Φαστ Τρακ #5

Απ’ ό,τι φαίνεται η «Εφημερίδα των Συντακτών» συνεχίζει την «εκστρατεία» καταδίκης του «αντισημιτισμού» επικεντρωμένη και στοχοποιημένη στο ΠΑΜΕ, για την επιμονή του να καταδικάζει να καταγγέλλει και να κινητοποιεί εναντίον της ιμπεριαλιστικής πολιτικής και των εγκλημάτων του κράτους του Ισραήλ.

Πλήρως προσαρμοσμένοι οι κύκλοι της ΕφΣυν στην εξωτερική πολιτική της ΠρωτοΔεύτερης Φοράς Αριστερά, στην «αμυντική» (!!!) συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ (με ασκήσεις προσομοίωσης αεροπορικών επιθέσεων κατά του Ιράν, τόση πια «άμυνα»), δεν τους μένει παρά να βαφτίσουν «ανθελληνισμό» και την καταγγελία τής όλο και πιο βαθιάς πρόσδεσης της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που υλοποιεί η κυβέρνηση Τσίπρα.

Θα επαναλάβω από μια παλιότερη ανάρτηση αυτού του μπλογκ:

Όσοι, απέναντι στην καταδίκη των νέων σιωνιστικών εγκλημάτων και απέναντι στην απαίτηση που εκφράζεται με το σύνθημα ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ … επιχειρήσουν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλο του αντισημιτισμού, ας προσέχουν σε ποιούς απευθύνονται. Τους αφιερώνουμε τα δικά μας τραγούδια, τραγούδια για τους αγώνες του δικού μας και του «δικού τους» λαού εκείνη την εποχή όπου οι «δικοί του» μονοπωλητές του πλούτου αυγάτιζαν τα κέρδη τους από το δικό του ολοκαύτωμα, που τώρα επαναλαμβάνουν σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Αλήθεια, «βεβηλώνεται» το τραγούδι δίπλα-δίπλα με αυτή τη φωτογραφία;

gaza1

***

Οι βιομήχανοι, διαβάζω, θέλουν να «αρθεί το εμπόδιο του κόστους ενέργειας». Δεν ζητάνε πολλά οι άνθρωποι, απλά να τους πληρώνουμε εμείς το ρεύμα, να τους πληρώνουμε και το εργατικό «κόστος» στο όνομα της ανεργίας, αλλά να μειωθεί και η φορολογία των κερδών τους. Ε βέβαια, αυτό έλειπε να μας κάνουν και συνεταίρους. «Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας». Μόνο που όλα αυτά (και όχι μόνο) καταδείχνουν τον οριστικά κοινωνικό χαρακτήρα των παραγωγικών δυνάμεων, αναδείχνουν σαν ιστορικό λείψανο και ζωντανό πτώμα την ατομική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής και καλούν στην εναρμόνιση [διόρθωση: ήθελα να πω στην αντιστοίχηση] των σχέσεων παραγωγής με την κοινωνική φύση των σύγχρονων παραγωγικών δυνάμεων.

***

Όπου διαβάζοντας κάποιο βιβλίο πέφτω πάνω στο παράθεμα από το «Κεφάλαιο» του Μαρξ, σχετικά με την «χρησιμοποίηση της κρατικής εξουσίας, της συγκεντρωμένης οργανωμένης βίας της κοινωνίας για την προώθηση τεχνητά της διαδικασίας μεταβολής του φεουδαλικού τρόπου παραγωγής σε καπιταλιστικό και για τη σύντμηση των μεταβάσεων» (» Η βία είναι η μαμμή κάθε παλιάς κοινωνίας η οποία εγκυμονεί μια καινούργια. Αποτελεί και η ίδια οικονομική δύναμη»).

Εντάσσοντας στην παραπάνω περιγραφή την σημερινή πραγματικότητα της σημερινής καπιταλιστικής κοινωνίας, που εκτός από τον σοσιαλιστικό τρόπο παραγωγής εγκυμονεί και την αυριανή καπιταλιστική κοινωνία, θυμήθηκα την «προώθηση τεχνητά και την σύντμηση» της διαδικασίας συγκέντρωσης της παραγωγής στο μονοπωλιακό κεφάλαιο μέσω της φοροληστρικής κρατικής νομοθεσίας εναντίον των αυτοαπασχολούμενων (που με την ψήφιση του «4ου μνημόνιου» επεκτείνεται παραπέρα και στους μισθωτούς με χαμηλά εισοδήματα), μέσω της μετατροπής των μαγαζιών και των γραφείων σε  ταμεία των τραπεζών («πλαστικό χρήμα» κλπ) κ.ά…

***

Και έπεσα κι εδώ στη μαρξιστική ρήση για εκείνη την ώρα, που έρχεται σαν καρπός της ανάπτυξης του καπιταλισμού, όπου η αστική τάξη θα είναι «ανίκανη να εξασφαλίσει στο σκλάβο της την ύπαρξη, ακόμα και μέσα στη σκλαβιά του».

Την καταγράφω απλά για να την έχω πρόχειρη…

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s