Ιράκ: Η συνέχιση του ιμπεριαλιστικού πολέμου ως εμφύλιου θρησκευτικού… (ΙΙ)

Εκφραζόμενες οι σκέψεις που ακολουθούν χωρίς διάθεση απλοποίησης του συνόλου των συσχετισμών και των αντιθέσεων που επηρεάζουν τις εξελίξεις, η προέλαση στο Ιράκ των «ισλαμιστών» της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε» δεν σηματοδοτεί «αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής», είτε κατά την εκδοχή της ρωσικής διπλωματίας, η οποία αφορά την αμερικανική πολιτική από το 2003 ως τώρα, είτε κατά την εκδοχή των αμερικανών ρεπουμπλικανών, η οποία εξαντλείται «αντιπολιτευτικά» στην πολιτική που ασκήθηκε από την προεδρία Ομπάμα, είτε πρόκειται για τις εντυπώσεις που θα δημιουργηθούν από την όποια πολιτική προσαρμογής στο νέο «σκηνικό».

Ακόμα και ενδεχομένως ανεξάρτητα από τις ιδέες και τις προθέσεις των προσώπων που την ασκούν, οι στόχοι της πολιτικής των ΗΠΑ (κι από κοντά της ΕΕ) δεν ταυτίζονται με τους στόχους που διακηρύσσονται σαν τέτοιοι ώστε να εντάσσονται  στις «θετικές» κατηγορίες τις κοινά αποδεκτές, που χρησιμεύουν σαν εργαλεία της διπλωματίας και της χειραγώγησης της «κοινής γνώμης».

Οι αιτιάσεις περί «αποτυχίας» μπορούν εύκολα να στηριχτούν σαν «αυταπόδεικτες» στο γεγονός ότι η προέλαση ενός «κλάδου» της «Αλ Κάιντα» στο Ιράκ ήρθε σαν συνέπεια της επέμβασης εκεί (ή, κατά τους ρεπουμπλικάνους βουλευτές, της «πρόωρης» αποχώρησης από εκεί) των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Όμως η προέλαση της «Αλ Κάιντα», με το όποιο οργανωτικό σχήμα κι αν εμφανίζεται, δεν έρχεται σε αντίφαση, αντίθετα βρίσκεται σε «συμφωνία» με το γεγονός ότι το «δίκτυό» της οργανώθηκε από τις κρατικές υπηρεσίες των ίδιων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους πριν από περίπου 4 δεκαετίες  εναντίον της ΕΣΣΔ…

Στη συνέχεια, λένε βέβαια, «ο έλεγχος χάθηκε», όμως είναι πολλοί αυτοί που θεωρούν ότι το story της οργάνωσης από τις κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους ενός παρόμοιου «δικτύου» χωρίς να διασφαλίζουν ακριβώς το κυριότερο, δηλαδή τον έλεγχό του, είναι ιστορία ισοδύναμη με παραμύθι για μικρά παιδιά. Κι αν το τι «θεωρούν» πολλοί γύρω από αυτό το θέμα δεν ανήκει ακριβώς στον κύκλο των «γεγονότων», αυτό δεν αναιρεί ωστόσο το γεγονός της οργάνωσης του «δικτύου» από τις κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Ισοδύναμη, όμως, με παραμύθι για μικρά παιδιά είναι και η θεωρία σύμφωνα με την οποία η «Αλ Κάιντα» εγκαθίσταται ύστερα από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε μια σειρά χώρες όπου πριν δεν υπήρχε και ότι αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τις προβλέψεις ή και τις προθέσεις των ΗΠΑ (και των συμμάχων τους) σχετικά με τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεών τους στις χώρες αυτές.

Αυτό που προβάλλει σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις ΗΠΑ σαν «ενότητα», από την οργάνωση του «δικτύου της Αλ Κάιντα» ενάντια στην ΕΣΣΔ έως τη σημερινή προέλαση του «ΙΚΙΛ» στο Ιράκ, δεν είναι παρά η «συνέχεια του κράτους». Αυτό που εμφανίζεται σαν «αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής» δεν είναι παρά μια βαθμίδα της κλιμάκωσής της. Κι αυτό που εμφανίζεται σαν «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» ή, εναλλακτικά, σαν «πόλεμος για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας», δεν αποτελεί παρά όργανο επιβολής της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας σε υλοποίηση του ονομαστικού δόγματος της «σύγκρουσης θρησκειών» ή «σύγκρουσης πολιτισμών»…

Το ότι το 2001 ο «ελεύθερος» καπιταλισμός της «παγκοσμιοποίησης» προσέκρουε ήδη στην εντεινόμενη αμφισβήτηση των λαών, το ότι, στο φόντο αυτής της αμφισβήτησης και των γενικότερων μονοπωλιακών ανταγωνισμών, η «παγκοσμιοποιημένη» ελευθερία  του καπιταλιστικού εμπορίου προσέκρουε ήδη σε ιμπεριαλιστικές βλέψεις πολιτικής κυριαρχίας πάνω στο παγκόσμιο εμπόριο, το ότι η ελευθερία του παγκόσμιου εμπορίου στο στάδιο του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού αποτελεί εξ ορισμού θεωρητικό ανέκδοτο,  το ότι ο επίλογος των ευφορικών ιδεολογημάτων περί «παγκόσμιου χωριού» κλπ επισφραγίστηκε με την καταστροφή ακριβώς του «Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου», το ότι  ο διαρκής «αντιτρομοκρατικός» και «δημοκρατικός» πόλεμος των ιμπεριαλιστών από τότε έως τώρα αποσκοπεί στην κυριαρχία τους πάνω, και πάλι ακριβώς, στο παγκόσμιο εμπόριο με τη συνεχή χρησιμοποίηση της στρατιωτικής ισχύος τους, όλα αυτά θα μπορούσε να ανήκουν απλώς στη νοερή σφαίρα των ιδεολογιών, της θεωρίας και των συμβολισμών.

Όμως σε σχέση με τις πραγματικές επιδιώξεις, τους πραγματικούς εχθρούς και συμμάχους των ΗΠΑ, κι από κοντά της ΕΕ, στις «αντιτρομοκρατικές» και «δημοκρατικές» εκστρατείες τους, τα γεγονότα παραμένουν πεισματικά:

Μια και τα πραγματικά μέτρα της κοινωνικής προόδου και του δημοκρατισμού είναι συναρτημένα με το εκάστοτε επίπεδο της ιστορικής ανάπτυξης όπου τα εξετάζουμε, τα γεγονότα επιμένουν ότι τα κράτη του μουσουλμανικού, αραβικού κόσμου τα οποία η «δύση» ανακήρυξε σε «καθεστώτα» που χρειάζονται «εκδημοκρατισμό»,  είναι ή ήταν τα από κοινωνική και πολιτική άποψη πιο προοδευμένα αραβικά κράτη, ήταν ή είναι κράτη που η προέλευσή τους βρίσκεται σε εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα προηγούμενων δεκαετιών. Κράτη όπου ακόμα κι αν στο εσωτερικό τους είχαν εξαρχής ή σταδιακά επικρατήσει οι πιο αντιδραστικές πολιτικές εκδοχές ή τα αντιδραστικά τμήματα των αρχικών εθνικοαπελευθερωτικών συμμαχιών, δεν έπαυαν ή δεν παύουν να διατηρούν, τουλάχιστον συγκριτικά, σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές, αλλά και οικονομικές κατακτήσεις  προερχόμενες  από τη φάση της προοδευτικής τους ανόδου…

Και  αρκεί να συγκριθούν τα «καθεστώτα» των κρατών που καταστρέφουν οι ευρω-αμερικανοί ιμπεριαλιστές με τα «καθεστώτα» των κρατών που αποτελούν τους συμμάχους τους στην ίδια ευρεία περιοχή, αρκεί να συγκριθούν οι εχθροί και οι «φίλοι» τους εξετάζοντας τα μέτρα της κοινωνικής και πολιτικής προόδου σε πεδία όπως οι θρησκευτική ελευθερία, η θέση των γυναικών, κατά περίπτωση και οι πολιτικές ελευθερίες, κατά περίπτωση και η οικονομική κοινωνική οργάνωση, και το συμπέρασμα σε κάθε πεδίο και σε κάθε περίπτωση  θα είναι αυτομάτως συντριπτικό σε βάρος των ιμπεριαλιστών και των συμμαχικών τους «καθεστώτων». Αλλά επίσης, είναι ζήτημα αν το περιεχόμενο της κοινωνικής-πολιτικής οπισθοδρόμησης της οποίας ιδεολογικός  εκφραστής είναι η «Αλ Κάιντα» διαφέρει σε κάτι το ουσιαστικό από το περιεχόμενο της κοινωνικής-πολιτικής οπισθοδρόμησης που αποτελεί πραγματικό κρατικό «καθεστώς» στις χώρες που αποτελούν τις συμμάχους των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή: Το ότι στις μοναρχίες των Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας ή του Κατάρ προβάλλει η όψη της οπισθοδρόμησης η απευθυνόμενη στους μονοπωλητές του πλούτου, ενώ στη «λαϊκή ιδεολογία» της «Αλ Κάιντα» προβάλλει η αντίστροφη όψη του ίδιου νομίσματος η απευθυνόμενη σε όσους είναι έτοιμοι να σκοτωθούν για ένα πιάτο φαΐ και για την ελπίδα της χλιδής όχι σε αυτήν αλλά στην άλλη ζωή, δεν αλλάζει την ουσία του ζητήματος.

Καταστρέφοντας τους κοινωνικούς όρους ύπαρξης των εχθρικών τους κρατών, τις ιστορικά πραγματωμένες ισορροπίες ανάμεσα σε έναν δεσμό φυλο-γενετικών, θρησκευτικών, πολιτικών κά συσχετισμών εντός των οποίων σχηματίζονταν οι αστικές κοινωνικές-οικονομικές σχέσεις, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όχι μόνο αποσοβούν των «κίνδυνο» μετασχηματισμού των ίδιων γενικών όρων πάνω σε μια ιστορικά πιο προοδευτική κοινωνικο-οικονομική βάση σαν αποτέλεσμα των αγώνων των εργαζομένων, αλλά ταυτόχρονα επιβάλλουν βίαια την γενική αποσύνθεση, την «σχάση», όλων των μέχρι χθες συγκροτημένων γενικών ιστορικών όρων αυτών των κοινωνιών, αποσκοπώντας ενσυνείδητα στο απότομο πισωγύρισμα τους προς την «αντίδραση σε όλη τη γραμμή» που άλλωστε αποτελεί γενικό χαρακτηριστικό του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού, στην καταστροφή των εθνικών βάσεων που αποτελούσαν εμπόδιο στην οικονομική και πολιτική κυριαρχία του συνεταιρισμού των «δυτικών» ιμπεριαλιστών, ακόμα κι αν η επιδίωξη αυτής της κυριαρχίας περιορίζεται (που δεν περιορίζεται) σε ένα μόνο πράγμα, στο πετρέλαιο.

Στη βάση αυτής της καταστροφής δημιουργούνται νέες προϋποθέσεις συνέχισης και κλιμάκωσης του διαρκούς και με μονιμοποιημένα χαρακτηριστικά ιμπεριαλιστικού πολέμου των τελευταίων 13 χρόνων, στο πλαίσιο του οποίου πέρα από τα όποια φαινόμενα ο «ισλαμισμός» αποτελεί ενδιάμεσο όργανο συμμαχίας ανάμεσα στη «δύση» και τους κρατικούς συμμάχους της στην περιοχή, ταυτόχρονα όργανο οριοθέτησης των μεταξύ τους σχέσεων και, δυνητικά, όρο μιας μελλοντικής ρήξης μεταξύ τους ως ανταγωνιζόμενων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

(Ο τίτλος έχει ξανά χρησιμοποιηθεί εδώ)

 

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s