Φαστ Τρακ #3

Η κοπτοραπτική της «αξιολόγησης» καλά κρατεί.

Ο ένας «θεσμός» κόβει, ο άλλος ράβει, ο θεσμός της κυβέρνησής «μας» επιδίδεται κι αυτός στην δική του κοπτοραπτική, όλοι οι «θεσμοί» μαζί κεντάνε και ξανακεντάνε την αόρατη κλωστή τους, οι ειδήσεις των ΜΜΕ μάς καθιστούν καθημερινά «ενήμερους» για την πορεία του έργου της νέας φορεσιάς του βασιλιά, ώσπου να τον δούμε επιτέλους να τη φοράει και να συνειδητοποιήσουμε για ακόμα μια φορά ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Εδώ η «νέα Ελλάδα», εκεί η «νέα Ελλάδα», πού είναι η «νέα Ελλάδα»; Κι ο «βασιλιάς», ο γυμνός βασιλιάς; Ποιός είναι στ’ αλήθεια ο «βασιλιάς»; τι να σημαίνει τάχα «ο βασιλιάς είναι γυμνός»; Θ’ ανταλλάξουν γύρω από αυτό το ζήτημα τις ανακοινώσεις τους τα γραφεία τύπου της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ; «Είστε γυμνοί!» «Εσείς είστε πιο γυμνοί!» «Πιο γυμνοί από εσάς δεν υπάρχουν!»

Κι ανάμεσα στις ανακοινώσεις τους ο λαός,  με την ελάχιστη εγγυημένη του γύμνια, ντυμένος με αόρατα ρούχα φτιαγμένα με αόρατες κλωστές από ακριβοπληρωμένους ραφτάδες, κλωστές αόρατες σαν και τις αόρατες αλυσίδες που τον δένουν σ’ αυτό το σύστημα τις καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Όπως και για τις κλωστές της φορεσιάς, έτσι και για τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης: Είναι απλώς θέμα όρασης, κι η όραση είναι θέμα ακοής. Υπακοής ή ανυπακοής.

Άκουσαν οι υπήκοοι του παραμυθιού τη φωνή του παιδιού, που ήταν κρυμμένο στο δέντρο, και πάψαν να είναι υπήκοοι:

«Ο βασιλιάς είναι γυμνός!»

Τι κι αν η ζωή δεν είναι παραμύθι;

*

Η Περιφέρεια Αττικής άνοιξε, λέει, Ευρωπαϊκό Γραφείο στις Βρυξέλλες.

Αρκούν οι προσωπικές φιλοδοξίες της Κας Περιφερειάρχου για να ερμηνεύσουν το γεγονός; Ή μήπως όχι;

Τα κάθε άλλο παρά αθώα ιδεολογήματα περί «Ευρώπης των λαών» και περί «Ευρώπης των εθνών» χαϊδεύουν αποτελεσματικά τα αυτιά των λαών και των εθνών και εξωραΐζουν αποτελεσματικά, όσο μπορούν, την Ευρώπη των καπιταλιστικών μονοπωλίων .

Αλλά η Ευρώπη των μονοπωλίων προτιμά για τον εαυτό της να προσανατολίζεται όχι στην Ευρώπη «των λαών» και «των εθνών», αλλά στην Ευρώπη των περιφερειών. Κάτι σαν τις αρχαιοελληνικές πόλεις-κράτη, λέει, για να γελάσουμε λίγο.

Για την συγκεντρωμένη κυριαρχία των μονοπωλίων και των κρατών της «1ης ταχύτητας» δεν αρκεί η οικονομική-πολιτική ανισομετρία ανάμεσα στις χώρες-μέλη της Ευρώπης τους. Αυτή η ανισομετρία είναι γι’ αυτή τη συγκεντρωμένη κυριαρχία σχεδόν ένα τίποτα σε σύγκριση με την εσωτερική οικονομική-πολιτική ανισομετρία της κάθε ξεχωριστής χώρας.

Και πώς θα υπαγάγουν κάτω από τη συγκεντρωμένη κυριαρχία τους την εσωτερική ανισομετρία της κάθε ξεχωριστής χώρας-μέλους, πώς θα παρακάμψουν – με σκοπό την εδραίωση αυτής της κυριαρχίας – την δοσμένη και κατακτημένη σαν ιστορικά προοδευτική βαθμίδα της κοινωνικής συγκρότησης που λέγεται «εθνική»,  με ποιον τρόπο η αντιδραστικά διεθνοποιημένη κυριαρχία του κεφαλαίου θα αποτρέψει τη διεθνοποίηση της πάλης των λαών και την ιστορικά προοδευτική διεθνοποίηση της συγκρότησης των κοινωνιών, με ποιον τρόπο η διεθνοποιημένη κυριαρχία των μονοπωλίων και των χωρών της «1ης ταχύτητας» θα επιχειρήσει την επισφράγηση της επιβολής της υπερεθνικά πάνω στους λαούς, με ποιον τρόπο η συγκεντρωμένη κυριαρχία τους θα επιβληθεί πάνω στην μέγιστη δυνατή διαίρεση των εργαζομένων που καταπιέζονται;

Με ποιο τρόπο, αν όχι με την οργανωτική κατάτμηση των κρατών-μελών σε περιφέρειες-μέλη, σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, σε περιφέρειες-πελάτες και σε περιφέρειες ειδικού καθεστώτος;

Ψιλοπράγματα.

*

Κ. Μαρξ, Το Κεφάλαιο, Α΄ Τόμος, σελ. 91-92, εκδ. Σύγχρονη Εποχή: «Για να εξετάσουμε την κοινή, δηλ. την άμεσα κοινωνικοποιημένη εργασία δε χρειάζεται ν’ ανατρέξουμε στην πρωτόγονη μορφή της που τη βρίσκουμε στο κατώφλι της ιστορίας όλων των πολιτισμένων λαών.  Ένα πιο κοντινό παράδειγμα αποτελεί η αγροτική πατριαρχική παραγωγή μιας αγροτικής οικογένειας που παράγει για τις δικές της ανάγκες γέννημα, ζώα, πανί, ρούχα κλπ. Τα διάφορα αυτά πράγματα αποτελούν για την οικογένεια διάφορα προϊόντα της οικογενειακής της εργασίας, δεν αποτελούν όμως το ένα για το άλλο εμπορεύματα (…). Το ξόδεμα (…) των ατομικών  εργατικών δυνάμεων που μετριέται με τη χρονική τους διάρκεια εμφανίζεται εδώ ανέκαθεν σαν κοινωνικός καθορισμός των ίδιων των εργασιών, γιατί οι ατομικές εργατικές δυνάμεις δρουν εδώ από ανέκαθεν μόνο σαν όργανα της κοινής εργατικής δύναμης της οικογένειας…»

κλικ!

*

Το «69» σαν ερωτική στάση είναι απολαυστική, λένε αυτοί που ξέρουν, εν τούτοις η τοποθέτηση των δυο σωμάτων σε διαμετρικά αντίθετες στάσεις καθιστά τον  ερωτικό σχηματισμό «69» στείρο.

Πράγμα που μπορεί μεν σε ορισμένες περιπτώσεις να αποτελεί ερωτικό πλεονέκτημα, όμως η πολιτική στειρότητα δεν αποτελεί πλεονέκτημα της πολιτικής αντιπαράθεσης, εκτός αν πρόκειται για την κλασική «δικομματική αντιπαράθεση» και εκτός επίσης, ευρύτερα, αν πρόκειται για πολιτική αντιπαράθεση που αποσκοπεί στην ίδια της την στειρότητα, όμως θεωρητικά δεν μιλάμε για αυτές τις περιπτώσεις.

*

Ελπίζω να μην ξέχασα τίποτα για σήμερα.

Advertisements

One Comment on “Φαστ Τρακ #3”


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s