αυγούλα μου, χαιρετίσματα Νο 2 (η μπαλτακειάδα)

Το ότι οι ψήφοι της «ΧΑ» αποτέλεσαν κίνητρο για την κυβέρνηση ώστε να ανάψει το πράσινο φως στην «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» για τη δίωξη των χιτλερίσκων της, αντανακλά μικρό μόνο μέρος της πραγματικότητας. Άλλωστε οι ψήφοι της «ΧΑ» αποτελούσαν για τη ΝΔ «κίνητρο» και πριν ανάψει το «πράσινο φως». Πολύ απλά, δεν καθορίζει το κίνητρο της ψηφοθηρίας τις γενικές επιλογές των αστικών επιτελείων, αλλά καθορίζεται από αυτές, προσαρμόζεται σε αυτές έτσι ώστε να αξιοποιούνται τα κάθε φορά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (τα άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο ευνοϊκά) προκειμένου να μεταφραστούν σε εκλογική δύναμη.

Ως προς το υπόλοιπο μέρος της πραγματικότητας πρέπει να θυμηθούμε το πώς εκφράστηκαν με τη δραστηριότητα της «ΧΑ» οι αναβαθμισμένες φιλοδοξίες της (και το «της» προφανώς δεν περιορίζεται στα στενά όρια του οργανωτικού της μηχανισμού), όταν στην αρχή της τρέχουσας «σχολικής χρονιάς», τον Σεπτέμβριο του ’13, οι δολοφονικές – τρομοκρατικές εκστρατείες της σε βάρος κυρίως μεταναστών έδωσαν τη θέση τους στο «ανώτερο» στάδιο των δολοφονικών επιθέσεων κατά των αγωνιστών του ταξικού εργατικού κινήματος πρώτα (μια υπόθεση που παρά λίγο να περάσει στα ψιλά σαν ασήμαντο επεισόδιο μεταξύ «συμψηφιζόμενων» πολιτικών «άκρων»), και στη συνέχεια μετά από 6 μέρες στο «στάδιο» της οργανωμένης και εν ψυχρώ δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Που κι αυτή θα μπορούσε να περάσει στα ψιλά σαν «βία καταδικαστέα από όπου κι αν προέρχεται» και εν προκειμένω σαν βία προερχόμενη από καυγά για το ποδόσφαιρο, από καυγά μεταξύ «περιθωριακών» και τα λοιπά.

Έτυχε όμως να συλληφθεί ο Ρουπακιάς από τους αστυνομικούς – θεατές του επεισοδίου («έ όχι και μαχαίρι» – όταν το μαχαίρι είχε ήδη βυθιστεί στην καρδιά), κι από εκεί και πέρα τα πράγματα ακολούθησαν τροπή διαφορετική από την αναμενόμενη σύμφωνα με την ως τότε «ρουτίνα».

Η κατακραυγή για τη δράση της ναζιστικής συμμορίας, που εκδηλώθηκε οργανωμένα και με διάρκεια, δεν στόχευε μόνο την «ΧΑ» αλλά συνολικά τα αστικό κράτος και το καθεστώς της εκμετάλλευσης, των οποίων ο πολιτικός διαχειριστής δηλαδή η κυβέρνηση έπρεπε τώρα να υπολογίσει μια φθορά που δεν περιοριζόταν μόνο σε ψήφους, μια φθορά που δεν ήταν μόνο «δική της» αλλά της συνολικής «τάξης» που διαχειρίζεται, μια φθορά μη-εντάξιμη σε εναλλακτικά σχέδια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, μια φθορά που στη «διαχείρισή» της μόνο συμπληρωματικά θα μπορούσε να εντάσσονται σχεδιασμοί σχετικοί με τις ψήφους της «ΧΑ»  και την οικειοποίησή τους από τη ΝΔ. Δεν έχουν λοιπόν επ’ αυτού καμία παραπάνω σημασία οι «προσωπικές», οι «εσωτερικές», οι «κρυφές» και «μικροπολιτικές» σκέψεις των υπουργών της κυβέρνησης  τη στιγμή που εκ μέρους της διαβιβάζονταν στη «δικαιοσύνη» οι δεκάδες συγκεντρωμένοι φάκελοι υποθέσεων σχετικών με την εγκληματική δραστηριότητα της «ΧΑ».

Όλα τα άλλα, αυτά που είπε ο Μπαλτάκος στον Κασιδιάρη κι αυτά που είπε ο Κασιδιάρης στον Μπαλτάκο, αποκαλύπτουν σαν μέγεθος αντίληψης ένα μέγεθος αντίληψης αντίστοιχο με αυτό που μπορεί να έχει μια αμοιβάδα για το γενικό οικοσύστημα μέσα στο οποίο ζει. Άλλωστε αυτό είναι και το μέσο μέγεθος αντίληψης που διακρίνει τον αστικό πολιτικό κόσμο, για τον οποίο τα αίτια του κάθε τι εξαντλούνται στο τι είπε ο ένας στον άλλο στο σαλόνι ή στο γραφείο του τρίτου ή στο εστιαστόριο που γευματίζανε, στο τηλεφώνημα του χ ή του ψ παράγοντα με επιρροή γύρω από την α ή τη β εργολαβία, στον ακριβή αριθμό των εκατοντάδων σελίδων ενός ακόμα αντιλαϊκού νομοσχεδίου που πρέπει να ψηφίσουνε χωρίς να προλαβαίνουν να το διαβάσουν, στην αναζήτηση και την προβολή του όποιου πρόστυχου προσχήματος μπορεί να συγκαλύψει τα πραγματικά κίνητρα της πολιτικής τους, στην προσωπική πολιτική καριέρα του καθενός στην οποία υποτάσσεται όλη η λογική και όλα του τα συναισθήματα, σε μια ατελείωτη αλληλουχία ιψενικών πολιτικών τριγώνων χάρη στα οποία η ενασχόλησή τους με «τα κοινά» αποκτά τουλάχιστον συναρπαστική όψη, στην αβυσσαλέα τους περιφρόνηση  για το λαό συνδυασμένη με το φόβο ότι μπορεί να πάρει τη ζωή του στα χέρια του, σε ένα ατελείωτο αλληλοψιθύρισμα αλληλοσυμπληρούμενων και αλληλοαντικρουόμενων σκοπιμοτήτων συμφερόντων και συσχετισμών…

Έτσι ψιθυριστά μιλούσε με τον Κασιδιάρη κι ο Μπαλτάκος για όλο αυτό το ανούσιο «σου ‘πα μου πες» με τον Σαμαρά, τον Δένδια, τον Αθανασίου κλπ, έχοντας στο τέλος αυτής της γεμάτης αδρεναλίνη και συνωμοσία συνομιλίας προσθέσει ένα ακόμα «σου ‘πα μου πες» στο προσωπικό του βιογραφικό – το οποίο αυτό «σου ‘πα μου πες» (ποιος ξέρει;) ίσως κάποτε να το έγραφε η ιστορία με ολόχρυσα γράμματα  στις δέλτους της, ίσως και κάποιος σπουδαίος σκηνοθέτης να το έκανε και ταινία, ένα πολιτικό θρίλερ που θα καθήλωνε τους θεατές στα καθίσματά τους.

Αντ’ αυτών βέβαια δηλώνει τώρα ότι το όλο θέμα αποσκοπούσε στην «απαλλαγή του από τις πιέσεις». Μόνο που το να δέχεται κανείς τέτοιου είδους πιέσεις είναι αδύνατον αν προηγουμένως δεν έχει δώσει δικαιώματα, και εν προκειμένω προφανώς όχι δικαιώματα ιδιωτικού τύπου. Με άλλα λόγια, όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες. Τον καθένα με τη σειρά του.

Ας το προσέξει αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ (με αυτό το πλευρό να κοιμάσαι) σε ό,τι αφορά το δικό του ανακάτεμα με τα πίτουρα της αστικής διαχείρισης. Eπ’ αυτού βέβαια καθόλου «ενθαρρυντικό» το δείγμα γραφής της «Αυγής», με το οποίο πιάνει θέση στην πράσινη τσόχα των αστικών συσχετισμών για ένα σεμέν ντε φερ του είδους «ποιος κόβει ψήφους από ποιον και υπέρ τίνος» και ανοίγει το «χαρτί» της παραίτησης των Δένδια – Αθανασίου με την κατηγορία -λίγο πολύ- ότι πραγματικός σκοπός της παραπομπής της «ΧΑ» στη δικαιοσύνη δεν ήταν η «πρεμούρα του συστήματος» να «θέσει την εγκληματική δράση της νεοναζιστικής οργάνωσης ενώπιον του νόμου, αλλά να πάρει τις ψήφους της «με απώτερο σκοπό την επικράτησή του» [του «συστήματος»…] έναντι του ΣΥΡΙΖΑ (…) δηλαδή, είναι να βάλει φραγμό στη διακυβέρνηση της χώρας από την Αριστερά». Σχέδιο μάλιστα «στην ουσία παρακρατικό», κατά την εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ας απαντήσει κάποιος: Προέρχεται μήπως από προκατάληψη κατά του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί μήπως παρερμηνεία των παραπάνω, το συμπέρασμα ότι σύμφωνα με την «Αυγή» η ποινική δίωξη κατά των φυρερίσκων της «ΧΑ» για την εγκληματική της δραστηριότητα αποτελεί υλοποίηση «παρακρατικού σχεδίου»;

«Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να τεθεί ενώπιον του νόμου η Χρυσή Αυγή για την εγκληματική της δράση», σπεύδει να συμπληρώσει η «Αυγή».

Συμπέρασμα: «Να τεθεί η ΧΑ ενώπιον του νόμου», όχι όμως σε βάρος της εκλογικής της δύναμης, να «τεθεί» αλλά χωρίς να θίγεται η εκλογική της δύναμη και χωρίς να ευνοείται εκλογικά η ΝΔ (το «σύστημα») σε βάρος της «ΧΑ». Δεν διευκρινίζει η «Αυγή» το πρακτικό μέρος αυτής της συνταγής, όμως όποιο κι αν είναι αυτό το πρακτικό μέρος, σε ποιο άλλο συμπέρασμα μπορούν να οδηγήσουν οι θέσεις της πέρα από το ότι, σύφωνα με αυτές, η  «διακυβέρνηση της χώρας από την Αριστερά» απαιτεί μια εκλογικά ισχυρή διωκώμενη εγκληματική νεοναζιστική «ΧΑ»;

Να «τεθεί [μεν] η εγκληματική δράση της νεοναζιστικής οργάνωσης ενώπιον του νόμου», θέλει η «Αυγή», πλην όμως με τρόπο κατά τον οποίο τις πολύτιμες ψήφους της δεν θα τις οικειοποιηθεί αυτό που η «Αυγή» ονομάζει «το σύστημα», από το οποίο προφανώς η «ΧΑ» είναι (κατά την «Αυγή») κάτι το διαφορετικό

Μια εκλογικά ισχυρή «ΧΑ» για χάρη της «διακυβέρνησης της χώρας από την Αριστερά»: Αυτό δεν θα ήταν «στην ουσία παρακρατικό» κατά την «Αυγή» του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι διαφορετικά πώς οι εκπρόσωποί του στα πάνελ θα πιπιλάνε την ιερή καραμέλα τους για το δεύτερο γύρο των τοπικών εκλογών: «και τι θα κάνετε τότε αν τη δημαρχία διεκδικεί η ΧΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ»; Μη φάτε, θα σφάξουμε γλάρο.

Τόση φτήνια, τόσος επικίνδυνος τυχιοδιωκτισμός, τόσο ανακάτωμα με τα πίτουρα.

Προκατάληψη; Παρερμηνεία;

αυγούλα μου, χαιρετίσματα (Νο 1)

πηγη βίντεο με το προ 2 μήνων ρεπορτάζ: fadomduck2

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s