Περί ΕΕ και των «ιδρυτικών αξιών» της

«Αυτό που διακυβεύεται σήμερα είναι η οριστική απομάκρυνση της Ενωμένης Ευρώπης από τις ιδρυτικές της αξίες», έλεγε πριν σχεδόν ένα μήνα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, και το σχολιάσαμε σε πρόσφατη ανάρτηση.

(Για την ιστορία, λίγες μέρες μετά συμπλήρωσε την ανησυχία του για τις «ιδρυτικές αξίες» της λεγόμενης «Ενωμένης  Ευρώπης», με τη γνωστή δήλωση ότι η χώρα «ανήκει στο δυτικό πλαίσιο, ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται» – σε συνέντευξή του στον «Αντένα», που όμως προς μεγάλη απογοήτευση του συριζα δεν πολυσυγκινήθηκε από τη δήλωση νομιμοφροσύνης: θα σε βάζουν να τη διαβάζεις ως και στην εκκλησία του χωριού σου, δεν το ξέρεις;)

Εδώ, πάντως, θα κάνουμε μόνο μια μικρή συμπλήρωση στα όσα γράψαμε στην πρόσφατη ανάρτηση για τις «ιδρυτικές αξίες» της ΕΕ, συμπλήρωση παρμένη από την προεκλογική δήλωση στήριξης στο ΚΚΕ από τον καθηγητή Ιστορίας και υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Γιώργο Μαργαρίτη:

«…Αλήθεια, δεν ήταν ο πρώτος Πρόεδρος και οργανωτής της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – της Κομισιόν – από το 1958 έως το 1967 ο Βάλτερ Χαλστάιν; Μήπως δεν ήταν ο ίδιος που, τον Ιούλη του 1938, αντιπροσώπευσε τη ναζιστική κυβέρνηση του Γ’ Ράιχ στη Ρώμη για να συζητήσει με τους Ιταλούς φασίστες του Μουσολίνι τη μετεξέλιξη του Συμφώνου Αντι-Κομιντέρν (της αντικομμουνιστικής διακήρυξης δηλαδή που αποτέλεσε το θεμέλιο λίθο του Αξονα) σε Ενωμένη Ευρώπη – Νέα Ευρώπη, όπως τότε τελικά την είπαν;

Μήπως δεν ήταν ο ίδιος ο Βάλτερ Χαλστάιν, που οργάνωσε και μεθόδευσε την πολιτική εξόντωσης και υποταγής της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας – του γνωστού Δόγματος Χαλστάιν – στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου;

Στα θεμέλια της ΕΕ βρίσκεται ο ναζισμός, εκεί βρίσκεται ο αντικομμουνισμός, το μένος ενάντια στο εργατικό κίνημα, ο πόλεμος ψυχρός και θερμός, η απανθρωπιά, η βαρβαρότητα. Αυτά είναι τα οικοδομικά υλικά, με τα οποία ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός έφτιαξε το πολιτικό του εργαλείο: Την Ευρωπαϊκή Ενωση…»

Ευεξήγητος λοιπόν (και σε στρατηγική σύγκλιση με τον «αριστερό» μεταμοντερνισμό του Τσίπρα που ανακάλυψε επίσης ότι «η Ευρώπη των λαών έγινε Ευρώπη των τραπεζιτών») κι ο μόλις χθεσινός χρυσαυγίτικος ύμνος στην «ευρωπαϊκή ιδέα» που την «κατάντησαν καταστατικό και την ευρωπαϊκή ένωση εταιρεία» αναθέτοντας κατ’ αυτό τον τρόπο στην «ΧΑ» το ιστορικό καθήκον, να δώσει «πνοή στο ευρωπαϊκό όραμα», «ψυχή στην Ευρώπη», να βάλει «το ευρωπαϊκό πνεύμα στο πρόγραμμα της πολιτικής».

«Ευρώπη των λαών», «Ευρώπη των εθνών», δεν είναι δα και συσκευασίες στρατηγικής που απέχουν όσο η μέρα με τη νύχτα, μόνο που στο εσωτερικό και των δυο συσκευασιών το πρόγραμμα γράφει «στρατηγική «Ευρώπη 2020″», δηλαδή ΕΕ των μονοπωλίων στο περιεχόμενο και, στη μορφή,  ΕΕ των περιφερειών (με «προοδευτικές αναφορές» στον μεσαίωνα, τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τις «ελληνικές πόλεις-κράτη»).

Κι αυτό το τελευταίο, η «ΕΕ των περιφερειών», δεν έχει μόνο τεχνική οικονομική διάσταση αλλά και διάσταση ουσιαστικότατα πολιτική: Διάσταση που ανάγεται στο είδος των «ιδρυτικών αξιών της Ενωμένης Ευρώπης», όπως αυτό περιγράφεται στη δραστηριότητα του Β. Χαλστάιν όχι μόνο το 1958 αλλά και το 1938.

 

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s