οι ευαισθησίες της κοινής γνώμης

Το 1933 ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ, για να πάρουμε το παράδειγμα μιας ιστορικά εμβληματικής προβοκάτσιας, αποτέλεσε το σύνθημα για τις μαζικές συλλήψεις κομμουνιστών και την άμεση απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, την παραχώρηση στο Χίτλερ έκτακτων εξουσιών, τη διάλυση -μετά από λίγο- όλων των κομμάτων πλην του ναζιστικού και τον εγκαινιασμό των χιτλερικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Το 1914 η διάλυση, επισήμως από αύριο, της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας απλώς συμπέφτει χρονικά με την προπαγανδιστική εκμετάλλευση της κατάρριψης -άγνωστο όμως από ποιούς- του μαλαισιανού επιβατικού αεροπλάνου. Η αντιδραστική – φασιστική κυβέρνηση του Κιέβου (όργανο του ιμπεριαλιστικού συνεταιρισμού ΗΠΑ – Γερμανίας) ταυτόχρονα κηρύσσει επιστράτευση των ανδρών ως 60 ετών για να καταστείλει την εξέγερση των κατοίκων των ανατολικών περιοχών, και σε μια δημοκρατική έξαρση ύστερα από την ανατροπή του «δικτάτορα» (!!!) Γιανούκοβιτς προωθεί την απαγόρευση του ΚΚΟυ. Για να μάθουν επιτέλους οι κομμουνιστές τι θα πει δημοκρατία – κατά το μοτίβο του εμβατηρίου από τον πόλεμο της  Κορέας όπου ο στρατός «μας», «έπνιγε τους κίτρινους στο αίμα, δείχνοντάς τους τι θα πει ελευθεριά».

Την ίδια ώρα στην Παλαιστίνη ο ισραηλινός ιμπεριαλισμός, φασισμός, ρατσισμός, εθνικισμός, η ισραηλινή θρησκευτική μισαλλοδοξία, συνενωμένα όλα αυτά στην πολιτική των κυρίαρχων δυνάμεων του κεφαλαίου, δεν χορταίνει αίμα. Η σφαγή των ήδη περισσότερων από 600 Παλαιστινίων στη Γάζα, παιδιών, γυναικών, αμάχων στην πλειοψηφία τους, «θεμελιώθηκε» προπαγανδιστικά στην απαγωγή και δολοφονία τριών ισραηλινών εφήβων -επίσης άγνωστο από ποιούς- που όμως η κυβέρνηση του Ισραήλ έσπευσε να την αποδώσει στη Χαμάς παρά το ότι η τελευταία αρνήθηκε κάθε ανάμιξη.

Αναπόφευκτος ο συνειρμός: Σαν χθες πριν από 3 χρόνια, στις 22-7-2011, δολοφούνταν στη Νορβηγία 69 παιδιά με κίνητρο του Νορβηγού δολοφόνου την «ευαισθητοποίηση» της «κοινής γνώμης» απέναντι στον «ισλαμικό κίνδυνο». Για την ισραηλινή κυβέρνηση άρκεσε η απαγωγή και δολοφονία, από άγνωστους, των τριών εφήβων προκειμένου να «ευαισθητοποιηθεί» και να προχωρήσει σε έναν ακόμα κύκλο γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού.

Όμως τι είδους ζώο είναι, τελικά, αυτή η «κοινή γνώμη»; Ποιο είναι το μέγεθος της αναισθησίας της, ώστε για την «ευαισθητοποίησή της» να χρειάζονται τόσα (το καμένο ράιχσταγκ, η κατάρριψη του μαλαισιανού επιβατικού αεροπλάνου, 69 δολοφονημένα παιδιά στη Νορβηγία, η απαγωγή και δολοφονία τρίων εφήβων στο Ισραήλ); Και πόσο αίμα πρέπει στη συνέχεια, να χυθεί στο βωμό της, ώστε να κορεστεί η «ευαισθησία» της και να περιέλθει πάλι στην συνηθισμένη κατάσταση της αναισθησίας και της αγνωμοσύνης απέναντι σε ολα αυτά που γίνονται για χάρη της;


Τα παιδιά που σκοτώνετε θα σας νικήσουν

gaza-3

palaistinh-13h-mera-1

palaistinh-13h-mera-2

palaistinh-13h-mera-4

palaistinh-13h-mera-5

palaistinh-13h-mera-6

gaza1

Απαιτούμε:

Να σταματήσουν άμεσα οι συνεχιζόμενες αεροπορικές επιδρομές ενάντια στο λαό της Παλαιστίνης.

Να αποχωρήσει ο ισραηλινός στρατός κατοχής και οι έποικοι από τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Να απελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι από τις ισραηλινές φυλακές και να επιστρέψουν όλοι οι Παλαιστίνιοι στις εστίες τους.

Να ακυρωθούν τα στρατιωτικά γυμνάσια και όλες οι συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ.

Ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ


Εμείς;

Στην Ουκρανία οι ΗΠΑ/ΕΕ στα πλαίσια του ανταγωνισμού τους με την καπιταλιστική  Ρωσία και προκειμένου να περιορίσουν ή να εκμηδενίσουν την επιρροή της, επενέβησαν για την ανατροπή  της «νόμιμης και δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης» και τη στήριξη της σημερινής  πραξικοπηματικής-φασιστικής εξουσίας. Η ίδια αυτή εξουσία, με τις ευλογίες ΗΠΑ και ΕΕ ενεργώντας σαν δύναμη εσωτερικής κατοχής έχει αποδυθεί στο αιματοκύλισμα του λαού της ανατολικής Ουκρανίας, για την καταστολή της εξέγερσής του ενάντια στο φασιστικό πραξικόπημα και την ιμπεριαλιστική επέμβαση.

Θα αρκούσε για τον τερματισμό του αιματοκυλίσματος αυτό που στην θετικιστική γλώσσα ονομάζεται «αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας», μια προοπτική που όμως καθημερινά αποδεικνύεται ανεπιθύμητη για τα επιτελικά κέντρα των ΗΠΑ και της ΕΕ και, φυσικά, για την εξουσία των ανδρεικέλων τους στην Ουκρανία, την εξουσία των κυρίαρχων αυτή τη στιγμή τμήματων της ουκρανικής αστικής τάξης. Αντί γι’ αυτή την προοπτική η αντιδραστική, πραξικοπηματική εξουσία του Κίεβου (που ο χαρακτηρισμός της σαν πραξικοπηματικής δεν ξεπλένεται από τις προεδρικές εκλογές που κόπηκαν και ράφτηκαν στα μέτρα της), επιλέγει την ένταση των πολεμικών επιχειρήσεων, της φασιστικής τρομοκρατίας, την προώθηση των σχεδίων απαγόρευσης του Κομμουνιστικού Κόμματος, το άνοιγμα του οικονομικού πεδίου για την επέλαση του αμερικανικού και ευρωενωσιακού μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Στο Ιράκ ο συνδυασμός της ανακήρυξης του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» από τους ηγήτορες της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος σε Ιράκ και Λεβάντε» και μιας -εκ μέρους των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ- «απάθειας» στην οποία δεν μας έχουν συνηθίσει όποτε διακυβεύονται τα συμφέροντά τους, αποτελεί την ένδειξη αν όχι την πλήρη απόδειξη ότι και αυτή η εμπόλεμη κατάσταση, κι αυτή η ανθρωποσφαγή, είναι ενταγμένη στην ιμπεριαλιστική στρατηγική προώθησης των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων τους στην ευρύτερη περιοχή. Πόσο μάλλον που πρόκειται για μια «απάθεια» συνοδευόμενη ταυτόχρονα από την ενίσχυση των «αντικαθεστωτικών» της Συρίας με  το ποσό του μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων που «αιτήθηκε» ο Ομπάμα στο αμερικανικό κογκρέσο.

Στην Αφρική η γαλλική στρατιωτική επέμβαση, με πρόσχημα την «οριστική» αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και της δράσης ακραίων ισλαμικών οργανώσεων (αυτών, δηλαδή, που διαχρονικά στήριζε και στηρίζει ο αμερικανικός και ευρωενωσιακός ιμπεριαλισμός), διευρύνεται σε πέντε αφρικανικές χώρες με τη συμμετοχή 3.000 Γάλλων στρατιωτών, εκ των οποίων οι 1.000 θα παραμείνουν στο Βόρειο Μάλι και οι άλλοι θα αναπτυχθούν σε περιοχές της Μαυριτανίας, της Μπουρκίνα Φάσο, του Νίγηρα και του Τσαντ.

Στην Παλαιστίνη, στη Λωρίδα της Γάζας, το κράτος του Ισραήλ προβαίνει σε μια νέα γενοκτονική σφαγή του παλαιστινιακού λαού εν μέσω αμερικανικών και ευρωενωσιακών ψαλμωδιών «καταδίκης της βίας από όπου κι αν προέρχεται».

Όσοι, απέναντι στην καταδίκη των νέων σιωνιστικών εγκλημάτων και απέναντι στην απαίτηση που εκφράζεται με το σύνθημα ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ που θα ακουστεί δυνατά από χιλιάδες λαού στην αυριανή διαδήλωση της Πέμπτης, επιχειρήσουν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλο του αντισημιτισμού, ας προσέχουν σε ποιούς απευθύνονται. Τους αφιερώνουμε τα δικά μας τραγούδια, τραγούδια για τους αγώνες του δικού μας και του «δικού τους» λαού εκείνη την εποχή όπου οι «δικοί του» μονοπωλητές του πλούτου αυγάτιζαν τα κέρδη τους από το δικό του ολοκαύτωμα, που τώρα επαναλαμβάνουν σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Οι ιμπεριαλιστές μοιράζουν και ξαναμοιράζουν τη γη, και θα την μοιράζουν ξανά και ξανά διαρκώς, αν δεν βρουν τους λαούς, αν δεν μας βρουν, απέναντί τους.

Οι ιμπεριαλιστές ξαναμοιράζουν τη γη. Κι εμείς; Εμείς που δεχόμαστε στη χώρα μας την ιμπεριαλιστική επίθεση, την προερχόμενη από τα ίδια αυτά κέντρα, με τη μορφή του τσακίσματος των λαϊκών – εργατικών δικαιωμάτων, του τσακίσματος των όρων ζωής και επιβίωσης του λαού, με την καταστολή των λαϊκών αγώνων, με την επιβολή σήμερα των όρων της αυριανής μορφής της εκμεταλλευτικής- μονοπωλιακής εξουσίας;

Εμείς απέναντι στους δρόμους ελέγχου των κοιτασμάτων, των αγωγών, των πηγών και των μέσων παραγωγής του κοινωνικού πλούτου, της πολιτικής εξουσίας, δεν έχουμε παρά έναν δρόμο: το διεθνισμό, που στην πράξη «είναι ένας και μόνο ένας: Αφοσιωμένη δουλειά για την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος και του επαναστατικού αγώνα  στην ίδια σου τη χώρα, υποστήριξη (με την προπαγάνδα, ηθικά, υλικά) ενός τέτοιου αγώνα, μιάς τέτοιας γραμμής και μόνο μιας τέτοιας γραμμής σε όλες χωρίς εξαίρεση τις χώρες». (Λένιν, Οι θέσεις του Απρίλη). 

Απέναντι στα μέτωπα που ανοίγει ο ιμπεριαλισμός καθήκον μας είναι να αντιτάξουμε τα δικά μας μέτωπα πάλης με τις μορφές που τους ανταποκρίνονται. Απέναντι στα μέτωπα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας όπου γης, καθήκον μας είναι να αντιπαραθέσουμε το δικό μας μέτωπο για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων στην ίδια μας τη χώρα. Απέναντι στην ολομέτωπη αντιλαϊκή επίθεση της εξουσίας των μονοπωλίων στην ίδια μας τη χώρα, καθήκον μας είναι να μετατρέψουμε κάθε μέτωπο της επίθεσής τους σε μέτωπο για την απόκρουσή της, κάθε μέτωπο για την απόκρουσή της σε μέτωπο για την ανατροπή της στρατηγικής τους.

Αυτό είναι το δικό μας καθήκον, αυτό πρέπει να κάνουμε εμείς, και κάνοντάς το θα ξέρουμε κι αυτό το «εμείς» τι σημαίνει.

Έγκαιρα. ΄Ωστε αντί αύριο να είναι αργά, να είναι, αύριο, η ώρα που πρέπει.


απειλή γενικευμένου πολέμου πάνω από τη Γάζα – ανακοίνωση του ΚΚΕ

Σε γενικευμένο πόλεμο κατά της Λωρίδας της Γάζας φαίνεται ότι προσανατολίζεται η ισραηλινή ηγεσία, η οποία σφυροκοπά τα τελευταία 24ωρα ανηλεώς (πάνω από 200 βομβαρδισμοί) τη μικρή λωρίδα παλαιστινιακής γης από τη μία άκρη στην άλλη, αιματοκυλίζοντας το λαό και θέτοντας τα θεμέλια για ευρύτερη σύγκρουση στην εξαιρετικά εύφλεκτη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Ο απολογισμός μέχρι το βράδυ της Παρασκευής, καταμετρούσε τουλάχιστον 29 Παλαιστινίους νεκρούς – οι περισσότεροι άμαχοι, μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά – τρεις Ισραηλινούς αμάχους νεκρούς, περισσότερους από 180 Παλαιστινίους τραυματίες και τουλάχιστον τέσσερις Ισραηλινούς (μεταξύ των οποίων παιδιά). Και να σκεφτεί κανείς ότι η επιχείρηση με την επωνυμία «Πυλώνας από Σύννεφο» (ή Καπνό, όρος προερχόμενος από τις εβραϊκές γραφές και ο οποίος αναφέρεται στην ολική καταστροφή των εχθρών του εβραϊκού έθνους) δεν έχει ακόμη αρχίσει κανονικά. Πάντως ήδη το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ ανακοίνωσε ότι 75.000 έφεδροι έχουν ενεργοποιηθεί, ενώ μεταφέρονται στρατεύματα στη μεθόριο.

Το Τελ Αβίβ διαμόρφωνε πολεμική ατμόσφαιρα από το περασμένο Σαββατοκύριακο, όταν ο ισραηλινός στρατός εξαπέλυε αλλεπάλληλες αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα προκαλώντας το θάνατο 6 Παλαιστινίων και τον τραυματισμό άλλων 40, με πρόσχημα τον τραυματισμό 4 Ισραηλινών στρατιωτών από παλαιστινιακή επίθεση μετά από την εν ψυχρώ δολοφονία, από ισραηλινά πυρά, ενός Παλαιστίνιου εφήβου, κοντά στη μεθόριο.

Η εικόνα θύμιζε, ήδη, έντονα τις ημέρες πριν από την επιχείρηση «Συμπαγές Μολύβι» που εξαπέλυσε ο ισραηλινός στρατός το 2008 κατά της Γάζας και είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο περισσοτέρων των 1.500 Παλαιστινίων και την ισοπέδωση σχεδόν όλων των υποδομών της περιοχής, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους αμάχους. Εντούτοις, ως είθισται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, μετά από περίπου ένα 24ωρο υπήρξε αιγυπτιακή διαμεσολάβηση και διαρρεόταν εκατέρωθεν ότι έχει επιτευχθεί μια ακόμη άτυπη εκεχειρία.

Ο «ιδανικός» στόχος

Η δολοφονία όμως του επικεφαλής των ταξιαρχιών «Ιζεντίν αλ Κασάμ», του στρατιωτικού σκέλους της «Χαμάς», την Τετάρτη το μεσημέρι, με αεροπορικό πλήγμα ακριβείας μέσα στο αυτοκίνητό του στην πόλη της Γάζας απέδειξε ότι η ισραηλινή ηγεσία είχε ήδη δρομολογήσει τα σχέδιά της. Η δολοφονία, του στρατιωτικού ηγέτη ήταν μια πρόκληση άνευ προηγουμένου.

Ο 52χρονος Αχμάντ Τζαμπάρι ήταν επικεφαλής του στρατιωτικού σκέλους της οργάνωσης από το 2003, έχοντας ήδη εκτίσει 13 χρόνια στις ισραηλινές φυλακές, όπου και οργανώθηκε στη «Χαμάς» εγκαταλείποντας τη «Φατάχ». Είχε ήδη διαφύγει τεσσάρων ισραηλινών δολοφονικών απόπειρων εναντίον του, αν και έχασε σε μία από αυτές το γιο του και άλλους τρεις συγγενείς (2004). Ο ισραηλινός στρατός ισχυρίζεται ότι ο Τζαμπάρι ήταν ο ιθύνων νους πίσω από τον εξοπλισμό της «Χαμάς» και ο κύριος συνδετικός της κρίκος με το Ιράν, το Σουδάν και το Λίβανο.

Ισραηλινές εκλογές και παλαιστινιακό αίτημα στον ΟΗΕ

Οι πολλές ομοιότητες ανάμεσα στις τρέχουσες εξελίξεις και στην προετοιμασία της επιχείρησης «Συμπαγές Μολύβι» στα τέλη του 2008 οδήγησαν, σε πρώτη φάση, στη σκέψη ότι για άλλη μια φορά η ισραηλινή ηγεσία επιδιώκει να οδηγήσει τη χώρα στις πρόωρες κάλπες της 22ας Γενάρη αποπροσανατολίζοντας τον ισραηλινό λαό από τα πραγματικά του προβλήματα. Δεν έχει περάσει τόσος πολύς καιρός από τις μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας που χαρακτήρισαν το 2011, με κύριο στόχο το διαρκώς αυξανόμενο κόστος ζωής και ιδιαίτερα την εύρεση κατοικίας, την ώρα που οι μισθοί παραμένουν «παγωμένοι», οι περικοπές στη δημόσια Υγεία και Παιδεία αυξάνονται, τα κρατικά επιδόματα σχεδόν καταργούνται.

Προφανώς, επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι η ισραηλινή προκλητική κλιμάκωση έρχεται την ώρα που η Π. Αρχή προωθεί στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το αίτημά της για αναγνώριση της Παλαιστίνης ως «κράτους – παρατηρητή». Η υιοθέτησή του, κατά πλειοψηφία, θεωρείται μάλλον βέβαιη καθώς δεν υπάρχει και δικαίωμα άσκησης βέτο, όπως στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπου οι ΗΠΑ, το φθινόπωρο 2011, μπλόκαραν το αίτημα για μονομερή αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Το Ισραήλ εξαρχής είχε αντιδράσει έντονα στην νέα παλαιστινιακή καμπάνια με αξιωματούχους του να καθιστούν σαφές ότι «δεν πρόκειται να επιτρέψουν κάτι τέτοιο». Ο Αμπάς, από την άλλη, διεμήνυσε ότι η επίθεση στη Γάζα είναι «επίθεση κατά όλων των Παλαιστινίων», τόνισε ότι είναι «ώρα ενότητας για τους Παλαιστινίους» και επανέλαβε ότι το παλαιστινιακό αίτημα θα προωθηθεί στη Γενική Συνέλευση με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, καθώς οι «ισραηλινές σφαγές στη Γάζα αποδεικνύουν την αναγκαιότητα έγκρισής του».

Μέρος ενός ευρύτερου ιμπεριαλιστικού σχεδίου

Είναι ξεκάθαρο ότι η νέα ισραηλινή πρόκληση εντάσσεται στο γενικότερο σχεδιασμό ιμπεριαλιστικών πιέσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής με την προετοιμασία επίθεσης σε Συρία και Ιράν. Αυτό δείχνει και η δήλωσή του ΓΓ του ΝΑΤΟ, Ράσμουσεν, που χαρακτήρισε την κλιμάκωση στη Γάζα «διάχυση της κατάστασης που επικρατεί στη Συρία» για την οποία εξέφρασε «βαθιά ανησυχία».

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με πρώτες τις ΗΠΑ, την ΕΕ έσπευσαν για άλλη μια φορά να στηρίξουν το λεγόμενο δικαίωμα του Ισραήλ στην «αυτοάμυνα». Και η ελληνική κυβέρνηση, με δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλου, κινείται στη γνωστή γραμμή των ίσων αποστάσεων από το θύτη και το θύμα.

Ταυτόχρονα οι ιμπεριαλιστές ασκούν πίεση στην νέα αιγυπτιακή ηγεσία υπό τους ισλαμιστές «Αδελφούς Μουσουλμάνους». Με την ανάδειξή του ο πρόεδρος Μούρσι εμφανιζόταν αποφασισμένος να τηρήσει μεν τη συμφωνία ειρήνης με το Ισραήλ -συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ, το 1979- αλλά και να στηρίξει έμπρακτα τους Παλαιστινίους και ειδικότερα την «αδελφή» οργάνωση της «Χαμάς» στη Γάζα, κάτι που προσπάθησε να δείξει, την Παρασκευή, στέλνοντας τον πρωθυπουργό του στη Γάζα, ενώ συνεχίζονταν οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές.

Ο Μούρσι, και κατ’ επέκταση οι ισλαμιστές «Αδελφοί Μουσουλμάνοι», οι οποίοι έχουν σημαντικό ρόλο και στους κόλπους των αντικαθεστωτικών στη Συρία, βρίσκονται από ασφυκτική πίεση από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να «ασκήσουν την επιρροή τους στη «Χαμάς» και να πετύχουν εκεχειρία». Με τον τρόπο αυτό τους δίνεται ένα σαφές μήνυμα για τα όρια μέσα στα οποία καλούνται να κινηθούν, αν θέλουν να συνεχίσουν να αποτελούν συνομιλητές των ιμπεριαλιστών και να έχουν ρόλο στους σχεδιασμούς, που βρίσκονται, ήδη, σε εξέλιξη για την ευρύτερη περιοχή.

ΠΑΜΕ: Τα εργατικά συνδικάτα να καταγγείλουν τις δολοφονικές ισραηλινές επιθέσεις

Κάλεσμα στα συνδικάτα της Ευρώπης να προχωρήσουν σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις αξιοποιώντας διάφορες μορφές, για να καταγγελθούν οι δολοφονικές επιθέσεις της κυβέρνησης του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, απευθύνει η Εκτελεστική Γραμματεία του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου. Σε αυτό ανάμεσα σε άλλα τονίζει:

«Οι στρατιωτικές αυτές επιθέσεις του Ισραήλ υπηρετούν τα σχέδια που έχουν καταστρώσει τα επιτελεία των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και σχετίζονται με την προσπάθεια των ιμπεριαλιστών για επέμβαση σε βάρος της Συρίας και του Ιράν.

Να απαιτήσουμε:

1. Από τις κυβερνήσεις της Ευρώπης να σταματήσουν τις στρατιωτικές συνεργασίες τους με το Ισραήλ.

2. Την άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που βρίσκονται στις φυλακές του Ισραήλ. Επιστροφή των προσφύγων. Αμεσος τερματισμός της ισραηλινής κατοχής. Τερματισμός του εποικισμού και αποχώρηση όλων των εποίκων από τα κατεχόμενα εδάφη. Κατεδάφιση του διαχωριστικού τείχους και να σταματήσει ο αποκλεισμός των Παλαιστινίων, στη Δυτική Οχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.

Είμαστε στο πλευρό της εργατικής τάξης και του λαού της Παλαιστίνης που αγωνίζεται για βιώσιμο και κυρίαρχο κράτος, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ».

Ανάλογες ανακοινώσεις εξέδωσαν η ΕΕΔΥΕ και η ΕΕΔΔΑ.

Ελένη ΜΑΥΡΟΥΛΗ ριζοσπάστης

Σε ανακοίνωσή του για τις δολοφονικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Το ΚΚΕ καταδικάζει τις πολεμικές δολοφονικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας. Επιχειρήσεις, οι οποίες σχετίζονται με την προσπάθεια γενίκευσης της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και πολέμου σε βάρος της Συρίας και του Ιράν, που έχουν καταστρώσει και προωθούν τα επιτελεία των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του Ισραήλ, με την ενεργή βοήθεια της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ.

Το ΚΚΕ στηρίζει την πάλη του παλαιστινιακού λαού ενάντια στην ισραηλινή κατοχή. Για ένα ανεξάρτητο, βιώσιμο, κυρίαρχο παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Απαιτούμε ακόμα: Το σταμάτημα των εποικισμών και την αποχώρηση όλων των εποίκων που έχουν εγκατασταθεί πέρα από τα σύνορα του ’67. Το γκρέμισμα του απαράδεκτου τείχους. Το δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστίνιων προσφύγων στις εστίες τους, με βάση τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ. Την άρση κάθε αποκλεισμού των Παλαιστινίων, στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Την άμεση απελευθέρωση όλων των Παλαιστίνιων και άλλων πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές. Την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού από όλα τα κατεχόμενα εδάφη του 1967, συμπεριλαμβανομένων των υψωμάτων του Γκολάν και της περιοχής Σεμπάα του Νότιου Λιβάνου.

Το ΚΚΕ ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να ακυρώσει τώρα τη στρατιωτική συνεργασία της χώρας μας με το Ισραήλ. Να κλείσει τώρα τη βάση της Σούδας και γενικότερα να μην δοθούν το έδαφος, τα λιμάνια κι ο εναέριος χώρος της Ελλάδας για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά της Συρίας και του Ιράν, που θα οδηγήσει σε μεγάλες αιματοχυσίες και καταστροφές το λαό της Ελλάδας και τους άλλους λαούς της περιοχής μας».

902.gr