hasta la victoria siempre – το μεταφραστικό ζήτημα

hasta-la-victoria

lahabana-hasta-la-victoria-siempre-venceremos

Τις δυο εβδομάδες που ακολούθησαν το θάνατο του Φιντέλ αυτή η ανάρτηση δέχτηκε περίπου 1.600 επισκέψεις.

Η ανάρτηση αυτή, του 2012, με τον τίτλο «siempre ή para siempre;;;», η οποία ας σημειωθεί ολοκληρώνεται με τα σχόλια που περιλαμβάνει, έχει σαν αντικείμενό της τη μετάφραση του συνθήματος του Τσε, και με ένα ορισμένο σκεπτικό «διαμαρτύρεται» για την ελληνική του απόδοση μερικές φορές ως «μέχρι τη νίκη για πάντα» αντί «μέχρι τη νίκη πάντα».

Αλλά απ’ ό,τι φαίνεται η μετάφραση του συνθήματος, το «μεταφραστικό ζήτημα», απασχολεί αρκετό κόσμο, αφού όλες οι επισκέψεις αυτής της περιόδου (26/11-11/12) προήλθαν από μηχανές αναζήτησης με ερωτήματα όπως «τι σημαίνει», «τι θα πει» κλπ.

Από το 2012 ως το 2017, τα πέντε χρόνια που μεσολαβούν είναι αρκετά για ν’ αλλάξει κανείς άποψη… Έτσι κι η άποψή μου που εκφράζεται σ’ εκείνη την ανάρτηση, που συγκέντρωσε επικαιρικά το ενδιαφέρον το Νοέμβρη και το Δεκέμβρη, δεν είναι σήμερα ακριβώς η ίδια.

Διατηρώ βέβαια τη γνώμη ότι ανάμεσα στις δυο εκδοχές, η πιο πιστή, και πιο «προσγειωμένη», είναι αυτή: «μέχρι τη νίκη πάντα», αλλά μάλλον κι αυτή δεν είναι η μοναδική δυνατή πιστή απόδοση του συνθήματος, με το οποίο τελείωνε το αποχαιρετιστήριο γράμμα του Τσε προς τον Φιντέλ (πρώτη φωτογραφία) και που με τον γραφικό χαρακτήρα του είναι αποτυπωμένο το σύνθημα στο μεγάλο μνημείο της Αβάνας (δεύτερη φωτογραφία).

Όπως φαίνεται και στα σχόλια της ανάρτησης του 2012,  hasta la victoria siempre σημαίνει, κατά λέξη: μέχρι τη νίκη πάντα, και hasta siempre – όπως είναι ο τίτλος του πασίγνωστου τραγουδιού του Carlos Puebla για τον Τσε – σημαίνει, όχι βέβαια «μέχρι πάντα», αλλά σε κανονικά ελληνικά: για πάντα.

Οπότε το ερώτημα είναι αν υπάρχει πιο ελληνική – εκφραστικά – απόδοση του συνθήματος hasta la victoria siempre, άλλη από το σύνθημα: Για τη νίκη πάντα.

Τι πιο απλό και τι πιο γενικό ταυτόχρονα; Τι πιο άμεσο σαν καθοδήγηση για την καθημερινή πράξη και τι πιο καθολικό από την άποψη της ιστορικής πράξης;

Και τι διαλύει πιο απόλυτα όλον τον «ακαδημαϊσμό» που πιθανά να ελλοχεύει και σ’ αυτήν εδώ την ενασχόληση με το «μεταφραστικό ζήτημα» μιας πρότασης που χαράχτηκε στο χαρτί και στην ιστορία συνιστώντας, με μια ορισμένη έννοια, άρνηση κάθε «ακαδημαϊσμού»;

Για τη νίκη πάντα, λοιπόν!

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s