Πανεπιστήμια χωρις άσυλο, ανοιχτά στην κρατική κατασταλτική βαρβαρότητα

Υποθέτω και στις ΗΠΑ για την αστυνομική παρουσία στους πανεπιστημιακούς χώρους επιστρατεύονται «επιχειρήματα» ανάλογα με τα εγχώρια για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. «Επιχειρήματα» και προσχήματα που συγκαλύπτουν τον πραγματικό στόχο, ο οποίος και κατατείνει στον ασφυκτικό κατασταλτικό έλεγχο των πανεπιστημίων, της φοιτητικής ζωής, του φοιτητικού κινήματος.

Ο οποίος κατασταλτικός έλεγχος πάει πακέτο με τη μετατροπή των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων σε εργαλείο της κερδοφορίας και της κυριαρχίας αυτών των υπερμεγεθυμένων μηχανισμών της εκμετάλλευσης ανθρώπινων μαζών από μια ελάχιστη κοινωνική μειοψηφία, που αποκαλούνται καπιταλιστικά μονοπώλια.

Κι όταν αυτός ο ασφυκτικός κατασταλτικός έλεγχος εμπεδωθεί, με μορφές που θα ζήλευε κι ο αληθινός φασισμός, τότε θα γνωρίσει και η «ελευθερη», η «δημοκρατική» αντιπαράθεση μια νέα «δικαίωση» επικεντρωμένη γύρω από το πόσο σφιχτά ή χαλαρά πρέπει να είναι δεμένες οι χειροπέδες.

Τα παραπάνω, για τον ασφυκτικό κατασταλτικό έλεγχο των ιδρυμάτων, της φοιτητικής ζωής, του φοιτητικού κινήματος, για τις μορφές που θα ζήλευε κι ο αληθινός φασισμός, για το αντικείμενο της «δημοκρατικής» αντιπαράθεσης και τον εγκλωβισμό της «ελευθερίας του λόγου», επιβεβαιώνονται κι από τη μικρή ανθολογία των βίντεο που ακολουθούν, πρόχειρα αλιευμένα στο διαδίκτυο, με σκηνές από Πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Επιβεβαιώνονται από την αστυνομική βία που εικονίζουν, από τους στόχους της, από τους τρόπους που την αντιμετωπίζει ο περίγυρος ενόσω εκτυλίσσεται, ακόμα κι από τα σχόλια που είναι γραμμένα κάτω από τα βίντεο στους διαδικυακούς τόπους τους: στους προβλεπόμενους τόπους «ελεύθερου λόγου» των πολιτικά αποκλεισμένων κοινωνικών τάξεων.

Επιβεβαιώνεται κυρίως από το γεγονός ότι τα βίντεο αυτά δείχνουν πράγματα που στ’ αλήθεια συμβαίνουν, ενώ φαίνεται αδιανόητο να συμβαίνουν στ’ αλήθεια. Σε αυτό και αποσκοπεί η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου: στη μετατροπή της αδιανόητης και ανοίκειας κρατικής κατασταλτικής βίας σε αληθινή και «οικεία».

*

Στο πρώτο βίντεο: Ομιλία του Κέρι (αφότου ήδη είχε υπάρξει σαν υποψήφιος για την προεδρία και προτού ακόμα γίνει ΥΠΕΞ των ΗΠΑ) σε αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου της Φλόριντα. Στην προβλεπόμενη διαδικασία των ερωτήσεων φοιτητής απευθύνει στον Κέρι ανεπιθύμητη ερώτηση. Συλλαμβάνεται επί τόπου από την αστυνομία και υποβάλλεται σε βασανιστήρια (ηλεκτροσόκ).

Θλιβερό το ότι η πρώτη αντίδραση των φοιτητών έχει τη μορφή χαβαλέ. Σε τέτοια κοινωνική συνείδηση στηρίζεται και αποσκοπεί, άλλωστε, και η κρατική καταστολή. Μόνο όταν πια οι αστυνομικοί υποβάλλουν τον νεαρό σε ηλεκτροσόκ, ακούγονται ουρλιαχτά φρίκης στην αίθουσα.

Πατώντας εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ μπορείτε να δείτε το ίδιο περιστατικό από διαφορετικές γωνίες λήψης.

Στο επόμενο βίντεο, το κρούσμα αφορά φοιτητή που διαβάζει σε βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου του Λος Άντζελες (UCLA). Οι αστυνομικοί του ζητάνε ταυτότητα. Δεν έχει. Τον διατάζουν να αποχωρήσει, αλλά καθώς δεν είναι πρόθυμος, τον συλλαμβάνουν, τον σέρνουν και τον υποβάλλουν σε βασανιστήρια (ηλεκτροσόκ).

Ολόκληρο το δυστυχώς ηχητικό, ουσιαστικά, βίντεο εδώ. Κι εδώ ένα στιγμιότυπο από τη φοιτητική κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε με αφορμή το συγκεκριμένο γεγονός.

Εδώ πάλι, φοιτήτρια συλλαμβάνεται σε κινητοποίηση του ίδιου Πανεπιστημίου ύστερα από λίγα χρόνια: «Άλλοι φοιτητές υπέστησαν ηλεκτροσόκ στο UCLA και χτυπήθηκαν με γκλομπ», αναφέρεται στην ανάρτηση του βίντεο.

*

«Οι διαδηλωτές ξεκινώντας από τα Προπύλαια διέσχισαν τις οδούς της πόλεως και κατέληξαν στο υπουργείο των Εσωτερικών. Εκεί αντιπροσωπεία τους απαίτησε  από τον υπουργό  Κωνσταντίνο Προβελέγγιο την παύση του αστυνομικού διευθυντή Αθηνών, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την επίθεση που δέχτηκαν οι μαθητές και οι φοιτητές από τις αστυνομικές δυνάμεις την προηγούμενη ημέρα. Η απάντηση του υπουργού ότι το θέμα θα εξεταζόταν δεν ικανοποίησε τους συγκεντρωμένους που ζήτησαν ακρόαση από τον Όθωνα. Ο βασιλιάς όμως αρνήθηκε να δεχθεί αντιπροσωπεία τους, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Το γεγονός αυτό ερέθισε περισσότερο τα πνεύματα. Ο κόσμος επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο. Εκεί ο πρύτανης προσπάθησε να πείσει τους σπουδαστές να αποχωριστούν από τα «ετερογενή» λαϊκά στοιχεία, αυτοί όμως του απάντησαν: « Ο λαός αυτός είναι αδελφός μας και ημείς είμεθα τέκνα αυτού» (εφημερίδα ΑΘΗΝΑ, φύλλο της 13ης Μαΐου 1859).«

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτού του στιγμιότυπου από τα «σκιαδικά» της Αθήνας του 1859, βρίσκεται σε αυτήν την απάντηση: «Ο λαός αυτός είναι αδελφός μας και ημείς είμεθα τέκνα αυτού».

Το βαθύτερο περιεχόμενο αυτής της απάντησης σημάδεψε για 1,5 αιώνα την έννοια της ακαδημαϊκής ελευθερίας, που επιτρέπει στον καθένα σε τελική ανάλυση να παρακολουθήσει μια πανεπιστημιακή παράδοση ή να μελετά στο φοιτητικό αναγνωστήριο. Στον αντίποδα, είδαμε στο παραπάνω βίντεο φοιτητή να υφίσταται βασανιστήρια μέσα σε πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη γιατί μελετούσε εκεί χωρίς να φέρει την φοιτητική του ταυτότητα. Αλλά και σε επόμενα βίντεο που ακολουθούν, η κατασταλτική βία και αυθαιρεσία εκδηλώνεται με πρόσχημα την επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας σε πανεπιστημιακούς χώρους, οι οποίοι καθώς φαίνεται «φρουρούνται» σαν να πρόκειται για στρατόπεδα. Αλλά μάλλον ακριβώς περί αυτού πρόκειται…

Κλείνοντας εδώ την παρένθεση. Τα «σκιαδικά» του 1859, παρότι σίγουρα θα αποτέλεσαν και ευκαιριακό αντικείμενο της τότε «δικομματικής» αντιπαράθεσης, ανέδειξαν ίσως για πρώτη φορά στην Ελλάδα το απαραβίαστο του πανεπιστημιακού ασύλου: «… στη Γερουσία ο γερουσιαστής Δ. Χρηστίδης αποδοκίμασε τα αυταρχικά κυβερνητικά μέτρα, μιλώντας για έφοδο του στρατού «κατά του ασύλου των επιστημών». «Αυτά τα σκηνώματα της παιδείας ως και εκείνα της Θρησκείας», είπε, «εθεωρήθησαν πανταχού ιερά άσυλα και ποτέ η ένοπλος δύναμις δεν συγχωρείται να εισβάλη εις αυτά, διά να πολεμήση μάλιστα παιδάρια. Δεν ήσαν έπειτα εν τω Πανεπιστημίω ούτε όπλα, ούτε ράβδοι, ούτε πέτραι. Και ποίον λόγον είχον τότε να διατάξωσι κατά των αθώων τούτων όντων την στρατιωτικήν έφοδον;»  …» 

Έτσι αντιμετώπιζε το ζήτημα η «προοδευτική», «δημοκρατική» αστική τάξη της εποχής. Σήμερα για να το αντιμετωπίσει έτσι, θα έπρεπε να υπήρχε μια τέτοια. Μια τέτοια, που να έχει διατηρήσει έστω και μισοσοσβησμένο στη μνήμη της το ότι ο κάθε δημοκρατικός τύπος θεμελιώθηκε πάνω στο όχι τυπικό αλλά ουσιαστικό αίτημα της ελευθερίας, ισότητας και αδελφοσύνης. Ότι η δημοκρατική αρχή συνίσταται πρώτα από όλα στην ουσία αυτού του αιτήματος κι όχι στον τύπο των διαδικασιών. Ότι όταν αυτή η αρχή πλήττεται ουσιαστικά και διαρκώς στην ίδια τη βάση των κοινωνικών σχέσεων, που καθρεφτίζονται στην ασκούμενη πολιτική, τότε  ο τύπος των διαδικασιών μετατρέπεται από δημοκρατικός τύπος σε όργανο κατάργησης κάθε ουσιαστικής δημοκρατικής αρχής. Και τότε πράγματι, τις μορφές του κατασταλτικού ελέγχου μπορεί να τις ζηλεύει ο αληθινός φασισμός και ταυτόχρονα να τις «συζητά δημοκρατικά» η «κοινωνία των πολιτών». 

*

Στο επόμενο ιλαροτραγικό βίντεο αστυνομικός με προτεταμένο, όπως ακούγεται, όπλο ζητά φορτικά την ταυτότητα φοιτητή, που σπουδάζει στο Naropa University και ταυτόχρονα εργάζεται στο Πανεπιστήμιο για να πληρώνει τα δίδακτρά του, την ώρα που αυτός καθαρίζει από τα σκουπίδια τον περίβολο της Εστίας. Το περιστατικό είναι τόσο «σοβαρό» ώστε καταφτάνουν και… ενισχύσεις. Την κατάσταση τελικά σώζει  εκπρόσωπος του Πανεπιστημίου που καταφθάνει  λαχανιασμένος και βεβαιώνει την ιδιότητα του εργαζόμενου φοιτητή.

Στο επόμενο: Πρώην υπάλληλος Αμερικανικού Πανεπιστημίου την ώρα που παίρνει το μεσημεριανό του στο εστιατόριο της πανεπιστημιούπολης συλλαμβάνεται για «παράνομη είσοδο» και οδηγείται στην «κλούβα» σιδηροδέσμιος. Απ’ ό,τι φαίνεται, πριν τη σύλληψη είχε προβεί σε καταγγελίες των εργασιακών συνθηκών στο Πανεπιστήμιο. Οπότε…

Ακολουθεί σκηνή αστυνομικής βίας εναντίον ειρηνικής φοιτητικής κινητοποίησης κατά της αύξησης των διδάκτρων σε Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

Κατά της αύξησης των διδάκτρων διαμαρτύρονται ειρηνικά και οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Davis, οι οποίοι και δέχονται αστυνομική επίθεση με σπρέι πιπεριού.

Σχετικό με το ίδιο περιστατικό και το βίντεο εδώ.

Παρακάτω, για άγνωστο σ’ εμάς λόγο, η αστυνομία διακόπτει το μάθημα στο Πανεπιστήμιο ΑΖ, συλλαμβάνει στα πεταχτά μια φοιτήτρια και αποχωρεί. Funny. Ποιος ξέρει τι θάχε κάνει κι αυτή.

Παρακάτω, αστυνομκοί σκοτώνουν φοιτητή στην πανεπιστημιούπολη του Georgia Tech. Μάλλον τον πέρασαν για άλλον.

Τέλος, τρία ακόμα περιστατικά καθημερινής αστυνομικής βίας σε πανεπιστημιακούς χώρους εδώ, εδώ κι εδώ.

*

Αυτά σαν μια πρώτη γεύση του είδους των «οραμάτων» που θέλουν να υλοποιήσουν με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, στηριγμένοι σε ψεύτικα όσο και σε μισοαληθινά και γι’ αυτό ακόμα πιο σαθρά, μεθοδευμένα προσχήματα. Πίσω από τα οποία προσχήματα, προβάλλει ατόφιο και χωρίς «μέση οδό» το περιεχόμενο των εικόνων που ενδεχομένως παρακολούθησαν όσοι έκαναν κλικ στην ανάρτηση.

 

 

Advertisements

One Comment on “Πανεπιστήμια χωρις άσυλο, ανοιχτά στην κρατική κατασταλτική βαρβαρότητα”


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s