Μια σημείωση για την εξελισσόμενη διαπάλη στην Ουκρανία

Η διαπαιδαγώγηση κατά τα προηγούμενα χρόνια του λαού της Ουκρανίας ότι η κυρίαρχη αντίθεση είναι ΗΠΑ/ΕΕ – Ρωσία (δίλημμα που εκφράστηκε και σαν πρόταση δημοψηφίσματος) και όχι εργασία – κεφάλαιο, λαός – μονοπώλια/ιμπεριαλισμός, είναι ένα αρχικό δεδομένο.  Αυτή η διαπαιδαγώγηση προήλθε και από θέσεις «κυβερνώσας αριστεράς», όχι σε μια κυβέρνηση του «τύπου» της Λαϊκής Ενότητας της Χιλής η οποία ήρθε αντιμέτωπη (αλλά και απροετοίμαστη) με την εκμεταλλεύτρια τάξη και τον ιμπεριαλισμό,  αλλά σε μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο των αστικών αντιθέσεων που διαχειριζόταν.

 

Στο πλαίσιο αυτής της επικυριαρχούσας αντίθεσης έρχεται το αντιδραστικό φασιστικό πραξικόπημα (με εργαλεία το πλήθος, τις ένοπλες ομάδες κρούσης και την αιματηρή προβοκάτσια), σαν το όχημα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης ΗΠΑ/ΕΕ (με ανάγλυφους και τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς), προκειμένου έτσι να επιβληθεί βίαια πάνω στον ουκρανικό λαό η πρόσδεσή του στο «δυτικό» άρμα, ποδοπατώντας την εθνική – πολιτική του κυριαρχία για τα συμφέροντα του ιμπεριαλιστικού μπλοκ που επιδεικνύει την μεγαλύτερη, γεωπολιτικά πιο γενικευμένη και πολιτικά πιο αντιδραστική επιθετικότητα σήμερα.

 

Ελεύθερος σκοπευτής δίπλα σε διαδηλωτή της "αντιπολίτευσης"

Ελεύθερος σκοπευτής δίπλα σε διαδηλωτή της «αντιπολίτευσης»

Ελεύθερος σκοπευτής έξω από το ξενοδοχείο Ukraina, αρχηγείο της αντιπολίτευσης της Μαϊντάν

Ελεύθερος σκοπευτής έξω από το ξενοδοχείο Ukraina, αρχηγείο της αντιπολίτευσης της Μαϊντάν

Ακολουθεί (με τη βοήθεια της εκεί ρωσικής βάσης καθώς και με τη βοήθεια της ιστορίας της) η εθελοντική επαναπροσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία.

Ακολουθεί ο ξεσηκωμός στις περιοχές της νοτιοανατολικής Ουκρανίας διεκδικώντας την ανατροπή της πραξικοπηματικής «κυβέρνησης» στο Κιέβο, αντιμετωπίζοντας τις δυνάμεις καταστολής της.

 

Το ότι το κίνημα ενάντια στην πραξικοπηματική – φασιστική «κυβέρνηση» εμφανίζεται στη βάση (ή και στη βάση) εθνοτικών χαρακτηριστικών (εκεί δηλαδή όπου υπάρχει αριθμητικά σημαντικός ρωσόφονος πληθυσμός) είναι και ιστορικά – δημογραφικά αναμενόμενο, και από την άποψη αυτή τείνει στην εθνική αυτοδιάθεση σαν εναλλακτική απέναντι στη συνεχιζόμενη παραμονή της πραξικοπηματικής «κυβέρνησης» στο Κιέβο και την επιχείρηση καταστολής του από μέρους της.

 

Παρ’ όλα αυτά (παρ’ όλη δηλαδή αυτή την υπαρκτή αντικειμενική βάση), το ίδιο αυτό γεγονός δεν είναι αποσυνδεμένο από την ως τώρα διαπαιδαγώγηση και επικράτηση του διλήμματος «δύση» – Ρωσία. Και από την άποψη της πάλης ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση και τις φασιστικές δυνάμεις που συγκροτούν την «κυβέρνηση», από την άποψη δηλαδή της αντιφασιστικής πάλης εντός της Ουκρανίας, η  ίδια αυτή τάση έχει χαρακτηριστικά ικανά να την καταστήσουν λαϊκή πολιτική οπισθοχώρηση: «εθνική» οπισθοχώρηση απέναντι σε μια πολιτική πρόκληση που δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στις ανατολικές περιοχές αλλά σε ολόκληρη την  Ουκρανία, οπισθοχώρηση ενσωματώσιμη στην διαδικασία τελικής διαμόρφωσης ιμπεριαλιστικών στρατοπέδων στο πλαίσιο των συνολικών ανταγωνισμών ΗΠΑ – ΕΕ – Ρωσίας, με τις λαϊκές αντιφασιστικές διαθέσεις να συναντώνται τότε με τον «αντιφασισμό» της ρωσικής αστικής τάξης και το βάρος της σοβιετικής ιστορικής συνείδησης να γίνεται (τότε) αντικείμενο προσεταιρισμού από τη στρατηγική του ρωσικού καπιταλισμού:

Η απεμπλοκή (τότε) των διαθέσεων σοβιετικής – κομμουνιστικής αναφοράς από τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της διεθνούς αντιπαράθεσης θα είναι από ορισμένες απόψεις δυσκολότερη, όπως θα είναι δυσκολότερη (πιο απομονωμένη στο εσωτερικό) και η πάλη από την πλευρά των ίδιων διαθέσεων στις δυτικές περιοχές της Ουκρανίας όπου το κίνημα των εργαζομένων δεν διαθέτει «εθνικά» περιθώρια πολιτικής οπισθοχώρησης απέναντι στην επίθεση που δέχεται άσχετα αν συνειδητοποιεί την επίθεση και το χαρακτήρα της σήμερα ή όχι και άσχετα αν προετοιμάστηκε όλο αυτό τον καιρό ιδεολογικά και πολιτικά για να την συνειδητοποιήσει και να της αντιπαρατεθεί μετωπικά.

 

Το ότι στο ρόλο της «κυβερνώσας αριστεράς», της συμμετοχής σε μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, βρέθηκε όχι η ΔΗΜΑΡ ή ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά ένα Κομμουνιστικό Κόμμα, αποτελεί πράγματι μια διαφορά ανάμεσα στην ουκρανική και στην ελληνική πραγματικότητα. Αποτελεί επίσης μια διαφορά το ότι πάνω από τον σε όποιο βαθμό υπαρκτό κοινό παρονομαστή της αστικής διαχείρισης και της επιλογής αστικού – ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου, στη μεν Ουκρανία τα διλήμματα αυτά έχουν μια ορισμένη αντικειμενική (εθνοτικού χαρακτήρα) βάση, ενώ στην Ελλάδα από «αριστερή» άποψη μόνο στη βάση του πιο αχαλίνωτου οπορτουνισμού μπορεί  να «δικαιολογηθεί» ο εγκλωβισμός σε τέτοια διλήμματα και μεταξύ τέτοιων επιλογών.

 

Είναι όμως πέρα από κάθε διαφορά κοινό και στις δυο χώρες και σε κάθε χώρα το γεγονός, ότι για την χάραξη από το κίνημα των εργαζομένων της δικής του αυτοτελούς, αυτόνομης πορείας, είναι προαπαιτούμενη η απάρνηση των ψευδαισθήσεων γύρω από το «εφικτό» και το «ανέφικτο», που εμφανίζεται σαν «ανέφικτο» σήμερα γιατί είχε αναγορευθεί σε «ανέφικτο» από χθες, και θα παραμένει «ανέφικτο» κι αύριο όσο δεν αναγνωρίζεται σαν «εφικτό» σήμερα κιόλας.

(το βίντεο και οι φωτογραφίες via leninreloaded)

 

Advertisements

2 Σχόλια on “Μια σημείωση για την εξελισσόμενη διαπάλη στην Ουκρανία”

  1. Ο/Η grigoris georgatos λέει:

    -Η πρόταση δηλαδή ποιά είναι;
    Οπορτουνιστές είναι και οι Ουκρανοί, οπότε και να τους σφάξουν οι ναζιστές του Κιέβου δεν μας κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη, αφού στην τελική και οι δύο με κάποιο ιμπεριαλισμό τάσσονται;

    Γιατί εγώ αυτό το δια ταύτα κατάλαβα από το άρθρο
    (πάντα καλοπροαίρετα, και κάθε διόρθωση δεκτή)

    Υ.Γ.
    Κατά την δική μου άποψη καμμία σύγκριση καταστάσεων ανάμεσα σε μία πρώην σοβιετική δημοκρατία η οποία είναι είναι πολυεθνική από την γέννηση της (οι «Ουκρανόφωνοι» είναι μειοψηφεία στην Ουκρανία!), και σε ένα δυτικό και εθνοτικά ομοιογενές κράτος όπως η Ελλάδα, δεν θα μπορούσε να είναι δόκιμη.
    Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε όταν μιλάμε για μία χώρα (Ουκρανία) στην οποία μεγάλο ποσοστό των κατοίκων της έχει σοβιετική εθνική συνείδηση, μια εθνική συνείδηση δηλαδή που μόνο χωρίς πολιτικό πρόσημο δεν είναι. Μπορούν αυτά να κατανοηθούν με βάση τις δικές μας προσλαμβάνουσες;

    • Ο/Η marasagis λέει:

      Δεν ξέρω μήπως φταίει η εκφραστική μου ικανότητα, αλλά πάντως σε καμιά περίπτωση δεν είναι η λογική του κειμένου «ούτε κρύο ούτε ζέστη, οπορτουνιστές είναι, με κάποιο ιμπεριαλισμό τάσσονται».
      Αυτό που προσπαθώ να πω σχετίζεται με όρους μάχης ενάντια στο φασισμό και την αντίδραση τέτοιους που να χαράζουν μια κατεύθυνση και για τις αυριανές αντιθέσεις.
      Αυτό καθόλου δε σημαίνει να γυρίσουμε την πλάτη στη μάχη που δίνεται σήμερα με τους όρους που δίνεται. Μάλλον σημαίνει να βρισκόμαστε όμως κι ένα βήμα μπροστά από αυτούς.
      Η αλληλεγγύη είναι δεδομένη.
      (Αυτό άλλωστε ισχύει και στην Ελλάδα απέναντι σε λχ σε μια φασιστική επίθεση εναντίον μιας πολιτικής δύναμης με την οποία θα είχαμε ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα θα άγγιζαν μεταξύ άλλων και το ίδιο το περιεχόμενο της αντιφασιστικής πάλης, διαφορές που δε θα αναιρούσε η έμπρακτη αλληλεγγύη ακόμα και η κοινή δράση).
      Οι διαφορές με την Ελλάδα νομίζω θίγονται ιδίως στην προτελευταία παράγραφο όπου γίνεται λόγος για την αντικειμενική εθνοτική βάση κλπ. Η αντικειμενική αυτή βάση μπορεί να κυριαρχεί ή να μην κυριαρχεί πάνω στην επίσης αντικειμενική κοινωνικοπολιτική βάση της αντίθεσης, και αυτό (το αν κυριαρχεί ή δεν κυριαρχεί) απαιτεί μια πολιτική επιλογή πέρα από την κατεύθυνση που επιβάλλει η «ευκολία» του αυθορμητισμού.
      Δηλαδή σε τελική ανάλυση το όλο κείμενο προσπαθεί να προβάλει την ανάγκη της εμφάνισης αυτής της σοβιετικής συνείδησης, για την οποία κάνεις λόγο, με τα δικά της ιδιαίτερα πολιτικά χαρακτηριστικά τα οποία είναι ανώτερα και ευρύτερα από την εθνοτική βάση του ζητήματος και αφορούν και την ανατολή και τη δύση άσχετα από κάθε βαθμό δυσκολίας.
      Δεν ξέρω αν και πάλι γίνεται η όχι κατανοητό τι θέλω να πω.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s