μορφές αντίδρασης ενταγμένες στην πραγματικότητα και το στόχο της μεταναστευτικής γκετοποίησης, σε απόσταση από το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, από την κοινή δράση ντόπιων και μεταναστών εργαζομένων και από τις πλατιές δυνατότητες που μπορεί αυτή να αναδείξει για τη ζωή και την πάλη ελλήνων και ξένων εργατών…

Ποια είναι η «είδηση»; Το υποτιθέμενο γεγονός που «ανακοινώνεται» από ένα μηχανισμό των «μμε», ή η ίδια η «ανακοίνωση» στο συγκεκριμένο κοινωνικό έδαφος από έναν μηχανισμό των μμε του υποτιθέμενου γεγονότος; 

*

Και δε φτάνουν όλα αυτά, έχουμε και τον ΣΕΒ που αποφάσισε να φτιάξει τη δική του «ΚΝΕ», για την ακρίβεια τον δικό του «ΚΝΕ»,  με την επωνυμία «Κύκλος Νέων Επιχειρηματιών». Ο ΚΝΕ του ΣΕΒ, που για να αποφεύγουμε την ηθελημένη σύγχυση θα τον αποκαλούμε στο εφεξής ΚΥΝΕΠΙ, απαρτίζεται όπως το λέει ο τίτλος του από «νέους επιχειρηματίες». Στην πλειοψηφία τους δηλαδή, από παιδάκια που τα βρήκαν όλα έτοιμα από τους μπαμπάδες τους, που βαριόντουσαν στα τελευταία θράνια και «περάσανε» σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ ή της Βρετανίας για να σπουδάσουν «διοίκηση επιχειρήσεων» και να   επιστρέψουν για άσκηση του επαγγέλματος στις επιχειρήσεις του μπαμπά, ικανοί λόγω των σπουδών τους να απολύουν με μια υπογραφή 5000 από την πανασόνικ τους,  ικανοί επίσης λόγω των σπουδών τους να φτιάχνουν τα  nike τους στην Καμπότζη πλουτίζοντας όμως στην Ελλάδα ή την οποία πατρίδα τους – αδιάφορο, ικανοί λόγω των σπουδών τους να κυκλοφορούν ατσαλάκωτοι με καλογυαλισμένες λαμαρίνες πουλώντας τα μακώ που κατασκευάζονται σε φασονατζίδικα του Μπαγκλαντές που γκρεμίζονται κι όποιον πάρει ο χάρος, παιδάκια που αμφίβολο αν έχουν πεινάσει έστω και μια φορά όχι από ανάγκη αλλά έστω σαν άσκηση για να δούνε πώς είναι, παιδάκια προορισμένα να ακούνε μαθήματα του είδους: «ο επιχειρηματίας δεν είναι ένας ιδιώτης που αποσκοπεί στο κέρδος του» αλλά «ένα άτομο που έχει επιλέξει να τολμήσει, ν’ αναλαμβάνει ρίσκο, να δουλεύει σκληρά και να επενδύει», μέλος «μιας τάξης που παράγει πλούτο», «που παράγει υπεραξία για όλη την κοινωνία», μόνο που φυσικά -πέρα από το ότι δεν την παράγει- την καρπώνεται μόνος του.  Με το 15% όπου έχει κατεβάσει η «τάξη» του την φορολογία των κερδών της δεν μένει «υπεραξία» για άλλους, κι όσο για τους μισθούς γύρω στα 500 ευρώ και βγάλε, αυτοί δεν φτάνουν στους εργάτες όχι για την «υπεραξία» τους, αλλά ούτε για την «αξία» τους.

Και καλά ο Δασκαλόπουλος που τους τα λέει. τα παιδάκια οι ΚΥΝΕΠίτες που τον ακούνε τι φταίνε;

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s