«ευρωπαϊκό κεκτημένο»

Οπορτουνισμός γενικά είναι ο καιροσκοπισμός, η ιδεολογία και πολιτική του ευκαιριακού. Με αυτή την έννοια οπορτουνιστική απέναντι στο λαό είναι γενικά η αστική πολιτική αφού για να εξασφαλίζει μια μίνιμουμ σταθερότητα πρέπει να τον  εξαπατά διαρκώς κι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο με ισχυρές δόσεις οπορτουνισμού, είτε φωνάζοντας εοκ και νατο το ίδιο συνδικάτο, είτε τάζοντάς του χρηματιστηριακούς τζόγους, είτε ότι λεφτά υπάρχουν, είτε ότι μόλις γίνουμε κυβέρνηση θα καταργήσουμε το μημόνιο, είτε συνδυάζοντας το ρατσισμό με το δουλεμπόριο.

Στην ορολογία του κομμουνιστικού κινήματος, ο οπορτουνισμός (χωρίς να χάνει τη γενική του έννοια, ίσα-ίσα) είναι η διείσδυση της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής στο εργατικό κίνημα, η μεταμφίεση με εργατική φόρμα της ιδεολογίας και της πολιτικής των εκμεταλλευτών. Γι’ αυτό και η ιδεολογική και πολιτική πολεμική κατά του οπορτουνισμού, είναι πολεμική πρώτης γραμμής για το εργατικό κίνημα.

Γι’ αυτό ας μην κλαψουρίζουν θλιβερά οι διάφοροι εκπρόσωποι και τα διάφορα επικοινωνιακά μέσα του ΣΥΡΙΖΑ για το ότι το ΚΚΕ ασκεί στον ΣΥΡΙΖΑ κριτική «περισσότερη» από ό,τι στην κυβέρνηση. Αυτό είναι φυσικό, εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ είναι επί της ουσίας φωνή  της «κυβέρνησης» μέσα στο εργατικό, μέσα στο  λαϊκό κίνημα. Και είναι εντελώς διαφορετικό θέμα το αν αυτή η κριτική ασκείται και αν αυτή η πολεμική διεξάγεται πάντα σωστά. [*]

Όλη αυτή η εισαγωγή έχει να κάνει με το ότι στη συνέχεια της ανάρτησης θα «βρίσω» ειδικά τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ θα μπορούσα για τους ίδιους λόγους να βρίζω πχ την κυβέρνηση, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ ή τους «58».

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, κάθε φορά που κάτι πάει κατά τη γνώμη του στραβά στην κυβερνητική πολιτική κλπ, σπεύδει να επικαλεστεί το «ευρωπαϊκό κεκτημένο», βάζει τις φωνές ότι αυτό το «κεκτημένο» παραβιάζεται, και ζητάει από την κυβέρνηση να ευθυγραμμιστεί με το «κεκτημένο» αυτό διότι διαφορετικά θα κάνει αυτός κυβέρνηση και τότε το «κεκτημένο» θα δείξει την πραγματική του λάμψη.

Το θέμα όμως, δηλαδή το δυστύχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» δεν «παραβιάστηκε» ποτέ. «Κεκτημένο» είναι αυτό που έχει ήδη αποκτηθεί. Και κάθε φορά που αποκτιέται κάτι ακόμα πλάι στο προηγούμενο, αυτό είναι απλώς ένα νέο «κεκτημένο» που δεν παραβιάζει το παλιό αλλά προστίθεται σ’ αυτό και το συμπληρώνει.

Μιλώντας πρόχειρα λοιπόν, «ευρωπαϊκό κεκτημένο» είναι οι βομβαρδισμοί στο Βελιγράδι, το παραβιασμένο (ξεπαρθενεμένο) ελληνικό σύνταγμα όταν επί Σημίτη περνούσαν τα  «συμμαχικά» στρατεύματα για να μπουν οι «χερσαίοι» στη Γιουγκοσλαβία, οι ευρωενωσιακές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη για το μερίδιο της ΕΕ στον ανταγωνισμό της με τις ΗΠΑ (ή το αντίθετο), η κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης και των κοινωνικών εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων, η ανεργία σε διψήφια ποσοστά και απόλυτες τιμές εκατομμυρίων και εκατομμυρίων ανθρώπων, ο ρατσισμός των αντιμεταναστευτικών στρατοπέδων συγκέντρωσης,  οι μισθοί της πείνας και η ζωή των εργαζομένων με την ψυχή στο στόμα, το χτύπημα στο σφυρί της δημόσιας – λαϊκής περιουσίας, η τελειοποίηση των αντιλαϊκών κατασταλτικών νόμων και μηχανισμών, η δωροδοκία των πολιτικών, η δωροληψία των πολιτικών, η ανοχή της ΕΕ στην τουρκική κατοχή ενός εδαφικού τμήματός της, οι επαναλαμβανόμενες προσπάθειες για διχοτόμηση της Κύπρου, και πολλά ακόμα γιατί στο σύνολο τους ουκ έστιν αριθμός,   ΚΑΙ ΤΩΡΑ! ΝΕΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟ! Η διεύρυνση της επιρροής της ΕΕ προς την ανατολή με δύναμη κρούσης τον ουκρανικό εθνικισμό, φασισμό, νεοναζισμό, την μοναδική βία που δεν καταδικάζουμε από όπου κι αν προέρχεται! Η ενσυνείδητη και ηθελημένη «ομηρία» των ευϋπόληπτων «δημοκρατών» υπαλλήλων του ευρωενωσιακού μονοπωλιακού κεφαλαίου στους φασιναζιστικούς μηχανισμούς που εξέθρεψαν και εκτρέφουν για να διασφαλίσουν τη δική ΤΟΥ κυριαρχία.

*

Διαβάζουμε στον ημερήσιο τύπο ότι, τώρα,  στην ΕΕ φοβούνται για κύμα Ουκρανών μεταναστών προς τα δυτικά.

Είπαμε όμως: Ο οπορτουνισμός είναι γενικό χαρακτηριστικό του αστισμού. Δε»φοβούνται» λοιπόν κανένα κύμα Ουκρανών μεταναστών. Απλώς το αναμένουν σχεδιάζοντας την αξιοποίησή του για τη στερέωση της στρατηγικής των εκμεταλλευτών. Κι όπως εκεί στηρίχτηκαν σε κάθε είδους «εθνικιστικούς», ρατσιστικούς, φασιστικούς μηχανισμούς, τώρα αφήνουν τον σμπάρο στημένο για το δεύτερο τριγώνι, για την αξιοποίηση του πιθανού και αναμενόμενου νέου μεταναστευτικού κύματος στο στόχο του πνιξίματος του εργατικού, λαϊκού κινήματος και της δημοκρατίας μέσω της ανάπτυξης ενός νέου κύματος φασισμού και ρατσισμού στους κόλπους των ευρωπαϊκών λαών, είτε με μορφές συμμορίτικες είτε με μορφές «νόμιμων» στρατοπέδων συγκέντρωσης, στο στόχο δηλαδή της συνεχιζόμενης τερατογένεσης του «ευρωπαϊκού κεκτημένου».

Διότι αν ο οπορτουνισμός είναι η διείσδυση της ιδεολογίας και της πολιτικής των αφεντικών ανάμεσα στους εργαζόμενους, ο φασισμός και ο ρατσισμός είναι η ενεργητική υιοθέτηση από τους εργαζόμενους του ταξικού μίσους των αφεντικών τους ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥΣ, ενάντια στους εαυτούς τους, είναι το ξεδόντιασμα του κάβουρα και το κόλλημα πίσω του της ουράς του σκορπιού με την οποία δαγκώνει και σκοτώνει τον εαυτό του.

*

Φυσικά τα παραπάνω δεν τα γράφω μήπως τα διαβάσει ο ΣΥΡΙΖΑ και διορθωθεί… Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει αδιόρθωτος, κι ας το σκεφτούν αυτό καλά όσες δυνάμεις του λαού είναι εγκλωβισμένες σ’ αυτόν, είτε στη «δεξιά» είτε στην «αριστερή» του τάση, όπως κι όσες λαϊκές δυνάμεις είναι εγκλωβισμένες στα κόμματα του ευρωενωσιακού «μονόδρομου» είτε του «πολιτικά ορθού» είτε του «λευκού» και ρατσιστικού, επιδιώκοντας αντικειμενικά με τον δικό τους εγκλωβισμό να εγκλωβίσουν όλο το λαό στο μαύρο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» που έρχεται.

*

Βέβαια, μετά από αυτά είναι «φυσικό» να αναμένεται κι ένα ακόμα κύμα λάσπης τύπου «βαθύ πασόκ» ενάντια στο ΚΚΕ.

[*] Τα σχετικά με τον οπορτουνισμό θα μπορούσαν να βρουν το αντίστοιχό τους και στο φασισμό. Όπως όλα τα κόμματα του καπιταλιστικού τόξου είναι κατ’ ανάγκη οπορτουνιστικά, έτσι τα ίδια κόμματα τείνουν κατ’ ανάγκη και στην υποταγή τους στο φασισμό που είναι η «ιδεολογία» και πολιτική της τάξης των εκμεταλλευτών στην καθαρότητά της (δηλαδή και οπορτουνισμός στην καθαρότερή του μορφή).  Επειδή όμως  αν αρχιζαμε να λέμε «οπορτουνιστές» το Σαμαρά και τον Βενιζέλο θα ξεχνούσαμε γιατί είναι οπορτουνιστής ο Τσίπρας κι ο Λαφαζάνης, για τον ίδιο  λόγο καλό είναι γενικά να λέμε φασίστες τους φασίστες παρ’ ότι και διότι όλοι οι δρόμοι της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο οδηγούν αναγκαστικά στο φασισμό.

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s