προαιρετική βράβευση – αναγκαστική σίτιση

Όταν πριν δυο μήνες ο Νίκος Ρωμανός, όντας φυλακισμένος για τη ληστεία στην Αγροτική Τράπεζα στο Βελβεντό το Φεβρουάριο του 2013, έδωσε εξετάσεις και πέρασε σε πανεπιστημιακή σχολή, το αστικό κράτος θέλησε να τον βραβεύσει (όπως και τους υπόλοιπους κρατούμενους των Φυλακών Αυλώνα που πέτυχαν σε κάποια σχολή) με 500 ευρώ από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και με μια πρόσκληση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Ν. Ρωμανός, για ιδεολογικούς λόγους, αρνήθηκε το βραβείο και την πρόσκληση.

Στη συνέχεια ο Ν. Ρωμανός ζήτησε να του χορηγούνται οι προβλεπόμενες εκπαιδευτικές άδειες για να παρακολουθήσει τη σχολή του.  Το αίτημά του απορρίφθηκε και ο Ν. Ρωμανός εδώ και 19 μέρες πραγματοποιεί απεργία πείνας διεκδικώντας τις εκπαιδευτικές άδειες που του αρνούνται. Η απάντηση του αστικού κράτους, που παραβιάζει «κάθε έννοια νομιμότητας και στοιχειοθετεί το αδίκημα του βασανισμού κρατουμένου», σύμφωνα με δήλωση του δικηγόρου του, ήταν η εισαγγελική εντολή  για αναγκαστική σίτιση, μια πρακτική απαγορευμένη από το 1975 από την Παγκόσμια Ιατρική Ένωση.

Από το βραβείο του Υπουργού και την πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας ως την  εισαγγελική εντολή για αναγκαστική σίτιση δεν έχουν μεσολαβήσει παρά μόνο δυο μήνες. Οι έπαινοι κι οι τιμές είχαν σκοπό να επιβραβεύσουν υποτίθεται την επιτυχία στις σπουδές, το βασανιστήριο της αναγκαστικής σίτισης αποσκοπεί να τις ματαιώσει και, τέλος, και τα μεν και το δε είναι εκφράσεις της βούλησης του ίδιου υποκειμένου δηλαδή του αστικού κράτους: Αφού δε γίνεται αναγκαστική βράβευση ας γίνει αναγκαστική σίτιση…

Το αστικό κράτος, με τους πολυποίκιλους μηχανισμούς του, έχει βαλθεί να συνθλίψει τη ζωή του 21χρονου Ν. Ρωμανού. Όχι μόνο απειλώντας τον με το βασανιστήριο της αναγκαστικής σίτισης. Όχι μόνο στερώντας του το δικαίωμα να παρακολουθήσει τις σπουδές του (την ίδια στιγμή που απειλεί με διαγραφή τους «αιώνιους φοιτητές» – κι ο Ν. Ρωμανός έχει καταδικαστεί πρωτόδικα σε 15 χρόνια και 11 μήνες). Όχι μόνο επειδή εμφανίζεται να τον εκδικείται με σκαιότητα για την ιδεολογική του περιφρόνηση απέναντι στις «τιμές» που του προσφέρθηκαν. Αλλά και γιατί ο Ν. Ρωμανός ανήκει στην κατηγορία των νέων παιδιών που η απόλυτα δικαιολογημένη τους συνειδησιακή στάση ενάντια στο καθεστώς της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης έχει εγκλωβιστεί στον κλοιό της χειραγώγησης των πολυποίκιλων μηχανισμών του αστικού κράτους, των μηχανισμών αυτών που λειτουργούν σαν εκτροφεία των ίδιων τους των θηραμάτων εκμεταλλευόμενοι κανιβαλλικά την νεανική αγνότητα που εξεγείρεται ατομικά όταν αποκτά συναίσθηση της κοινωνικής αδικίας.

Ο ίδιος ο Ν. Ρωμανός προφανώς δεν θα αποδέχεται ως «συμπαράσταση» τα παραπάνω «αναπόδεικτα» λόγια, όπως προφανώς κι από την πλευρά μου δεν έχω σκοπό να εκφράσω στον Ν. Ρωμανό την «συμπαράσταση» που θα θεωρούσε αποδεκτή. Ο σκοπός μου περιορίζεται στην καταδίκη του κρατικού κανιβαλλισμού. Και της συγκεκριμένης του έκφρασης, που έχει οδηγήσει το Ν. Ρωμανό να διεκδικεί με την απεργία πείνας το δικαίωμα που του στερούν αυτοί που θέλησαν να τον «τιμήσουν».

 

Advertisements

One Comment on “προαιρετική βράβευση – αναγκαστική σίτιση”

  1. Ο/Η Cos λέει:

    Συμφωνώ με κάθε λέξη. Όχι μόνο για να καταδικάσω τον αστικό κανιβαλισμό αλλά και για να εκφράσω τον σεβασμό μου προς το παιδί αυτό.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s