Φαστ Τρακ #2

Η προπαγάνδα είναι λέξη και πράξη που «ενοχλεί». Ενοχλεί η λέξη και η πράξη που σημαίνει την ανοιχτή συστηματική διάδοση ιδεών, χωρίς να εξετάζεται ποιες είναι αυτές οι ιδέες.

Δεν ενοχλεί η «συστηματική διάδοση ιδεών» που αρνείται να αυτοκαθοριστεί ως προπαγάνδα.  Ενοχλεί λ.χ. η προπαγάνδα των ανθρωπιστικών ιδεών, γιατί είναι «προπαγάνδα», αλλά η διαφήμιση είναι συστηματική διάδοση ιδεών γενικά ευχάριστη και απαραίτητη για την «ανάπτυξη».

Εφόσον ενοχλητική είναι η γενικά η «προπαγάνδα», όρος για να υπάρξει φραγμός στην προπαγάνδα του «κακού», είναι να πάψει και η προπαγάνδα του «καλού»

…Να πάψει κάθε ανοιχτή συστηματική διάδοση ιδεών, και να απομείνει η συγκαλυμμένη συστηματική διάδοση μόνο εκείνων των «ιδεών¨που επιδέχονται συγκαλυμμένη συστηματική διάδοση: η διαφήμιση.

Αυτή, τότε, θα ηταν οπωσδήποτε «επαρκής»

*

Προς αν-ηθικολόγους: Το κακό και το καλό είναι έννοιες ιστορικές.

«Ο άνθρωπος δεν είναι αρκετά κακός γι’ αυτή τη ζωή». (Μπρεχτ)

Ευτυχώς!

*

Εσωτερικές ειδήσεις: Αν δεν το μάθατε: απαγορεύτηκε η ανυπακοή και η απειθαρχία.

Το δόγμα της «ησυχίας»: δόγμα σιωπηρής βίας, σιωπηρού βασανισμού, σιωπηρής εξόντωσης.

Το αίτημα του «κοινού τόπου»: «Πάρα πολύ πιο ωραία!»

Δηλαδή πόσο πιο πολύ «ωραία»;

*

Εξωτερικές ειδήσεις: Κανείς λόγος ανησυχίας, όλα «Προβλέπονται Από Τον Νόμο».

Επίσης, «ο σοσιαλισμός όπου αλλού εφαρμόστηκε απέτυχε»…

Το υπονοούμενο: «Ο καπιταλισμός  όπου αλλού εφαρμόστηκε πέτυχε»!..

…Απόδειξη γι’ αυτό η καπιταλιστική κρίση. Η πρώην και η επόμενη.

Τίποτα σημαντικό, μια απλή οικονομική κατάρρευση των καπιταλιστικών κοινωνιών….

…Και προφανώς όχι «ανατροπή». Ούτε και βουλιμία για τα μεταξωτά βρακιά, τις ιδιωτικές πισίνες και λιμουζίνες, την ελευθερία του λόγου και τη δημοκρατία που διαφημίζει η ΤιΒι από την άλλη πλευρά του «τείχους».

Οι καπιταλιστικές κοινωνίες κατέρρευσαν οικονομικά από μόνες τους ολομόναχες, από τις νομοτέλειες που τις διέπουν. Μόνο ένα πράγμα έμεινε σε αυτές όρθιο και ισχυρό, το μόνο που δεν καταρρέει αλλά ανατρέπεται: Το κεφάλαιο και η εξουσία του.

Το τι πέτυχε και τι απέτυχε μπορεί να μετρηθεί με συγκεκριμένους δείκτες: Παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια, δικαίωμα στην εργασία, στην εργασία με δικαιώματα, ανεργία,  δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο,  κοινωνική και οικονομική ανισότητα, βιοτικό επίπεδο, χλιδή και εξαθλίωση, δικαίωμα στο σήμερα και στο αύριο, ανθρώπινες σχέσεις, πόλεμος και ειρήνη.

Δεν χρειάζεται: «όπου άλλου κι αν εφαρμόστηκαν», ο σοσιαλισμός απέτυχε και ο καπιταλισμός πέτυχε. «Προβλέπεται Από Το Νόμο».

*

«Ένας τέτοιος, όμως, αγώνας όπου η γκριτλιανή κατεύθυνση μέσα στο κόμμα -κι αυτή είναι πολύ πιο σπουδαία και πολύ πιο επικίνδυνη από εκείνη που βρίσκεται έξω από το κόμμα- θα εξαναγκαστεί να αγωνίζεται ανοιχτά ενάντια στους αριστερούς και οι δύο κατευθύνσεις θα εμφανίζονται παντού με τις δικές τους ανεξάρτητες αντιλήψεις και με τη δική τους πολιτική, θα αγωνίζονται η μια κατά της άλλης από άποψη αρχών, αφήνοντας τη λύση των σπουδαίων ζητημάτων αρχών πραγματικά στη μάζα των κομματικών συντρόφων και όχι μόνο στους «αρχηγούς», ένας τέτοιος αγώνας είναι απαραίτητος και ωφέλιμος, αυτός διαπαιδαγωγεί τις μάζες στο πνεύμα της ανεξαρτησίας και της ικανότητας να εκπληρώσουν το κοσμοϊστορικό επαναστατικό τους καθήκον.«

( Από τη συλλογή «Β.Ι.ΛΕΝΙΝ για τον πόλεμο και τη σοσιαλιστική επανάσταση», εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή – ΘΕΜΕΛΙΑΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, Δεκέμβρης 1916  – σελ. 252)

Ένας ακόμη δείκτης επιτυχίας και αποτυχίας: Η διαπαιδαγώγηση των μαζών, πραγματικά, και όχι μόνο των «αρχηγών», στο πνεύμα της ανεξαρτησίας και της ικανότητας να εκπληρώσουν το κοσμοϊστορικό επαναστατικό τους καθήκον.

Ανοιχτά. Από άποψη αρχών. Πραγματικά.

Από την άποψη της εξουσίας τους.

*

 Βασικά πρόκειται για μια «επιλογή» ανάμεσα σε δυο πράγματα που η ουσία τους είναι αυτή που είναι «όπου κι αν εφαρμόζονται». Κι όποτε.

*

«Πού πήγαν τα λεφτά»;

«300» επιχειρηματικοί όμιλοι καρπώθηκαν επί δεκαετίες και συνεχίζουν να καρπώνονται το αποτέλεσμα της κοινωνικής εργασίας, τον πλούτο που δημιούργησε και δημιουργεί ο καθημερινός μόχθος των εργαζομένων.

«300» επιχειρηματικοί όμιλοι + άλλος ένας επιχειρηματικός όμιλος οι «κλέφτες πολιτικοί», τα «λαμόγια», οι μιζαδόροι = «301» επιχειρηματικοί όμιλοι, που  καρπώθηκαν επί δεκαετίες και συνεχίζουν να καρπώνονται το αποτέλεσμα της κοινωνικής εργασίας, τον πλούτο που δημιούργησε και δημιουργεί ο καθημερινός μόχθος των εργαζομένων.

*

 Μπορούν οι πάλαι ποτέ αγανακτισμένοι της Πλατείας Συντάγματος να προβάλουν στο ουκρανικό φασιστικό πραξικόπημα το δυνατό μέλλον της «ενότητάς» τους ενάντια στους «300» και «τα κόμματα», με τους ακομμάτιστους της πάνω πλατείας σε ρόλο «δεξιού τομέα» και τους ακομμάτιστους της κάτω πλατείας να συνεχίζουν απρόσκοπτα τη διαρκή τους συνέλευση ψηφίζοντας ομόφωνα υπέρ της αμεσοδημοκρατικής διαγαλαξιακής συνομοσπονδίας;

*

Τρομαχτικό: Δάνειο 331 εκατομμύρια ευρώ παίρνει από το ΔΝΤ η Αλβανία για να πληρώσει την «ανάπτυξή» της (τους κατασκευαστικούς και λοιπούς επιχειρηματικούς ομίλους).

Εν ευθέτω χρόνω ο λογαριασμός και το «διά ταύτα».

*

«Δεν θα υποκύψουμε σε κανενός είδους ηθικό εκβιασμό», είπε ο κ. Άμποτ προσθέτοντας ότι η πολιτική αυτή αποδίδει (ο λόγος για την  σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική της αυστραλιανής κυβέρνησης).

Θα ήταν κυνικό αν έλεγε «δεν θα υποκύψουμε σε κανενός είδους ηθική»; Εξυπηρετεί και ποιον η αναγόρευση της στοιχειώδους ηθικής σε «ηθικό εκβιασμό»;

Σα να λέμε: Οι νεκροί στη Λαμπεντούζα, οι νεκροί στο Φαρμακονήσι, οι τραυματισμένοι από σφαίρες του λιμενικού στις Οινούσες.

Οι φυλακισμένοι στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των σύγχρονων «Εβραίων».

Η προσφυγιά, οικονομική και πολεμική, είναι έγκλημα του ιμπεριαλισμού κατά της ανθρωπότητας.

Ω, μην το παίρνετε προσωπικά

*

Απαλλοτρίωση – προλεταριοποίηση – προλεταριοποιημένος – απαλλοτριωμένος – απαλλότριος – προλετάριος…

Για να παίξουμε λίγο με τις συνηχήσεις, τις παρηχήσεις και τις συμπτώσεις των εννοιών.

*

 Οι ανασφαλείς γυρεύουν ασφάλεια. Οι ανασφάλιστοι γυρεύουν ασφάλιση. Πιο εύκολο όμως το να κραυγάζουν οι ανασφαλείς ζητώντας ασφάλεια και αστυνομία, παρά να ξεσηκωθούν οι ανασφάλιστοι ζητώντας ασφάλιση και υγειονομία (για να χρησιμοποίησω τη λέξη με εμφανώς διαφορετική έννοια από την εκχυδαϊσμένη του καθημερινού λόγου: έλεγχοι για μύγες στη σαλάτα, απαγόρευση του καπνίσματος κλπ κλπ).

*

«Θα ήμασταν καλύτερα αν όλα αυτά τα χρόνια δεν είμασταν στην ΕΕ;»

Θα είμασταν καλύτερα αν, αντί για την πολιτική και σε αντίθεση με την πολιτική του «ευρωμονόδρομου», είχε ακολουθηθεί πολιτική υπαγορευμένη από τις λαϊκές ανάγκες κι όχι από την κυριαρχία των μονοπωλίων.

Την οποία κυριαρχία η ΕΕ διασφαλίζει για λογαριασμό του ευρωπαϊκού μονοπωλιακού κεφαλαίου και  για την εξυπηρέτηση των άμεσων και στρατηγικών οικονομικών και πολιτικών του αναγκών.

*

Ψήφο οργάνωσης,  αντίστασης, ανυπακοής και απειθαρχίας στην ΕΕ και τα μονοπώλια παντού.

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s