Ηλεκτρονική επιτήρηση και επιτόπιο ηλεκτροσόκ

Η τροπολογία κατατέθηκε και ψηφίστηκε, ο Ν. Ρωμανός σταμάτησε την απεργία πείνας (και πώς ν’ αφήσει κανείς ασχολίαστη τη συνήθη «αμετροέπεια» του ΣΥΡΙΖΑ, που από ό,τι διαβάζουμε δεν παρέλειψε να «καλέσει τον Ρωμανό» να την σταματήσει!), και στο εφεξής, σύμφωνα με την τροπολογία που ψηφίστηκε, προβλέπεται -από ό,τι επίσης διαβάζω- για τους φοιτητές που είναι κρατούμενοι, άσχετα απ’ τα αδικήματα που κατηγορούνται να μπορούν να παίρνουν άδεια με ηλεκτρονική επιτήρηση («βραχιολάκι») εφόσον έχουν με επιτυχία παρακολουθήσει το ένα τρίτο των μαθημάτων και εργαστηρίων επί ένα ακαδημαϊκό εξάμηνο.

Όπως ήδη εύστοχα γράφτηκε, ίσως είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που κατάφερε να θεσπίσει την επέκταση της ηλεκτρονικής παρακολούθησης μέσα από πρωτοβουλία «αντιεξουσιαστικού κινήματος». Κι εκτός από την θέσπιση της επέκτασής της, επίσης και τον καθαγιασμό της  μέσω των αντιεξουσιαστικών ή άλλων «αντισυστημικών» ζητωκραυγών για την «νίκη» (άλλο θέμα βέβαια, από πολιτική άποψη, η χαρά για τη ζωή ενός παιδιού που θα παραμείνει ζωντανό, άλλο θέμα και η εκδήλωση σεβασμού προς το ατομικό του θάρρος), αλλά και μέσω της «εθνικής ομοφωνίας» όπως εκφράστηκε με την ψήφιση της «σωτήριας» τροπολογίας. Ακόμα ένας αναπόφευκτος συμβιβασμός με τον θετικισμό…

Αλλά τι πειράζει, θα πει κανείς λογικά, που χάρη σε αυτό το νέο μαραφέτι, χάρη σε αυτή τη νέα τεχνική καταστολής που διαθέτει στα χέρια της η εξουσία (η σημερινή «παλιά» εξουσία, που θα την κληροδοτήσει και στην επόμενη όπως κληροδοτεί κάθε παλιά στην επόμενη τις κατασταλτικές τεχνικές της μέχρι κι αυτές οι τεχνικές με τον ένα ή άλλο τρόπο να «παλιώσουν»),  οι εκπαιδευτικές άδειες θα δίνονται χωρίς διάκριση είδους ποινής, δεν θα αποτελούν λοιπόν «διακριτική ευχέρεια» του κράτους αλλά δικαίωμα των κρατουμένων; Τι είναι σε αυτή την περίπτωση η θέσπιση της επέκτασης της ηλεκτρονικής επιτήρησης μπροστά στη θέσπιση της επέκτασης των εκπαιδευτικών αδειών…

Δεν θα σταθώ «σε αυτή την περίπτωση», γιατί αυτή η περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει το γενικό σύνολο, και γιατί (και γι’ αυτόν τον λόγο) σε αυτή την περίπτωση ήταν πράγματι αναπόφευκτος (και δυνατός) ο «συμβιβασμός με τον θετικισμό». Το γενικό σύνολο δεν αντικατοπτρίζεται ούτε και με την ήδη νομικά θεσμοθετημένη χρησιμότητα του «βραχιολακιού». Βάσει αυτής, «όντως», κάποιοι κρατούμενοι θα μπορέσουν (πληρώνοντας και κάτι – ε όσο να ‘ναι ηλεκτρονικό βραχιολάκι είναι αυτό, πατέντα που κοστίζει) να βρεθούν σπίτι τους, περιορισμένοι (κρατούμενοι) μέσα σε αυτό αντί στο κελί της φυλακής. Κι επίσης το αστικό κράτος όχι μόνο θα απαλλαγεί από ένα μέρος του πληθυσμού των υπερσυμφορημένων φυλακών του, όχι μόνο από τα έξοδα συντήρησης ενός αριθμού κρατουμένων, αλλά με τα λεφτά από τα βραχιολάκια όλο και κάτι θα μπαίνει στα ταμεία που ταΐζουν δανειστές, μεγαλοεργολάβους και λοιπούς μεγαλόσχημους πλουτοκράτες…

Όλα καλά και άγια λοιπόν, αν αυτή η «ευκολία» δεν εξυπηρετούσε, κι αν όχι σήμερα αύριο,  τα κρυφά (μόνο ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται) όνειρα της εξουσίας των εκμεταλλευτών για έναν λαό περιορισμένο κατ’ οίκον και μάλιστα με μια μέθοδο που θα διακρίνεται για τον «ανθρωπισμό» της: Ούτε φυλακή, ούτε εξορία, ούτε στρατόπεδο συγκέντρωσης (αυτά για σχετικά «λίγους»). Κατ’ οίκον περιορισμός με «βραχιολάκι» για τους «κοινωνικούς κινδύνους», για τους «ιδιώνυμους» της κάθε εποχής, σε τελική ανάλυση για τον οποιονδήποτε η τηλεόραση, το φέισμπουκ, η καλλιέργεια του φόβου για το «έξω» δεν αποδεικνύονται αρκετά για να του επιβάλλουν από μόνα τους τον «κατ’ οίκον του περιορισμό».

Έτσι, το «βραχιολάκι» που για την ώρα «χαρίζει» σε κάποιους κρατούμενους τον κατ’ οίκον περιορισμό, είναι το ίδιο «βραχιολάκι» που, σχετικά εύκολα κατά την παρούσα πορεία των συνειδήσεων και των πραγμάτων, μπορεί να βάλει σε κατ’ οίκον περιορισμό (και σε περιορισμό στις διαδρομές σπίτι – δουλειά, σπίτι – σχολή, σχολή – φυλακή, δουλειά – φυλακή) ολόκληρη την  κοινωνική πλειοψηφία. Και, μάλιστα, χάρην «ανθρωπισμού».

 Χάρην «ανθρωπισμού», άλλωστε ήρθε στις ΗΠΑ και αλλού το άλλο μαραφέτι, το «τέιζερ», για να «σώσει» τις ζωές τόσων και τόσων που θα πήγαιναν πυροβολημένοι από αστυνομικούς, οι οποίοι όμως τώρα αρκούνται σε ένα απλό επιτόπιο ηλεκτροσόκ. Και ταυτόχρονα, όταν υπάρχει στα χέρια της εξουσίας ένα τόσο δα εύχρηστο σπεσιαλάκι, γιατί να μην υποστεί το επιτόπιο ηλεκτροσόκ και μια μάζα ανθρώπων που χωρίς αυτό θα δίσταζες να τους πυροβολήσεις; Π.χ. γιατί απλώς στραβοκοιτάνε, γιατί κινούνται, γιατί δεν είναι ντυμένοι ευπρεπώς, γιατί δυσανασχετούν στην αυθαιρεσία σου, για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο ή και απλώς για διασκέδαση… Τον ίδιο τον Γρηγορόπουλο, αν είχε ο Κορκονέας πάνω του «τέιζερ» (όπως είχαν κι ο ένας στους δυο, που λέει ο λόγος, από τους συλληφθέντες της «ΧΑ»), τότε αντί να τον σκοτώσει μάλλον θα του έριχνε ένα ηλεκτροσόκ ρουτίνας και θα γύρναγε κι ο ίδιος σπίτι μετά την υπερεσία και ούτε γάτα ούτε ζημιά… Κι αν είχαν προλάβει και στο Γρηγορόπουλο να του έχουν φορέσει ηλεκτρονικό βραχιολάκι τίποτα παιδοψυχολόγοι, δε θα γυρνούσε κι αυτός στα Εξάρχεια και τίποτα από όλα αυτά δε θα είχε γίνει, ούτε καν η απεργία πείνας του Ρωμανού.

Με λίγα λόγια, καλύτερα αντιμέτωποι με ένα κράτος που δολοφονεί και φυλακίζει, παρά χειροκροτητές ή απαθείς στο κράτος τού κατ’ οίκον μας περιορισμού και του επιτόπιου ηλεκτροσόκ μας, που σήμερα εν μέσω χειροκροτημάτων μάς πλησίασε κατά ένα ακόμα βήμα από το «βάθος χρόνου» ( = από τον μεσαίωνα του μέλλοντός μας) όπου καραδοκεί.

Τι να πει κανείς; Επαγρύπνηση! Πάλη ταξική, συμμαχία λαϊκή. Στα σοβαρά. Όχι στα λόγια.

*

Για το τέλος, κάτι που νιώθω πως οφείλω από τις προάλλες:  «ο Ν. Ρωμανός ανήκει στην κατηγορία των νέων παιδιών που η απόλυτα δικαιολογημένη τους συνειδησιακή στάση ενάντια στο καθεστώς της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης έχει εγκλωβιστεί στον κλοιό της χειραγώγησης των πολυποίκιλων μηχανισμών του αστικού κράτους, των μηχανισμών αυτών που λειτουργούν σαν εκτροφεία των ίδιων τους των θηραμάτων εκμεταλλευόμενοι κανιβαλλικά την νεανική αγνότητα που εξεγείρεται ατομικά όταν αποκτά συναίσθηση της κοινωνικής αδικίας.»

Τι σήμαινε αυτό;

Σήμαινε το μεταφυσικό, για τη συνείδηση και τους κοινωνικοϊστορικούς μηχανισμούς των εξαρτημένων αντανακλαστικών της, που είναι ικανοί να επιβάλλουν τα όρια και τις κατευθύνσεις τους στην αλληλουχία των ατομικών νοητικών  και συναισθηματικών αντιδράσεων.

Και επίσης το καθόλου μεταφυσικό, δίδυμο αδερφάκι του προηγούμενου, για τους μηχανισμούς, χάρη στους οποίους, από τη στιγμή που μια παρέα εικοσάχρονα είχαν προμηθευτεί μερικά καλάσνικοφ, κατά πάσα πιθανότητα οι διώκτες τους και βασανιστές τους είχαν ξεκινήσει πριν από αυτούς για το Βελβεντό.

(Και μπάι δε γουέι, ποιος θα το μάθαινε, αν δεν είχαν πιάσει τον άλλο για τις ριπές στο μικρολίμανο, πως είχε λέει ένα φίλο που είχε με «συμβόλαιο» δολοφονήσει έναν άλλο πριν έξι μήνες, ο οποίος, λέει, ήταν ύποπτος για τη δολοφονία των δυο νεαρών έξω από τα γραφεία των χρυσαλητών στο Νέο Ηράκλειο». Καλό κύκλωμα αν ψάχνεις για καλάσνικοφ για την ατομική σου επανάσταση, δε λέω).

*

Νίκο Ρωμανέ, δυνατός και γερός στην «καινούργια» σου ζωή, εύχομαι. Της νιότης το φως, της γνώσης το φως… Τι να πει κανείς; Επαγρύπνηση.

Advertisements

6 Σχόλια on “Ηλεκτρονική επιτήρηση και επιτόπιο ηλεκτροσόκ”

  1. Ο/Η Cos λέει:

    Θαυμάσιο άρθρο. Αν μου επιτρέπεις μια μόνο παρατήρηση: το «βραχιόλι» είχε ήδη πρακτικά εφαρμοστεί, αφού από τον Μάιο του 2014 είχε εγκριθεί το κονδύλι για την προμήθεια του. Απέμεναν διαδικαστικές λεπτομέρειες για την προμήθεια και χρήση του. Ήδη προβλεπόταν η πιλοτική εφαρμογή και η εν συνεχεία επέκταση του. Η αποδοχή του λοιπόν από τον Ρωμανό δεν είχε σαν αποτέλεσμα «να θεσπίσει (το αστικό κράτος) την επέκταση της ηλεκτρονικής παρακολούθησης». Άλλο θέμα ότι η αποδοχή αυτή δεν είναι σύμφωνη με την ιδεολογία ενός αναρχικού (και ενός κομμουνιστή φυσικά), εν προκειμένω όμως έχουμε έναν ελιγμό από την πλευρά του Ρωμανού απολύτως θεμιτό.
    Τέλος πάντων, έχουν γραφτεί πολλά για τον Ρωμανό και προσωπικά θα ήθελα να κρατήσω ότι θετικό μας άφησε ο ηρωικός αγώνας του.

    • Ο/Η marasagis λέει:

      Η ηλεκτρονική επιτήρηση με το «βραχιολάκι» ψηφίστηκε με το νόμο 4205/2013, ο οποίος μάλιστα συνδέθηκε με την τροπολογία που ποινικοποιεί την παραβίαση κυρώσεων της ΕΕ κατά άλλων χωρών, εξαιτίας της οποίας το ΚΚΕ καταψήφισε και τον νόμο αντί να ψηφίσει «παρών» όπως είχε πει αρχικά.

      Ο νόμος αυτός στο άρθρο 3 για τις άδειες των κρατουμένων προβλέπει το «βραχιολάκι» δυνητικά σε άστεγους, στερούμενους οικογένειας και αλλοδαπούς όταν δεν είναι με άλλο τρόπο δυνατή η παρακολούθηση των κινήσεων τους. Για τους υπόλοιπους κρατούμενους προβλέπει τη δυνατότητα περιοριστικών όρων σχετικών με τον τόπο διαμονής και τον τρόπο διαβίωσής τους κατά τις άδειες, αλλά «βραχιολάκι» προβλέπει μόνο για άδειες κρατουμένων με ποινή ισόβιας ή εικοσιπενταετούς κάθειρξης.

      Αν και δεν έχω δει το κείμενο της χθεσινής τροπολογίας, φαίνεται ότι με αυτήν το «βραχιολάκι» επεκτείνεται και επιβάλλεται υποχρεωτικά σαν περιοριστικός όρος και στις εκπαιδευτικές άδειες κρατουμένων-φοιτητών ανεξάρτητα από την ποινή τους και το λόγο κράτησης τους.
      Επομένως με την τροπολογία επεκτείνεται η ηλεκτρονική επιτήρηση, με κερασάκι την επέκταση των εκπαιδευτικών αδειών (λες και χωρίς «βραχιολάκι» δεν θα μπορούσαν αυτές να επεκταθούν) και με «τούρτα» τον τερματισμό του κινδύνου για τη ζωή του Ν. Ρωμανού.
      Αν αφαιρέσουμε το τελευταίο κρίσιμο θέμα και παραμείνουμε στα στενά θεσμικά-νομικά είναι σαφές ότι δεν επεκτείνεται το «βραχιολάκι» για να επεκταθούν οι εκπαιδευτικές άδειες, αλλά επεκτείνονται οι άδειες για να επεκταθεί και το «βραχιολάκι».

      Εν προκειμένω βέβαια ο συμβιβασμός είναι «μικρός» αλλά πάντως αποκαλύπτει τον μηχανισμό με τον οποίο κάποια στιγμή μπορούν να περάσουν και να γενικευτούν και τα «εφιαλτικά» που περιγράφει η ανάρτηση.
      Ο μηχανισμός είναι ίδιος με το «γάιδαρο του Χότζα»: Αρκεί πχ να εξαγγείλουν ένα νόμο που θα φυλακίζει όλους τους φοροφειλέτες ώστε την άλλη μέρα το «βραχιολάκι» να γίνει «αίτημα» κι η ικανοποίηση του «αιτήματος» να γίνει δεκτή και με χειροκρότημα.
      Αρκούν μερικές απανωτές δολοφονίες από αστυνομικά όπλα, ώστε την άλλη μέρα όλοι να «παρακαλάμε» να γίνουμε καθημερινοί στόχοι του επιτόπιου ηλεκτροσόκ για κάθε υπαρκτή ή ανύπαρκτη αφορμή.

      Δυστυχώς αυτή είναι και η ουσία του ελιγμού που αντικειμενικά δεν καθορίστηκε από την εκτίμηση του αποτελέσματός του αλλά από το ότι το αποτέλεσμα αυτό είναι σχετικά «ασήμαντο» απέναντι στις επιπτώσεις της ατομικής μορφής πάλης που διάλεξε ο Ρωμανός. Δεν θα υπήρχε πχ περίπτωση και ανάγκη τέτοιου «ελιγμού» αν απέναντι στην εκφασισμένη άρνηση της εκπαιδευτική άδειας δεν κηρυσσόταν απεργία πείνας αλλά κάποια άλλη μορφή διεκδίκησης.
      Δυστυχώς όμως το αποτέλεσμα είναι ότι μια εκδήλωση εκφασισμού ατομικά στοχευμένη που πια οδηγούσε σε κίνδυνο μια ανθρώπινη ζωή, αντικαταστάθηκε με ένα γενικής ισχύος έμβρυο εκφασισμού επικαλυμμένο από την επίφαση της «προόδου» και τη σωτηρία της ανθρώπινης ζωής που απειλούνταν.

  2. Ο/Η marasagis λέει:

    Να σημειώσω και το εξής.
    Διαβάζω εδώ
    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=8234254
    ότι «Η λύση για το «βραχιολάκι» είχε αναδειχθεί από την πρώτη στιγμή από το ΚΚΕ. Αυτήν την πρόταση είχε καταθέσει στην πρόσφατη συνάντηση αντιπροσωπείας του Κόμματος με τον υπουργό Δικαιοσύνης. Αυτό είχε προτείνει προχτές το απόγευμα κατά τη συζήτηση της αρχικής τροπολογίας στην Ολομέλεια ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, Γ. Γκιόκας, στη διάρκεια της δευτερολογίας του. «Υπάρχει το θέμα με την ηλεκτρονική επιτήρηση και το «βραχιολάκι». Το έχουμε ξαναπεί, θα το ξαναπούμε άλλη μια φορά. Βεβαίως, υπάρχει απαγόρευση εφαρμογής αυτού του περιοριστικού μέτρου της παραγράφου 3 του άρθρου 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας σε περιπτώσεις υποδίκων που κατηγορούνται για τα εγκλήματα των άρθρων 187, 187α, όπως είναι η συγκεκριμένη περίπτωση. Μπορεί, όμως, να υπάρξει εξαίρεση, προκειμένου να υπαχθεί και ο Ρωμανός σε μια συγκεκριμένη εξαίρεση».»

    Το νόημα της παραπάνω πρότασης όπως διατυπώνεται από τον Γκιόκα με αναφορά σε άρθρα του νόμου κλπ και σε σχέση με την υπόθεση Ρωμανού, ήταν να επιτρέπεται και σε υπόδικους για «συμμετοχή σε εγκληματική ή τρομοκρατική οργάνωση» να παίρνουν εκπαιδευτικές άδειες με ηλεκτρονική επιτήρηση.

    Αυτό που έγινε, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα γράφονται εδώ κι εκεί και χωρίς να έχω δει το κείμενο της τροπολογίας, είναι ότι ενώ ως τώρα οι εκπαιδευτικές άδειες ήταν γενικά αποσυνδεμένες από την ηλεκτρονική επιτήρηση, πλέον η ηλεκτρονική επιτήρηση γίνεται (αντιδιαπαιδαγωγικά και αντιαναμορφωτικά θα πρόσθετα) όρος των εκπαιδευτικών αδειών. Και ταυτόχρονα εισάγεται σαν «δοκιμαστικό» στάδιο για τον κρατούμενο η φοίτηση εξ αποστάσεως που δεν υπήρχε ως τώρα.

    Υπάρχει ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δυο.

  3. Ο/Η marasagis λέει:

    Άσχετο: δεν ξέρω γιατί αλλά στον τίτλο εμφανίζεται «χωρίς σχόλια», ενώ υπάρχουν ήδη τρία και μαζί μ’ αυτό τέσσερα.

  4. Ο/Η marasagis λέει:

    Λοιπόν να και το κείμενο της τροπολογίας:

    «Στο τέλος της παρ. 1 του άρθρου 58 του ν. 2776/1999 «Σωφρονιστικός Κώδικας», προστίθενται
    εδάφια που έχουν ως εξής:

    Η φοίτηση καταδίκων και υποδίκων φοιτητών και σπουδαστών Ανωτάτων Εκπαιδευτικών
    Ιδρυμάτων μπορεί να γίνεται και με παρακολούθηση μαθημάτων εξ αποστάσεως.

    Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Παιδείας και Θρησκευμάτων και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθορίζονται οι προϋποθέσεις, ο τρόπος και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εξ αποστάσεως παρακολούθηση των μαθημάτων και των εργαστηρίων, καθώς και η συμμετοχή στις εξετάσεις των ανωτέρω φοιτητών ή σπουδαστών, σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών της σχολής στην οποία φοιτούν.

    Στους ίδιους φοιτητές και σπουδαστές μπορεί να χορηγείται άδεια με ηλεκτρονική επιτήρηση, χωρίς περιορισμούς του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 3 του άρθρου 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, εφόσον έχουν με επιτυχία παρακολουθήσει το ένα τρίτο (1/3) των μαθημάτων και εργαστηρίων, κατά τους όρους που ορίζονται με την Κοινή Υπουργική Απόφαση του προηγούμενου εδαφίου επί ένα ακαδημαϊκό εξάμηνο.

    Στην τελευταία περίπτωση η αίτηση δεν απορρίπτεται από το Συμβούλιο του άρθρου 70
    παρ. 1 παρά μόνο με ειδική αιτιολογία.»

  5. Ο/Η marasagis λέει:

    Μεταφέρω εδώ και το παρακάτω σχόλιο από συζήτηση σε άλλο μπλογκ (http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2014/12/blog-post_11.html) :

    Να προεκτείνω λίγο τους συλλογισμούς;

    Αφενός περί συμβιβασμού γενικά: Πράγματι είναι «συμβιβασμός» το να παλεύεις πχ για αύξηση «αντί» για το σοσιαλισμό, αλλά εδώ αναλογικά είναι σαν να υπογράφεις για αύξηση ένα πενηντάρικο αποδεχόμενος πχ ταυτόχρονα και την εκ περιτροπής εργασία.

    Και:

    Για τον μεν Ρωμανό (αν έχει βέβαια επίγνωση ότι ο νόμος αφορά όχι μόνο το άτομό του αλλά συνολικά τους κρατούμενους-φοιτητές) ο συμβιβασμός οφείλεται στη μορφή πάλης που επέλεξε. Δηλαδή, αν εγώ αλυσοδεθώ στην πλατεία συντάγματος γυρεύοντας άδεια έστω και με βραχιολάκι, μου είναι εύκολο να αρνηθώ τον συμβιβασμό που λέει «εντάξει θα έχεις άδεια, αλλά το βραχιολάκι θα το φορέσουν κι οι άλλοι». Απαντάω όχι και συνεχίζω. Αν όμως έχω ανέβει στην ταράτσα και λέω θα πέσω αν δε μου δώσετε την άδεια, τότε είναι εύκολο με την παραμικρή προσφορά του αντίπαλου, χωρίς καλά-καλά να εξετάσω τις λεπτομέρειες, να πω «εντάξει, δεκτό, ας μην πέσω». Ανθρώπινο…

    Για την μεν κυβέρνηση ο «συμβιβασμός» (σε εισαγωγικά πλέον) έγκειται στο ότι δίνει μεν εκπαιδευτική άδεια με βραχιολάκι και σε όσους υπόδικους φοιτητές κατηγορούνται για «εγκληματική ή τρομοκρατική οργάνωση», αλλά ταυτόχρονα φοράει (αντιαναμορφωτικά και αντιδιαπαιδαγωγικά ξαναλέω) βραχιολάκι και σε κάθε κρατούμενο-φοιτητή και βάζει σε όλους και την εξ αποστάσεως φοίτηση για τουλάχιστον ένα εξάμηνο.

    Για τον ΣΥΡΙΖΑ κλπ δεν ξέρω, είπε «νίκη», «κάλεσε» και το Ρωμανό να σταματήσει την απεργία, είναι δικό του καπέλο τι εκτιμά για τον εαυτό του και άλλωστε δεν έχει για μένα καμιά σημασία στο πλαίσιο του ιδεολογικού ευτελισμού που τον διακρίνει.

    Για το ΚΚΕ είναι συμβιβασμός, εφόσον στο νόμο για την ηλεκτρονική επιτήρηση δήλωνε «παρών» (και τελικά «κατά», λόγω μιας «άσχετης» τροπολογίας που είχε προστεθεί τότε), το να υπερψηφίζει τώρα την ηλεκτρονική επιτήρηση, διευρυμένη και σε σχέση με την αρχική του θέση που αφορούσε ειδικά τους υπόδικους για «εγκληματική ή τρομοκρατική οργάνωση» κι όχι όλους τους κρατούμενους φοιτητές. Συμβιβασμός προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα να μη χαθεί μια ζωή σαν το σκυλί στ’ αμπέλι εξαιτίας της φασίζουσας κυβερνητικής στάσης.

    Λέω «είναι συμβιβασμός», αλλά είναι συμβιβασμός που τον υιοθετώ, πράγμα που όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνω και τη στρουθοκάμηλο για το περί τίνος ακριβώς πρόκειται, ούτε σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχτώ μια ρύθμιση που έγινε κάτω από τους όρους που έγινε σαν τη «σωστή» ρύθμιση από άποψη γενική ισχύος, ούτε ότι επομένως πρέπει να μην διεκδικώ να αλλάξει η γενική αντιμετώπιση των κρατούμενων σπουδαστών την οποία επιχειρεί να καθιερώσει η προχθεσινή τροπολογία.

    Αυτές οι εξηγήσεις, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις και «σπέκουλες».


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s