με δυο λέξεις: μαντρώσαν τα μαντρόσκυλά τους

Προκειμένου να μην πνιγούμε μες στα πυκνά απόβλητα του οχετού των αποκαλύψεων για τη δραστηριότητα του ναζιστικού κόμματος-συμμορία της «χα», χρήσιμη είναι μια προσπάθεια να βάλουμε τάξη στα πράγματα:

1] Οι δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου της «χα» στις 12-9-13 κατά των μελών και φίλων του ΚΚΕ στο Πέραμα και στις 18-9-13 κατά του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, είχαν σαφή χαρακτηριστικά κλιμάκωσης της ως τότε εγκληματικής – δολοφονικής της δραστηριότητας, που στρεφόταν κυρίως κατά των μεταναστών.

2] Οι δυο αυτές επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν στην έναρξη της νέας πολιτικής «σεζόν» μετά το τέλος του καλοκαιριού, και είχαν τα χαρακτηριστικά ενός σχεδίου θωράκισης της αντιλαϊκής πολιτικής, σχεδίου που αποσκοπούσε να αντιμετωπίσει «εν τη γενέσει» με τη φασιστική βία την ανάπτυξη της πάλης του λαϊκού κινήματος το επόμενο διάστημα, που αποσκοπούσε να βάλει τη σφραγίδα της φασιστικής – παρακρατικής βίας στις συνολικές εξελίξεις του επόμενου διαστήματος, χαρακτηριστικά τέλος ενός σχεδίου που έμπαινε σε εφαρμογή και φιλοδοξούσε να έχει συνέχεια.

3] Από την πλευρά του αστικού κράτους, της κυβέρνησης, των αστικών μμε, η πρώτη δολοφονική επίθεση κατά των μελών και φίλων του ΚΚΕ στο Πέραμα υποβαθμίστηκε, «θάφτηκε» και επιχειρήθηκε ουσιαστικά να παρουσιαστεί σαν επεισόδιο βίαιης αντιπαράθεσης μεταξύ «αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων».

Παρόμοια θα ήταν και η αντιμετώπιση της δολοφονίας του Πάυλου Φύσσα αν δεν τύχαινε να συλληφθεί ο φυσικός αυτουργός της, αν δηλαδή πήγαιναν όλα βάσει του προγράμματος ώστε ο δολοφόνος να εξαφανιστεί μαζί με το μπούγιο των δεκάδων χρυσαλητών που τον περιβάλλανε, ώστε η δολοφονία να εμφανιστεί σαν πολιτικός «καυγάς» που ατυχώς είχε δυσάρεστη κατάληξη, ή ακόμα και σαν «σύρραξη» μεταξύ ποδοσφαιρικών οπαδών, που θα έβαζε στο επίκεντρο της αστικής ιδεολογικής εκστρατείας τη «βία», τα «άκρα», τον «εξτρεμισμό» κλπ: Άλλωστε αυτό είναι το περιεχόμενο της αστικής ιδεολογικής εκστρατείας και τώρα, μετά από όσα μεσολάβησαν.

4] Ανάμεσα στη δολοφονία και σύλληψη του φυσικού αυτουργού και στην απότομη ενεργοποίηση (ξύπνημα από τον «λήθαργο») κυβέρνησης και δικαστικής εξουσίας κατά της «χα» μεσολαβούν 7-10 ημέρες «αμηχανίας».

Είναι οι 7-10 ημέρες στη διάρκεια των οποίων τα αστικά επιτελεία σφυγμομετρούν τις συνέπειες του σχεδίου που έχει τεθεί σε εφαρμογή και τις αντιδράσεις απέναντί του,

Η όχι τυχαία ικανότητα του λαϊκού κινήματος, όχι μόνο να μην υποταχθεί στον αυθορμητισμό της δίκαιης οργής εγκλωβιζόμενο -στις συγκεκριμένες συνθήκες- σε οποιονδήποτε αδιέξοδο κύκλο αντιπαράθεσης με την «χα» και τους μηχανισμούς που τη στηρίζουν, η ικανότητά του παραπέρα να περάσει στην αφετηρία ενός αναπτυσσόμενου κύκλου κινητοποιήσεων που δεν στρέφονταν μόνο ενάντια στη ναζιστική συμμορία, αλλά και ενάντια στο αστικό κράτος του οποίου αποτελεί παρακλάδι, αποκαλύπτοντας τη φύση της σαν μηχανισμού θωράκισης και κρούσης του συστήματος της εκμετάλλευσης, κατέστησε σαφές στα αστικά επιτελεία ότι όχι μόνο δεν θα μπορούσαν να χειραγωγήσουν και να διαχειριστούν την κατάσταση υψώνοντας την κρατική βία πάνω από τη δήθεν «βία των άκρων» όπως θα επιθυμούσαν, αλλά και ότι η παρατεινόμενη υπόθαλψη και «ανοχή» τους απέναντι στην «χα» και την διαρκή προκλητική εγκληματική της δραστηριότητα, θα είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια του ελέγχου που επιδιώκουν να ασκούν στη γενική επιρροή του λαϊκού κινήματος, στους στόχους και στα όρια της ανάπτυξής του.

5] Ύστερα από αυτό, δεν υπήρχε για την κυβέρνηση επιλογή άλλη από τον «υπερκερασμό» του αναπτυσσόμενου λαϊκού κινήματος, σαν μόνη επιλογή που θα μπορούσε να διατηρήσει τον έλεγχο της κατάστασης στα χέρια των αστικών επιτελείων. Η μόνη επιλογή που τώρα θα μπορύσε να αντιμετωπίσει την απώλεια κάθε βαθμού «αξιοπιστίας» της αστικής πολιτικής. Η μόνη που τώρα θα μπορούσε να διατηρήσει για την «χα» μια θέση εφεδρείας ενόσω η αντιλαίκή πολιτική θα βαθαίνει. Η μόνη επίσης ικανή να διατηρήσει και να εντείνει την «μονοπωλιακή» κεντρική παρουσία της «χα» (αντί ενός διευρυνόμενου κινήματος ενάντια στο φασισμό και την εκμεταλλευτική εξουσία) στην επικαιρότητα των μμε, έστω και και με «αρνητικό» τρόπο: ο οποίος όμως «αρνητικός τρόπος» είναι ο τρόπος που έτσι κι αλλιώς καλλιεργεί η ίδια η «χα» για τον εαυτό της.

6] Με δυο λέξεις: Τα επιτελεία της πολιτικής των εκμεταλλευτών επιλέξανε κάτω από αυτές τις συνθήκες να μαντρώσουνε μερικά από τα μαντρόσκυλά τους, έχοντας βέβαια ως τώρα αφήσει άθικτους τους μηχανισμούς και τις «υποδομές» της «χα» και των συναφών της οργανωτικών μορφών, την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός ξεστομίζει στις ΗΠΑ ότι η «απειλή» στην «άλλη μεριά» από εκείνη του φασιστικού παρακράτους προέρχεται από τους υποστηρικτές (χαρακτηριστική η «ασυμμετρία» ανάμεσα στη διαρκή εγκληματική – δολοφονική φασιστική δραστηριότητα την ανεκτή για χρόνια από το αστικό κράτος – από τη μια- και -από την άλλη- τους υποστηρικτές) της αποδέσμευσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Πρόκειται βέβαια για πρωθυπουργικό τόνο ταυτόχρονα απολογητικό, επεξηγηματικό και «εγγυητικό» προς τα κέντρα εξουσίας των μονοπωλίων σε σχέση με τις κυβερνητικές επιλογές πάνω στην κόψη των γεγονότων και σε σχέση με την πραγματική τους στόχευση.

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s